Ο φόβος πλανάται πάνω απ’ την Ευρώπη. BREXIT-EXIT

 Ο φόβος πλανάται πάνω  απ’ την  Ευρώπη.

BREXIT-EXIT

ΑΝΤΩΝΗ Π.ΑΡΓΥΡΟΥ

Η πρώτη χώρα στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ανοίγει την πόρτα της εξόδου, με άγνωστες τόσο στην ίδια όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη συνέπειες, γίνεται από σήμερα η Βρετανία μετά από 43 χρόνια, καθώς οι πολίτες της επέλεξαν το «Leave» στο χθεσινό δημοψήφισμα.

Σύμφωνα με τα οριστικά αποτελέσματα του χθεσινού δημοψηφίσματος, το 51,9% των Βρετανών ψήφισε υπέρ της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, έναντι 48,1% που ψήφισε υπέρ της παραμονής της χώρας στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Συγκεκριμένα 17,4 εκατομμύρια ψηφοφόροι ψήφισαν υπέρ του Brexit και 16,1 εκατομμύρια υπέρ της παραμονής στην Ένωση. Στο δημοψήφισμα έδωσαν το «παρών» περισσότεροι από 30 εκατομμύρια Βρετανοί με το ποσοστό συμμετοχής να φτάνει το εντυπωσιακό 71,8%, το υψηλότερο μετά τις βρετανικές εκλογές του 1992.

Είναι τούτο το γεγονός,  την ώρα που  η «αιματοβαμμένη» Ευρώπη  παίρνει τις τελευταίες της ανάσες  και «επάνω στα τείχη άρχισε ο «θρήνος» (Καβάφης)

Για τους περισσότερους οι μεγάλοι ιστορικοί σταθμοί μέχρις ότου  καθιερωθούν, δεν έχουν καμία διάκριση από τα κοινά καθημερινά γεγονότα .Έτσι, ενώ το τέλος του Β’ παγκοσμίου Πολέμου  έφερε μια καινούργια εποχή που οδήγησε στην σταδιακή ενοποίηση της Ευρώπης, την οικονομική της ανάπτυξη και στην ειρήνευση της μετά  από μια μακρά πορεία που κυριάρχησε το «Ευρωπαϊκό ιδεώδες», η οικονομική  κρίση και η αδυναμία των ηγεσιών, οδήγησε σε φαινόμενα και τάσεις που οδηγούν πλέον σε διαλυτικά φαινόμενα στην Ευρώπη.

Μια σειρά από δημοψηφίσματα σε Ευρωπαϊκές χώρες ( όπως Ελλάδα ,Βρετανία) με στόχο την παραμονή ή όχι στην ΕΕ δημιούργησαν εύλογα ερωτήματα  για το μέλλον της ΕΕ, η ιδέα της σταδιακής αποσύνθεσης της με τρομάζει. Ιδίως για την  Ελλάδα και τους γείτονες της.  Όμως το γεγονός της δολοφονίας της Τζο Κοξ, είναι ένα στρατηγικό πλήγμα και αναδεικνύει ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα. Τον διχασμό και το μίσος να αναβιώνει και πάλι στους Ευρωπαϊκούς  Λαούς. Ο Κόσμος πλήρωσε πολύ ακριβά  και με πολύ αίμα, το μίσος που δημιουργήθηκε από τους ηττημένους του Β ΠΠ. Η Ευρώπη  απέναντι της αναβιώση του φαινομένου που όπλισε το χέρι του δολοφόνου της Κόξ  συμπεριφέρεται με δειλία  και απραξία ή μάλλον ενίοτε και  με υστερικές κραυγές.

Η λαθεμένη πολιτική του σκληρού πυρήνα της ΕΕ και  της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, οδήγησε σε διαλυτικά φαινόμενα στην ΕΕ, αλλά κυρίως όμως έδωσε τα όπλα  σε δυνάμεις που κινούνται στα όρια. Εντοπίζουμε ότι  το πρόβλημα της Ευρώπης είναι  το έλλειμμα δημοκρατίας στην λήψη αποφάσεων, η υποβάθμιση του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, το γεγονός ότι η ισότιμη συμμετοχή σ' αυτήν των κρατών-μελών έχει καταργηθεί προ πολλού, η επιβολή ακραίας λιτότητας κλπ.  ΟΙ ηττημένοι του Β ΠΠ τιμωρούν τους νικητές, κάποιοι ισχυρίζονται.

Το βρετανικό δημοψήφισμα αποτέλεσε «σοκ» για τις ευρωπαϊκές οικονομίες αλλά και το ίδιο το μέλλον της  ΕΕ, ανεξαρτήτως αποτελέσματος.

Δεν ξεχνούμε τις υστερικές  κραυγές των  Ευρωπαϊκών ηγεσιών, για τα μεγάλα ευρωπαϊκά προβλήματα, όπως της οικονομικής κρίσης ή του προσφυγικού. Το έλλειμμα πληροφόρησης, το οποίο αναγνωρίζεται από τους ίδιους τους πολίτες της Ένωσης, σημαίνει ότι δεν γνωρίζουν τους λόγους, τις επιδιώξεις και τα επιτεύγματα των Ευρωπαϊκών πολιτικών, νόμων και μέτρων ,έτσι απληροφόρητοι καλούνται να ψηφίσουν(;) για το μέλλον τους. Το έλλειμμα πληροφόρησης θέτει σε κίνδυνο την  διαδικασία ολοκλήρωσης, θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ΕΕ.

Η Ευρώπη το τίμημα που θα κληθεί να καταβάλει άμεσα θα σχετίζεται απολύτως με τις αξίες της, αλλιώς το έλλειμμα των ηγεσιών της  επιτρέπει την επανεμφάνιση των πιο αποκρουστικών φαινομένων ,όπως της βίας και των «λόγων»  που όπλισαν το χέρι του δολοφόνου της Κοξ ,αλλά και της εμφανισης τασεων εξόδου από την ΕΕ.

Ας μην ξεχνάμε το ΣΕΡΑΓΕΒΟ (28 Ιουλίου 1914 Η έναρξη του Α’ΠΠ με την δολοφονία του Φραγκίσκου στο Σεράγεβο.)

BREXIT,GREXIT,EXIT;

Η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της ελεύθερης βούλησης. Το Δημοψήφισμα  πολλές φορές καθορίζει τις μοίρες των Λαών  και των Ηπείρων.

Όποιο  όμως και να είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 23ης Ιουνίου στη Μ. Βρετανία, η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση  έχει ήδη υποστεί σημαντικά στρατηγικά πλήγματα..

Αρκετοί  Ευρωπαϊκοί λαοί τον χρόνο που πέρασε κλήθηκαν να ψηφίσουν για την παραμονή τους ή όχι στην Ενωμένη Ευρώπη ,αλλά νέα  δημοψηφίσματα έρχονται,ενώ οι Αμερικανικές εκλογές θα επαναπροσδιορίσουν το ρόλο του Αμερικανικού παράγοντα στα Ευρωπαϊκά πράγματα.  

Η «επιδημία των δημοψηφισμάτων» απειλεί να διαλύσει την ΕΕ εις τα εξ ων συνετέθη, σε κάθε περίπτωση αποτελεί στρατηγικό πλήγμα στη Ευρωπαϊκή ενοποίηση.

 Ας μην λησμονούμε ότι το 2015,ο ολλανδικός λαός καταψήφισε με ποσοστό 61% την επικύρωση της σύμβασης για τη σύνδεση της ΕΕ με την Ουκρανία . Ακολούθησε το Ελληνικό  δημοψήφισμα  του Μαΐου του 2015 που έφερε το «Όχι» του ελληνικού λαού στα τότε προτεινόμενα από τους πιστωτές και εταίρους μέτρα, μετεξελίχθηκε σε νέο μνημόνιο  με. ακόμη επαχθέστερα μέτρα! Τον Δεκέμβριο του 2015 οι Δανοί απέρριψαν με δημοψήφισμα  τη συμμετοχή της χώρας τους στην αυξημένη συνεργασία των κρατών-μελών της ΕΕ στα πεδία της δικαιοσύνης και της αστυνόμευσης. Είχε προηγηθεί ο ς πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπάν προανήγγειλε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος με το ερώτημα της έγκρισης ή της απόρριψης του ευρωπαϊκού σχεδίου μετεγκατάστασης των προσφύγων στις χώρες-μέλη που είχε εγκρίνει η ΕΕ.

Η ιστορία είναι προϊόν της τύχης ,αλλά ορισμένες βασικές αλήθειες την υπερφαλαγγίζουν, στο μέτρο που θεωρούμε δεδομένη την υπάρχουσα κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο.

1)Ήδη ο «νέος παίχτης» του γεωστρατηγικού παιχνιδιού ξαναεμφανίστηκε  δυναμικά και είναι ο Ρωσικός παράγοντας, που πρωταγωνιστεί με σημαντικές στρατιωτικές παρεμβάσεις και ανατροπές, στρατηγικού επιπέδου, σε θερμά μέτωπα .

2)Η Ευρώπη αδυνατεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο  στην κρίση που έχει ξεσπάσει στις Χώρες της και η στρατηγική της ανυπαρξία αποτελεί δυστυχώς την πιθανότερη μορφή της μελλοντικής Ευρωπαϊκής εξέλιξης, εκτός αν από ένα ατύχημα ή θαύμα ή ιστορία αλλάξει κατεύθυνση.

3)Οι Ευρωπαϊκές αρχές και αξίες ,έπαψαν να παίζουν  τον κυρίαρχο ρόλο που έπαιζαν και πλέον  το Βερολίνο είναι ο μόνος «κυρίαρχος του παιχνιδιού».

Η Ευρώπη αισθάνεται  πλέον ανασφαλής, νοιώθει πώς έχασε την  προστατευτική της φτερούγα. Οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών  υπήρξαν θύματα  της αναίδειας τους . Αντιδρώντας με λύσσα στα προβλήματα των λαών οδήγησαν την Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη στην άλλη πλευρά των «ευρωσκεπικιστών», κρίμα.-  Για πετύχουν «πλεονάσματα» ,το Κράτος-Πρόνοια, βρίσκεται πλέον σε πλήρη παρακμή Το σύστημα συνταξιοδότησης παρά τα «μαντζούνια» θα εκραγεί ,το φυτίλι έχει ανάψει . Η Ευρώπη γερνάει ,είναι μόνη  και απελπισμένη  και θέλει να γυρίσει στα γνωστά «τείχη» της .

Η Ιστορία  συχνά δίνει μια δεύτερη ευκαιρία ,στην οικονομία όμως δεν χαρίζεται Σήμερα κανείς απολύτως δεν μπορεί να  διαβεβαιώσει για το αύριο ,όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του Βρετανικού δημοψηφίσματος. Το γυαλί ράγισε .Για να σωθεί η Ευρώπη  χρειάζεται άμεσα να βγει από την περιδίνηση που έχει περιπέσει ,με ευθύνη της Γερμανίας. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι η Ιστορία είναι απρόβλεπτη ,αφού κανείς δεν πρόβλεψε το 1917 ,το 1940,1989.Αυτό που ανατρέπει πάντα το παιχνίδι είναι  οι συγκρούσεις ,οι επαναστάσεις  τα τυχαία γεγονότα .

 Με τα σημερινά δεδομένα η μοίρα της Ευρώπης  φαίνεται αποφασισμένη εκτός και αν οι λαοί έχουν άλλη γνώμη. Το ανθρώπινο στοίχημα θα κερδηθεί μόνον με ελευθερία και δημοκρατία ,δεν υπάρχει άλλος δυνατός δρόμος

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

“Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ζωντανός θάνατος”

“Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ζωντανός θάνατος” επισημαίνει ο Νίτσε.

Η Πατρίδα μας ζει για μια ακόμα φορά, τον Εφιάλτη(νέα επώδυνα μέτρα,απειλές εξόδου απ’ το Ευρώ,οικονομική καχεξία,κοινωνική ανασφάλεια,απειλές πολέμου,πρόσφυγες,).

Νέα επώδυνα μέτρα που αφορούν την κοινωνική ασφάλιση και σημαίνουν την οριστική απώλεια όσων κτίσθηκαν με αίμα,σκληρή δουλειά , πόνο και δάκρυ, μισό αιώνα και βάλε.

Η Μ.Εβδομάδα δρομολογεί τον νέο δικό μας Γολγοθά ,χωρίς όμως προφανώς εμφανή προοπτική για μιαν Ανάσταση.

Τό ψέμα κυριεύει την καθημερινότητα και η καθημερινότητα απειλεί την ενότητα .Τώρα κάποιοι αγνοούν την ιστορική εξέλιξη και ονειρεύονται ουτοπίες.

Τα “θηρία” με καλυμμένα τα πρόσωπα τους, απειλούν και καταστρέφουν.

Οι αδικημένοι του κόσμου (οι πρόσφυγες) σταυρωμένοι κι ίδιοι, πεταμένοι στα λασπόνερα περιμένουν άδικα την Ευρώπη να δώσει έλεος .

Ποιος νοιάζεται πια για τους φτωχούληδες του Κόσμου.Περισεψαν τα λόγια. Ψάχνω την Ευρώπη του ουμανισμού που διδάχθηκε τάχα απο τους ποταμούς αιματων ,που το ναζιστικό θηρίο δημούργησε με τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι δανειστές μας ζητούν τα πάντα,χωρίς έλεος.

Οι πανηγυριώτες “γλεντάνε” αμέριμνοι δίπλα στα λασπόνερα της Ειδομένης.

Άλλοι θέλουν την δραχμή ,οι γείτονες θέλουν τα νησιά, άλλοι τραγουδάνε φάλτσα τις ρεμούλες.Κόλαση αμεριμνησίας.

Υπάρχει αραγε ελπίδα μετά εξη χρόνια στην κόλαση ;

Φαίνεται ομως πως ηττηθήκαμε,βιώνουμε τον οικονομικό μας μαρασμό ενω η γεωπολιτική σημασία της περιοχής εχει αποτρέψει τον άμεσο κίνδυνο ,χωρίς να σημαίνει οτι η απειλή δεν υφίσταται, το αντίθετο μάλιστα.

Το τίμημα είναι παρα πολύ υψηλό ή μάλλον δυσβάστακτο.Σήμερα αργά αλλά σταθερά βιώνουμε “δύο” Ελλάδες κι αυτό είναι ο μέγιστος κίνδυνος.

Ο εχθρός ευρίσκεται εντός των πυλών ;Πολύ θα ήθελα στου θέματος αυτού την περίσταση να θυμίσω εκείνα τα ματωμένα λόγια του στρατηγού Μακρυγιάννη: “Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε· τρώνε από ’μάς και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν· κι’ όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση οπού ειμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη· και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς.”

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

25/4/2016

Οι Eσταυρωμένοι που δεν Πενθήσαμε ουτε θα Πενθήσουμε

Οι Eσταυρωμένοι που δεν Πενθήσαμε ουτε θα Πενθήσουμε

Την αλλη εβδομάδα η Ορθόδοξη Ελλάδα τιμά στα πάθη και τη Σταύρωση του Θεανθρώπου και προσμένει με λαχτάρα την Ανάσαταση . Δισεκατομμύρια πιστοί σε όλο τον κόσμο υποβάλλονται κάθε χρόνο σε περιβάλλον κατάνυξης και πένθους σε ανάμνηση των φριχτών παθών του Θεανθρώπου.

Σήμερα, δυο χιλιάδες χρόνια αργότερα, στον πολλά υποσχόμενο 21ο αιώνα πληροφορούμαστε εναν νέο Αρμαγεδώνα στη ζωή μας .

Κανείς ομως δεν θα λογοδότησει για τη σταύρωση αυτή.

Τους εσταυρωμένους του παρόντος γιατί δεν τους πενθούμε ουτε θα Πενθήσουμε

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΟΥ

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΟΥ

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΟΥ

“ ήσουν το φως. Και στο τέλος το φως πάντα νικά το σκοτάδι. "

Την τελευταία του πνοή, μετά από μακρά μάχη με τον καρκίνο, άφησε ο Γιάννης Αγγέλου.

Στο πλάι του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή από τα πρώτα του πολιτικά βήματα, ο δικηγόρος Γιάννης Αγγέλου, αποτέλεσε τον πιο στενό του συνεργάτη και επί της ουσίας διευθυντή του πολιτικού του γραφείου, τόσο στα χρόνια του Μαξίμου όσο και μετά.

Ο Γιάννης Αγγέλου, 65 ετών, ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα με την οποία έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, ενώ στη κηδεία του στον Αγιο Διονύσιο της Αθήνας,το επικήδειο εκφώνησε ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής που μεταξύ άλλων είπε: "Φίλε σε χαιρετώ με αισθήματα σεβασμού και θαυμασμού. Για τη δύναμη της ψυχής σου να αντιμετωπίσεις με υπερηφάνεια και καρτερικότητα όλες τις αντιξοότητες. Που στάθηκες όρθιος, ακόμα και απέναντι στο ψέμα και την συκοφαντία. Που δεν λύγισες απέναντι στην κατάφωρη και μεθοδευμένη αδικία που στήθηκε σε βάρος σου. Που πάλεψες παλικαρίσια και δικαιώθηκες.

Γιατί ήσουν το φως. Και στο τέλος το φως πάντα νικά το σκοτάδι. "

Ο Γιάννης Αγγέλου,υπήρξε έντιμος,φεύγει φτωχός και ταλαιπωρημένος γιατί διώχθηκε άδικα και ανέντιμα και οδηγήθηκε σε άδικη δίωξη από την οποία αθωώθηκε. Έζησα από κοντά την δοκιμασία του που τελικά τον οδήγησε στον θάνατο .Στάθηκε πιστός πάντα στο Κώστα Καραμανλή η απώλεια για τον οποίο είναι τεράστια.

Εζησε με μια σπάνια διακριτικότητα και με μια ακόμα πιο σπάνια εντιμότητα, ενσαρκώνοντας τις αρετές μιας σύγχρονης πολιτικής βασισμένης στον εκσυγχρονισμό της Θα τον θυμόμαστε πάντα. Αντίο φίλε Γιαννη.

"Φεύγεις περήφανα αϊτέ, μα οι φίλοι δεν ξεχνούνε, πως στην αντάρα του καιρού, μόνον οι αϊτοί πετούνε"...

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ

ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ .

• ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ EΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ EΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

TO MEΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ EΛΕΥΘΕΡΙΑ  ΚΑΙ Η  ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Του Αντώνη Π. ΑΡΓΥΡΟΥ

«Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.»

ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ  ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΠΝΥΚΑ[1]

Οι νόμοι της ιστορίας και της φυσικής τηρούν κάποια αναλογία στη πλοκή των αιτίων και των αποτελεσμάτων .

Στην Εθνική μας Ιστορία  χάνεται η αλληλουχία της αναλογίας αυτής.

Έτσι πρέπει να παραδεχθούμε ότι παράλληλα με τους νόμους αυτούς κινούνται και κάποιοι άλλοι νόμοι μυστηριώδεις  ανεξήγητοι με τα ανθρώπινα κριτήρια ,αλλά  ερμηνευτοί  .

Στη περίπτωση αυτή οι ρεαλιστές αποκρούουν  τα ανεξήγητα αυτά γεγονότα που κινούνται και συνεργάζονται αρμονικά με το θείο και το ανθρώπινο  για σκοπούς και ιδανικά που είναι σωστές κοσμογονικές αναδημιουργίες

Είναι τα «θαύματα».

Από τέτοια θαύματα ιστορικά είναι γεμάτη η Ελληνική ιστορία.

Έτσι  σαν «θαύμα», είδαν οι αγωνιστές τη Λευτεριά του Γένους το 1821.

Έτσι   σαν «θαύμα», είδε τη Απελευθέρωση ο Εθνικός μας Ποιητής Διονύσιος Σολωμός

«Νύχτα γεμάτη θάματα

νύχτα σπαρμένη μάγια»

Έτσι σαν "θαύμα", έγινε το έπος του 1940-1941. Έτσι οι Έλληνες νίκησαν την αυτοκρατορία του φασισμού.

Στις 23.3.1821 στο πρώτο επίσημο (μετά την έναρξη) επαναστατικό έγγραφο που συντάσσεται, την περίφημη «προειδοποίηση εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς», που εκδίδει η νεοσύστατη Μεσσηνιακή Σύγκλητος και απευθύνεται στους Ευρωπαίους, αναφέρεται ότι: «...Να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον ελληνικόν γένος μας. Δικαίω τω λόγω η μήτηρ μας Ελλάς, εκ της οποίας και υμείς εφωτίσθητε,..." Αλλά οι «φωτισμένοι» γρήγορα λησμόνησαν..

Τρία εκατομμύρια Έλληνες  χάθηκαν  κατά τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Οι συμμαχητές μας και οι ηττημένοι  λησμονήσαν γρήγορα τις θυσίες και  τους ποταμούς αίματος  και θα στιγματιστούν από   αδέκαστο δικαστήριο της Ιστορίας .

Όμως  και σήμερα κάποιοι « ξεχνούν» και δεν αποδίδουν δικαιοσύνη.

Ο Αυστριακός πρίγκιπας Κλήμης Μέτερνιχ υπήρξε φανατικός πολέμιος και ορκισμένος εχθρός της Επανάστασης του 1821,οι συμπτώσεις καμιά φορά είναι συνταρακτικές.  Ακόμα το αίμα των  Ελλήνων θυμάτων του ναζισμού δεν δικαιώθηκε και κάποιοι που στη Ιστορία χρωστάνε εξηγήσεις, λησμονούν την  φρικτή πραγματικότητα.

Από «θαύμα» και με τις θυσίες των παιδιών της Ελλάδας προκόψαμε ,ώσπου η αμεριμνησία μας έφερε την νέα μας συμφορά.

Η τραγωδία ξέρετε είναι Ελληνική υπόθεση.

Και ίσως είναι θαύμα  το 1821 πως οι λίγοι Έλληνες νικούν τους πολλούς ,οι άοπλοι τους ενόπλους, οι αδύνατοι τους ισχυρούς, οι ασύντακτοι τους συντεταγμένους, οι πιστοί τους απίστους ,οι ξεβράκωτοι τους χορτασμένους.

Το μυστικό του θαύματος βρίσκεται στο βάθος της Ελληνικής ιστορίας

Το μυστικό είναι η ΠΙΣΤΗ.[2]

Η Πίστη στην Ελευθερία .

Η  Πίστη στο Έθνος και στην Εθνική κοινότητα . Το φρόνημα του ελληνικού λαού ήταν αδούλωτο καθ’ όλη τη διάρκεια του ζοφερού σκότους και όχημα αυτού του φρονήματος ήταν η γλώσσα μας, η παιδεία μας.

Στη ΠΙΣΤΗ οφείλονται όλα τα μεγαλουργήματα του Έθνους  και της φυλής μας. Από τη ΠΙΣΤΗ άντλησε τη δύναμη της η Ελληνική φυλή να  υπομείνει τις δοκιμασίες της σκλαβιάς από αυτήν πήρε θάρρος ,δύναμη ,παρηγοριά και  όταν πίπτει να εγείρεται και εγειρομένη να στήνει τρόπαια και να καταπλήσσει με θριάμβους.

Στη Πίστη οφείλεται το μεγαλούργημα της Απελευθερώσεως του Έθνους μετά δουλεία τεσσάρων αιώνων, που κατέπληξε τον κόσμο ,το απαράμιλλο αυτό θαύμα της Εθνικής μας Αναστάσεως. Όμως, ας μη κολακευόμαστε  με τα θετικά στοιχεία της Ιστορίας, έτσι φτάσαμε στα σύγχρονα εθνικά αδιέξοδα   

Ζούμε μια τρομακτική και περίεργη εποχή, φυσούν μανιασμένοι οι άνεμοι του πολέμου  και μείς στη μέση της θύελλας, προσμένουμε εναγώνια την λύτρωση που αργεί νάρθει .

Περάσαμε  εκατόν ενενήντα πέντε χρόνια ζωής μεστής  από θανάσιμες περιπέτειες  της ελευθερίας μας και της εθνικής μας ακεραιότητας και της κοινωνικής μας διαδρομής.

Ο διάλογος  μας με την Ιστορία συνάπτεται ουσιαστικά  μονάχα σε καιρούς κινδύνου ,όπως αυτοί που περνάμε σήμερα. Η ώρα αυτή που ζούμε είναι κρισιμότατη  για το Έθνος.

Η Ευρώπη γίνεται  «φρούριο», λόγω του τρόμου που προκάλεσαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, οι απειλές  και τα «ανατολιτικά παζάρια» εντείνονται και η «πίστη» στα νοήματα του νέου Ελληνισμού δυστυχώς  χάνεται. Η «πτωχευμένη» Ελλάδα έχει εγκαταλειφθεί μόνη της, μέσα σε μία ολοένα και περισσότερο κλιμακούμενη ανθρωπιστική κρίση, τα ευχολόγια δεν αρκούν πια. Κανένα έθνος όμως δεν επέζησε με οικονομικά ισοζύγια, παρά μόνο τους αγώνες και το αίμα  των παιδιών του  με τους μύθους, τους θρύλους και τις παραδόσεις του. Το δραματικά επείγον είναι να χαλυβδώσουμε  γενναίες ,ελεύθερες και άγρυπνες δημοκρατικές συνειδήσεις στον τόπο μας.

Είναι καιρός να θυμηθούμε την πάντα επίκαιρη  Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας (Α' Εθνοσυνέλευση Επίδαυρος 1822) που ξεκινά ως εξής: «Aπόγονοι του σοφού και φιλανθρώπου έθνους των Eλλήνων» και στη δεύτερη παράγραφο αναφέρει ότι: «O κατά των Tούρκων πόλεμος ημών... είναι πόλεμος εθνικός, πόλεμος ιερός».

Η 25η Μαρτίου 1821 είναι το σύμβολο της διαχρονικής Αντίστασης των Ελλήνων  ενάντια στην Τυραννία, από  την μεγαλύτερη απελπισία, γεννήθηκε η μεγαλύτερη Ελπίδα:

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ.

---

[1] Εφημερίς “Ο Αιών”, 13 Νοεμβρίου 1838

[2] Βλ Αποστολου Βακαλόπουλου « Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ» 1966

ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΡΓΑ ΤΩΡΑ