Η ΗΤΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ -ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ; PACTA SUNT SERVANDA?

Η ΗΤΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ -ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ;

Η ΗΤΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ -ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ;

«Αν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία;» - (Άγιος Αυγουστίνος)
Η λατινική φράση «pacta sunt servanda» (στην πρακτική πολλές φορές απλώς «pacta servanda»), σήμερα έχει καταστεί διεθνής όρος που σημαίνει οι συμφωνίες είναι τηρητέες.

1.- Η Ελληνική κρίση υπερβαίνει τον υπέρμετρο δανεισμό. Είναι κρίση θεσμών, αντιλήψεων είναι κυρίως κρίση πνευματική, παράλληλα όμως το ελληνικό χρέος υπερβαίνει τα 320 δισεκατομμύρια ευρώ. "Οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να πορευτούν χωρίς το βαρίδι του χρέους", τόνισε από το βήμα της Βουλής ο ΠτΔ Προκόπης Παυλόπουλος στις 4 Απριλίου 2015.

Η διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών στις 25 Ιανουάριου 2015 μετά από την αποτυχία εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας και η εκλογή της νέας Κυβέρνησης, αύξησαν δραματικά τα εκκρεμή ζητήματα ,αλλά και τις πιέσεις για την ρευστότητα και την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας. «Οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα» σε σχέση με τις δεσμεύσεις των κρατών  είπε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε!

«Το μοναδικό σύνορο που χαράσσει η Ευρωπαϊκή Ένωση[1]», διακήρυττε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, «αφορά τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου» Είναι πραγματικότητα αυτό σήμερα στην περίπτωση της Ελλαδας;.  Ασφυκτικές πιέσεις δέχεται πλέον η Ελλάς από πολλά μέτωπα, προκειμένου να κλείσει συμφωνία με τους εταίρους-πιστωτές με την επίκληση της αρχής «pacta sunt servanda[2]» που έχει καταστεί διεθνής όρος, που σημαίνει  ότι οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται. «Ένα χρέος είναι χρέος», διακηρύσσει η διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ («Le Monde», 19 Ιανουαρίου 2015). Σύμφωνα με τους «Financial Times», «για την αποπληρωμή του θα απαιτούνταν να λειτουργεί η Ελλάδα ως μια οικονομία - σκλάβος» (27 Ιανουαρίου 2015).

Η απάντηση της Ελλάδας στους δανειστές της είναι η αδυναμία εκπλήρωσης των συμφωνηθέντων, με την δίκαιη επίκληση της ανθρωπιστικής κρίσης που μαστίζει την χώρα, λόγω των πολιτικών των «μνημονιακών» δεσμεύσεων .Η άποψη αυτή , βασίζεται στο αξίωμα «Το ισχυρότερο είναι η ανάγκη διότι κυριαρχεί σε όλα»« δεινής ανάγκης ουδέν ισχυρότερον[3]» Εν τω μεταξύ  η αρχή της αναλογικότητας και η αρχή της εμπιστοσύνης, που αποτελούν τα θεμέλια όχι μόνο του κράτους δικαίου αλλά και του ίδιου του ευρωπαϊκού πολιτισμού, παραβιάζονται κατάφωρα στη περίπτωση της Ελλάδας . -

Σε τέτοιες ακριβώς περιπτώσεις είναι θεμιτή η εφαρμογή του Δικαίου της Ανάγκης που δικαιολογείται με βάση την αρχή, γνωστή από την εποχή του Ρωμαϊκού Δικαίου, ότι η σωτηρία του Κράτους είναι ο υπέρτατος Νόμος (Salus Rei Publicae Suprema Lex Esto). Έτσι πέραν των συμφωνηθέντων με τα γνωστά «Μνημόνια», πρέπει να επιδιώκεται εύλογα η μεταβολή των όρων προκειμένου να ελαφρυνθεί η Χώρα .

Η αντίδραση των πιστωτών είναι μέχρι σήμερα αρνητική σε κάθε βελτίωση των συμφωνηθέντων ,προκειμένου να ανακουφισθεί ο καταταλαιπωρημένος Ελληνικός Λαός «Ένα στα πέντε νοικοκυριά στην Ελλάδα δεν έχουν κανέναν εργαζόμενο, ενώ περίπου τρία εκατομμύρια ανθρώπων δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας λόγω της παρατεταμένης ανεργίας» Όπως αναφέρει σε πρόσφατο άρθρο-φωτιά για την κατάσταση της Ελλάδας, που δημοσιεύθηκε στο Assosiated Press   . Η αριθμητική αποτύπωση της κρίσης σύμφωνα με τη Wall Street Journal: Κατά 25% έχει συρρικνωθεί η ελληνική οικονομία από τα μέσα του 2008 μέχρι και σήμερα. Το 25,8% είναι το ποσοστό των Ελλήνων που παραμένουν εκτός εργασίας, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία. Αυτό σημαίνει ότι 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι είναι άνεργοι, σύμφωνα με τα στοιχεία του Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τη Eurostat 3η θέση είναι η θέση που κατέχει η Ελλάδα, μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, με τον περισσότερο πληθυσμό να βρίσκεται υπό τον κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. Το ποσοστό των Ελλήνων που ζουν στο όριο της φτώχειας είναι 23,1% το 2013 σύμφωνα με τη Eurostat. Η ΓΣΕΒΕΕ αναφέρει πως έβαλαν λουκέτο συνολικά 230.000 επιχειρήσεις, δηλαδή έκλεισαν 1 στις 4 επιχειρήσεις. Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου της Μακεδονίας 100.000 Έλληνες επιστήμονες έφυγαν για το εξωτερικό μόλις ξέσπασε η κρίση.

Η εφιαλτική κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχισθεί άλλο, σ' αυτό συμφωνούμε όλοι, το ζήτημα ξεπερνά τις πολιτικές διαφορές.

Τούτα τα μαύρα χρόνια που πέρασαν γκρεμοτσακίστηκαν ιδέες μέσα μας στεριωμένες από γενιές, κάποιοι μας ταπείνωσαν ότι αγαπήσαμε αποδείχτηκε πολλές φορές μικρό και ανάξιο των προσδοκιών μας, όμως αντέξαμε και ελπίζαμε να μπει τέλος στο «μαρτύριο του Σίσυφου». «Είναι αλήθεια ότι δεν μπορεί κανείς να ξεζουμίζει έναν λαό. Οι μεταρρυθμίσεις είναι αναγκαίες, αλλά για να έχουν αποτέλεσμα θα πρέπει να γίνουν με μέτρο και να μην προκαλούν εθνική ασφυξία. Η Ελλάδα, που πρέπει οπωσδήποτε να μείνει στην Ευρωζώνη, χρειάζεται αναπτυξιακή προοπτική και όχι εκβιασμούς». Τάδε έφη ο Πρόεδρος της Αμερικής Ομπάμα την 01/02/2015.-

---

[1] Δήλωση του Λάακεν για το μέλλον της Ευρώπης, 2001.

[2] Βλ, Αλέξης Παπαχελάς «Pacta sunt servanda» :εφ. Καθημερινή 14.01.2015 και Renaud Lambert « Δημόσιο χρέος, μπρα-ντε-φερ ενός αιώνα» επιμέλεια Χρυσοβέργης Γιάννης  εφ.Αυγή 05.04.2015

[3]  Θαλής ο Μιλήσιος 

Διαγράψτε την Ελλάδα αν τολμάτε...

Διαγράψτε την Ελλάδα αν τολμάτε...

Του Robert Najemy

O λόγος του Αμερικάνου λογοτέχνη (και όχι μόνον), Robert Najemy για την Ελλάδα, που μας κάνει να ανατριχιάζουμε από υπερηφάνεια!

Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων …

Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, ανά τον κόσμο …
Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη …

Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού …Από την ιατρική της χώρας σας, από την φαρμακευτική …Από τα ανώτερα μαθηματικά (γεωμετρία, άλγεβρα) …Από τη Φυσική και από τη χημεία …Από την αστρονομία, από την αστροφυσική …Από την πολιτική της χώρας σας …Από την καθημερινότητα σας …

Διαγράψτε και τα απλά μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα…Κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη,σβήστε τη γεωμετρία από τα κτίρια σας,από τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας,σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου,διαγράψτε τη δημοκρατία και την πολιτική,διαγράψτε τη βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω,αλλάξτε τους δορυφόρους σας ώστε να έχουν τετράγωνη τροχιά,αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει έστω μια λέξη ελληνική), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη,αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού,(κι αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα), αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (ώστε να χάσει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο,

σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες,αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας,αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας,αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό,διαγράψτε τη φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε …Θα πείτε ..

«δεν γίνεται» … 

ΕΚΠΑ: Έκκληση λυτρώστε το Πανεπιστήμιο 

Ανακοίνωση εξέδωσαν οι πρυτανικές αρχές του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με την οποία ζητούν από τον Αλέξη Τσίπρα αλλά και από τους υπόλοιπους αρχηγούς των κομμάτων να δώσουν λύση στο θέμα της κατάληψης του κεντρικού κτιρίου.
Όπως τονίζουν οι πρυτανικές αρχές «βασικότατες λειτουργίες που το νομιμοποιούν ως Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα στο πλαίσιο του πολιτισμένου κόσμου παραμένουν νεκρωμένες».
Επισημαίνουν χαρακτηριστικά ότι κυριότερες δυσλειτουργίες που δημιουργεί η κατάληψη είναι η δυσχέρεια στην επίλυση θεμάτων φοιτητικής μέριμνας, όπως και στη διενέργεια ορκωμοσιών των φοιτητών μας. Από μακρού προγραμματισμένες εκδηλώσεις στο Κεντρικό Κτήριο αναβάλλονται, ενώ σταδιακά αποκόπτεται η συνεργασία με τα Πανεπιστήμια του εξωτερικού.
«Πρόσφατο λυπηρό παράδειγμα της τελευταίας αυτής δυσλειτουργίας ήταν η αδυναμία των υπηρεσιών μας να ανταποκριθούν άμεσα στην προταθείσα από ρωσικής πλευράς σύναψη πρωτόκολλου συνεργασίας με το Moscow State Institute for International Relations, Ίδρυμα το οποίο σε αντιδιαστολή με το ΕΚΠΑ, λειτουργούσε και λειτουργεί κανονικά. Το Πανεπιστήμιό μας βαθμιαία αλλά σταθερά καταδικάζεται σε διεθνή απομόνωση».
Επίσης, τονίζουν υπάρχουν «βάσιμες πληροφορίες» για χρήση ναρκωτικών ουσιών από εξαρτημένα άτομα, ενώ «παρουσιάσθηκαν αναφορές στο διαδίκτυο για ενδεχόμενες συγκρούσεις μέσα στον ίδιο κανονικά αξιοσέβαστο χώρο μεταξύ αλλότριων ως προς το Πανεπιστήμιο ομάδων.
Η σύνεση δεν μας επιτρέπει να υιοθετήσουμε απόψεις που θέλουν τα μέλη της Πανεπιστημιακής κοινότητας και τους φοιτητές να αναλαμβάνουν ρόλους περιφρούρησης των πανεπιστημιακών κτηρίων έναντι καταλήψεων και παρεμβάσεων εξωπανεπιστημιακών ατόμων. Η ελληνική πολιτεία όμως δεν επιτρέπεται να αποποιηθεί τον αντίστοιχο ουσιώδη ρόλο της.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης θεωρούσε ότι ο πραγματικός «Εθνικός Οίκος» της Ελλάδας ήταν το Πανεπιστήμιο Αθηνών και όχι οποιαδήποτε έδρα ανώτατης πολιτικής διοίκησης της χώρας. Σε αυτή λοιπόν την βαρύνουσα συγκυρία και στο πνεύμα των πιο γνήσιων πατριωτικών παραδόσεων των Ελλήνων απευθύνουμε έκκληση στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας και τους πολιτικούς αρχηγούς, να δώσουν δείγμα υψηλής αντίληψης των καθηκόντων τους οδηγώντας σε λύση την ομηρία του ελληνικού κοινού μας «Εθνικού Σπιτιού», της έδρας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Θα προσφέρουν έτσι επείγουσα, ανεκτίμητη όσο και αυτονόητη εθνική υπηρεσία με πολλαπλό θετικό αντίκτυπο».

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΚΑΛΗ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ

 Τα Τετρακόσια  χρόνια  της τουρκικής σκλαβιάς οι Έλληνες, στην περίοδο της Μεγάλης τεσσαρακοστής περιμένοντας  την  Λαμπρή, εύχονταν ο ένας στον άλλον «Καλή Ανάσταση» και ταυτόχρονα υπονοούσαν με νόημα ότι εύχονταν ταυτόχρονα και  την ανάσταση του Γένους.

 Η Τουρκική σκλαβιά  ήταν αιτία για τους Έλληνες  που οι μέρες της Ανάστασης αποκτούσαν ιδιαίτερη σημασία και λαμπρότητα, και τούτο διότι από τα πανάρχαια χρόνια ο θάνατος ήταν μια πρόσκαιρη κατάσταση, αφού ακολουθούσε η αναγέννηση-ανάσταση. Οι άνθρωποι που έζησαν το μαρτύριο του πολέμου και της Κατοχής, αλλά και του εμφύλιου σπαραγμού, μιλούν και θυμούνται πόσο δυνατή ήταν στην ψυχή τους η προσμονή της Ανάστασης- της Λευτεριάς.«Περιμένοντας την Ανάσταση», είναι στην πραγματικότητα μια μακρινή Ελληνική Ιστορία που για την καρτερικότητα που οι Έλληνες απέδειξαν διαχρονικά στις δυσκολίες για το όνειρο . Με την  ελπίδα στην Ανάσταση, στη λευτεριά της Πατρίδας πήγαν τα παλληκάρια  στην εκτέλεση κατά την Εθνική Αντίσταση κατά των βαρβάρων Ναζιστών, έτσι και κατά τον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου. Χθες διαβάσαμε πάλι ότι για τη χρεοκοπία της Ελλάδας προετοιμάζονται οι χώρες της ευρωζώνης σύμφωνα με τους Times.! Άραγε μέσα στην τρομακτική ηθική και δημοσιονομική κρίση που διέρχεται ο Τόπος, μέσα στις καθημερινές απειλές και εκβιασμούς του  Grexit  εκ δυσμών και του casus belli  εξ ανατολών, διερωτώμαι πως «αντέχουμε» το καθημερινό διαρκές αυτό μαρτύριο της «σταγόνας» Δίπλα μας -καθημερινά- ένας ακόμα συνάνθρωπος μας δεν  αντέχει στο βάρος του σταυρού του ιδίως της οικονομικής ανάγκης, της ανεργίας ,της προσφυγιάς... πρέπει λοιπόν να σταματήσουμε το κακό να στηρίξουμε τον αδύναμο ,τον νέο να του δώσουμε ελπίδα. ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ.

Η αντοχή των πολλών, που χάνεται πια γρήγορα,  οφείλεται και πάλι στην προσμονή της Ανάστασης, στην λύτρωση της Ελλάδος . Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, διεθνώς, οφείλουμε όλοι οι Έλληνες να προχωρήσουμε μπροστά ενωμένοι και δυνατοί με ένα κοινό στόχο: την ευημερία και την προκοπή όλων.

«Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις» είπε ο μέγας ποιητής  Γιάννης Ρίτσος

 «Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις εκεί που πάει να σκύψει με το σουγιά στο κόκκαλο με το λουρί στο σβέρκο Νάτη πετιέται από  ξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου»

ΚΑΛΗ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Εύχομαι στην Πατρίδα μας, σ’ όλους μας, για να  ανατείλει ο «ήλιος της Δικαιοσύνης», εκείνος ο νοητός που επικαλείται ο  μεγάλος μας ποιητής, να μας φωτίσει και να σημάνει και την Ανάσταση του Τόπου.

Σημείωση «Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει μηδέ αλυσίδα στου Ρωμιού και στ” αγεριού το πόδι

Εδώ το φως εδώ ο γιαλός χρυσές γαλάζιες γλώσσες στα βράχια ελάφια πελεκάν τα σίδερα μασάνε»

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

ΠΟΥ ΠΑΜΕ; 31/3/2015

ΠΟΥ ΠΑΜΕ; 31/3/2015

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΧΘΕΣΙΝΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
Πικράθηκα,Ντράπηκα,Αγανάκτησα.
Οι εκλογές τελείωσαν ,ή χώρα βαδίζει στα άκρα όρια της,η Πορεία του Γένους μας αμφίμβολη και "εμείς" την παλιά "καλή τακτική μας".
ΤΗΝ ΔΙΧΟΝΟΙΑ

Την ώρα τούτη  αντι αντεγκλήσεων,επιθέσεων δικαιων και αδικων , ενώπιον των εξωθεν απειλών και των έσωθεν δειλήμάτων, ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ
Απορώ και εξίσταμαι ΓΙΑΤΊ προτιμούμε την Χυδαιότητα των ύβρεων.
ΠΟΥ ΠΑΜΕ;
Γνωρίζει πλέον ο Ελληνας τα καλά και τα κακά της διαίρεσης.
Σήμερα στην κορύφωση της κρίσης χρειάζονται οι άνθρωποι της συναίνεσης και της συνεννόησης,τα νηφάλια μυαλά,εκείνοι που θα συνεισφέρουν στην"καταλλαγή".
Αυτοί οι νουνεχείς με τα χαρακτηριστικά του  διαλακτικού χρειάζονται σήμερα περισσότερο από ποτέ. Δεν υπάρχει πλέον  η πολυτέλεια  ώστενα μη διαμορφωθούν συνθήκες συνεννόησης στον Ελληνισμό.Ας μη ξεχνάμε ο πολιτισμός ενός τόπου  δεν εκδηλώνεται μόνο στην διαχείριση των μεγάλων κοινών προβλημάτων,εκδηλώνεται και στην ευγένεια των αισθημάτων και στους καλούς τρόπους, Η κοινή ευαισθησία πρέπει ναναι άγρυπνη,αλλιώς τι διαφέρουμε απο τα ζώα;

Ένας μήνας με την Αριστερά στην εξουσία και η τραγωδία της Ευρώπης

Ένας μήνας με την Αριστερά στην εξουσία και η τραγωδία της Ευρώπης

Κατ' αρχήν είναι χαρά και τιμή για τον τόπο που ένας διανοούμενος έγινε  ο Πρώτος Πολίτης της Χώρας και η χαρά είναι μεγαλύτερη γιατί ο Πρόεδρος Προκόπης Παυλόπουλος είναι ένας δάσκαλος ,ένας γιος δασκάλου που δεν κατάγεται  από υψηλή οικογενειακή τάξη ( κι αυτό αγνοήθηκε από τα μέσα). Ευχόμαστε  η Προεδρία του να φέρει την λύτρωση στον Λαό μας.

Ο καιρός περνά και τα βάσανα μας μεγαλώνουν, όμως η Εθνική μας  λύτρωση αργεί ως φαίνεται. Η καταστροφή έρχεται μέσα απ΄την  ζωή και οδηγεί σε μεγάλη αλλαγή στην ζωή των ανθρώπων . Η μνημονική καταστροφή έφερε σχεδόν νομοτελειακά  την Αριστερά στην εξουσία και αυτό για την Ελλάδα υπήρξε ένα πρωτόγνωρο γεγονός. Δεν μπορώ να εκτιμήσω την εξέλιξη της κρίσης

Μπορώ  όμως να πω πώς αυτά που συμβαίνουν πολύ πρωτόγνωρα είναι.

Η Χώρα βρίσκεται συνεχώς, στην τρομακτική δοκιμασία, στην ασφυκτική μέγγενη των δανειστών της  και τον πόνο της φτώχειας που έφεραν τα «μνημονιακά» μέτρα . Πολλές φορές  όμως ο λαϊκισμός  που γίνεται σε εκμετάλλευση  της ζοφερής πραγματικότητας συνεισφέρει μόνο στην ικανοποίηση των χειρότερων ενστίκτων των ανθρώπων και δεν λύνει την ουσία των προβλημάτων. 

Δυστυχώς ακόμη  λείπει η εσωτερική ομόνοια και η αλληλοϋποστήριξη των πολιτικών δυνάμεων και της κοινωνίας , το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει. Και κάτι άλλο πολλά λόγια ακούγονται και πολλές υπερβολές και μάλιστα  κατά τρόπο ανάρμοστο, συνεισφέροντας στην κατεδάφιση και όχι στην αναστήλωση της χώρας. Κάποιοι  και δεν είναι λίγοι δεν κατάλαβαν παντελώς τι συνέβη στο παρελθόν και συνεχίζουν απτόητοι και ανόητοι τις ανοησίες τους .

Ακόμη και σήμερα οι ξένοι ομολογούν κάτι που είναι αδιανόητο και πολλοί σιωπούν γι' αυτό το νέο ανοσιούργημα, μας  λένε λοιπόν: .Οι Έλληνες χρωστούν και δεν μπορεί να έχουν πλήρη ανθρώπινα δικαιώματα: "Κυνική ομολογία Π. Μοσκοβισί: Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν ισχύουν για τη μνημονιακή Ελλάδα είπε  στις 03.12.2014"

Ακούω από επίσημα χείλη  αυτά τα τρομερά και τα ανήκουστα και  εύχομαι νάνε λάθος, ψέμα, διαβολή. Πάντα με συνέπαιρνε η ιδέα της ενωμένης Ευρώπης. Πίστευα και πιστεύω πώς πρέπει να την κυβερνά « ο ανθρωπισμός» το  πνεύμα, της Γαλλικής Επανάστασης ,του Ντε Γκολ, του Τσόρτσιλ, του Σπινόζα, του Κοπέρνικου, του Κιουρί, του Λόρκα, του Καμί, του Αντεναυέρ  και όχι συμπεριφορές που δεν προσιδιάζουν στην πνευματική μήτρα του παγκόσμιου πνεύματος.

Ελπίζω πώς η Ευρώπη του ανθρωπισμού, θα  πάψει τον δογματισμό της δεν θα επιτρέψει νέα Δίστομα και Καλάβρυτα που δημιουργεί όχι μόνο ο πόλεμος αλλά και η ανθρωπιστική κρίση...

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Τα "άγνωστα" όπλα του Καραμανλή

Του Στάμου Ζουλα,
εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (24/5/09)

Λοιπόν, τι μπορώ να κάνω για σας κ. πρωθυπουργέ;». «Μα εσείς με καλέσατε, κ. πρόεδρε».

Αυτή ήταν η απάντηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή στον Γάλλο πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ, στην πρώτη τους συνάντηση στο Μέγαρο των Ηλύσιων το 1960.

Διά μιας τα μεγέθη των δύο ηγετών, φυσικών και ουσιαστικών, είχαν εξισορροπηθεί. Η πρόσκληση που κατά το πρωτόκολλο απευθύνει μια μεγάλη χώρα, δεχόμενη να ανταποδώσει ο ηγέτης της την επίσκεψη σε μια μικρότερη, έδινε το δικαίωμα στον ντε Γκωλ να κάνει την παραπάνω ερώτηση. Ο Καραμανλής, όμως, αρνήθηκε να εμφανισθεί ως αιτών.

Τα περιστατικά που επιβεβαιώνουν τη συμπεριφορά του αυτή, ιδιαίτερα στις συναντήσεις του με τους ξένους ηγέτες, είναι πάμπολλα. Κυρίως στη διάρκεια της προσπάθειάς του για την ένταξη της Ελλάδος. Κατηγορηματικά αντίθετος ήταν ο τότε Γερμανός καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ, ο οποίος εϊχε δηλώσει ότι «μόνον πάνω από το πτώμα μου θα περάσει η Ελλάδα στην ΕΟΚ». Και ο Καραμανλής πράγματι τον «εξετέλεσε» πολιτικά. Στην πρώτη τους συνάντηση τον ρώτησε οργισμένα: «Με ποιο δικαίωμα η Γερμάνια, που αιματοκύλησε δύο φορές τον κόσμο, αρνείται την ένταξη στην Ευρώπη της Ελλάδος, στην οποία οφείλει τον πολιτισμό της, αλλά και το όνομά της;». Έκτοτε ο Σμιτ δεν έγινε μόνον υποστηρικτής του ελληνικού αιτήματος, αλλά και εγκάρδιος φίλος του Καραμανλή, τον οποίο σεβόταν και συμβουλευόταν σε όλα τα δύσκολα θέματα.

Λίγες μέρες νωρίτερα ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε συναντηθεί με τον Γάλλο πρόεδρο Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν. «Θέλω, του είπε στα ελληνικά, να γίνει ο νονός της Ελλάδος για την ένταξή της στην ΕΟΚ.» Ο Πέτρος Μολυβιάτης, που μετέφραζε τη φράση, κόμπιασε λίγο στη λέξη νονός. Φυσικά τα γαλλικά του ήταν άψογα. Οπως συμβαίνει, όμως, σε πολλές γλώσσες, η συγκεκριμένη έννοια έχει και τις αρνητικές της λέξεις. Προσπάθησε, λοιπόν, να βρει την καταλληλότερη. «Parrain, Πέ¬τρο, Parrain», τον «βοήθησε» ο Καραμανλής. Τα γαλλικά του δεν συγκρίνονταν με του Μολυβιάτη. Με την εντέλεια, όμως, που προετοιμαζόταν για τις συναντήσεις του, είχε ήδη εντρυφήσει στο λεξικό, βρίσκοντας τη λέξη που αντιστοιχούσε στο ανάδοχος. Και κάτι συναφές. Τα αγγλικά του Καρα¬μανλή ήταν πολύ καλά. (Τον αδικούσε, ίσως η άρθρωσή του, όπως συνέβαινε, άλλωστε και στα ελληνικά.) Στις συναντήσεις του, όμως, με τους ξένους ηγέτες, ο ίδιος έκρινε πότε η συνομιλία έπρεπε να γίνει απ' ευθείας στα αγγλικά ή τα γαλλικά. Όταν χρειαζόταν να σκεφτεί την απάντηση στον συνομιλητή του, στρεφόταν στον Πέτρο Μολυβιάτη, περιμένοντας τη μετάφραση. Αν η απάντηση δεν απαιτούσε κάποια περίσκεψη, επέστρεφε στην ξενόγλωσση συνομιλία. Φυσικά οι συνομιλητές του είχαν αντιληφθεί αυτήν την επιλεκτική γλωσσομάθεια, εκτιμούσαν, όμως, την ακρίβεια και τη σοβαρότητα με την οποία επεδίωκε να διατυπώνει τις απόψεις του.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ένταξή μας στην ΕΟΚ κρίθηκε το 8ήμερο (Τετάρτη 25 Ιανουάριου - Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 1978). Στο διάστημα αυτό ο Καραμανλής συναντήθηκε με όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες και πέτυχε, σε ηγετικό επίπεδο, την αποδοχή του ελληνικού αιτήματος, ανατρέποντας την αρνητική εισήγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η γνωστή για το κύρος και τη μετριοπάθειά της βρετανική «Γκάρντιαν» χαρακτήρισε τα αποτελέσματα των συνομιλιών του Καραμανλή «θριαμβευτικά για την Ελλάδα». Λίγους μήνες δε αργότερα ο Ζισκάρ Ντ' Εστέν είπε τη γνωστή φράση, ότι δεν μπήκε η Ελλάδα στην ΕΟΚ, αλλά ο Κων. Καραμανλής.

Οι δημοσιογράφοι, που παρακολουθούσαμε από κοντά τη μοναχική και τιτάνια προσπάθεια του Έλληνα πρωθυπουργού, πολλές φορές είχαμε διερωτηθεί ποια ήταν τα μυστικά του όπλα. Από πού αντλούσε αυτό αυξημένο κύρος, γιατί ενέπνεε τέτοιο σεβασμό στους πανίσχυρους Ευρωπαίους ηγέτες, πως κατόρθωσε να τους πείσει ότι η ένταξή μας, την οποία καθιστούσαν απαγορευτική τα τότε ελληνικά προβλήματα, ήταν δικαίωμα της Ελλάδος και υποχρέωση τον εταίρων μας. Τρία περιστατικά, που σταχυολογώ τυχαία, πιθανών δίνουν μια απάντηση στα ερωτήματα αυτά. Λίγο πριν πει το τελικό ναι στην ένταξή μας ο Χέλμουτ Σμιτ ρώτησε τον Καρα¬μανλή, αν θα ανταποκρινόταν στην επιστροφή της χώρας μας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, που είχε τεθεί περίπου ων προϋπόθεση. Ο Καραμανλής του είπε αυτό θα γίνει την κατάλληλη στιγμή και υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις. Και ο Σμιτ του απάντησε: «Μου αρκεί η διαβεβαίωσή σας».

Το δεύτερο περιστατικό το αφηγείται παραστατικά ο πρέσβης κ. Βύρων Θεοδωρόπουλος: «Το 1957 στη σύσκεψη του ΝΑΤΟ στο Παρίσι ο Καραμανλής είχε δεχτεί εισηγήσεις από τους υπουργούς του να προσπαθήσει με διπλωματικό τρόπο να αποφύγει να δεσμευτεί για την τοποθέτηση πυραύλων στη χώρα μας, χωρίς, όμως, να δείξει ότι αρνείται. Με πήρε μαζί του στο διάλειμμα της συνόδου και περπατούσαμε συνεχώς αμίλητοι. Κάποια στιγμή μου είπε: Θα τους πω την αλήθεια. Δεν δίνει λύση το ψέμα. Και πήγε και τους είπε την αλήθεια. Ότι γι' αυτούς και γι' αυτούς τους λόγους δεν θα δεχθώ τους πυραύλους... Αυτές τις αρχές είχε ο Καραμανλής».

Το τρίτο, και μάλλον λιγότερο γνωστό, περιστατικό σημειώθηκε πάνω στο κότερο του Βασϊλη Γουλανδρή «Παλόμα», το οποίο είχε διατεθεί το καλοκαίρι του 1976 για ολιγοήμερες διακοπές του Ζισκάρ ντ' Εστέν, με τη συντροφιά του Καραμανλή. Μαγεμένος από μια ονειρική βραδιά του Αιγαίου, ο Γάλλος πρόεδρος ρώτησε τον Έλληνα πρωθυπουργό: «Πες μου, υπάρχει κάτι για να σε βοηθήσω περισσότερο στα προβλήματα που αντιμετωπίζεις;». Ο Καραμανλής είχε έτοιμη την απάντηση: «Θέλω σαράντα γαλλικά μιράζ, αν τελικά η Τουρκία με εξωθήσει σε πόλεμο. Τα θέλω όμως αμέσως. Θα τα παραλάβουν και θα τα χειρίζονται ελληνικά πληρώματα». Ο Γάλλος πρόεδρος συμφώνησε και την άλλη μέρα βρέθηκε στο Παρίσι ο Ευάγγελος Αβέ¬ρωφ, που με τον ομόλογο του υπουργό Αμύνης οριστικοποίησαν τη γαλλική παραχώρηση. Πιθανότατα, λοιπόν, τα άγνωστα όπλα του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν η ειλικρίνεια, η ευθύτητα και η συνέπειά του, μεταξύ λόγων και πράξεων. Με αυτά τα στοιχεία εξασφάλισε την απόλυτη εμπιστοσύνη και τον σεβασμό των ξένων ηγετών, από αυτά αναδείχτηκε το πελώριο -για τα μέτρα της χώρας μας- διεθνές του κύρος, στα στοιχεία αυτά, τέλος, στήριξε τη μεγάλη του προσφορά προς τον τόπο και τον ελληνικό λαό.