“Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ζωντανός θάνατος”

“Μια ζωή χωρίς αλήθεια είναι ζωντανός θάνατος” επισημαίνει ο Νίτσε.

Η Πατρίδα μας ζει για μια ακόμα φορά, τον Εφιάλτη(νέα επώδυνα μέτρα,απειλές εξόδου απ’ το Ευρώ,οικονομική καχεξία,κοινωνική ανασφάλεια,απειλές πολέμου,πρόσφυγες,).

Νέα επώδυνα μέτρα που αφορούν την κοινωνική ασφάλιση και σημαίνουν την οριστική απώλεια όσων κτίσθηκαν με αίμα,σκληρή δουλειά , πόνο και δάκρυ, μισό αιώνα και βάλε.

Η Μ.Εβδομάδα δρομολογεί τον νέο δικό μας Γολγοθά ,χωρίς όμως προφανώς εμφανή προοπτική για μιαν Ανάσταση.

Τό ψέμα κυριεύει την καθημερινότητα και η καθημερινότητα απειλεί την ενότητα .Τώρα κάποιοι αγνοούν την ιστορική εξέλιξη και ονειρεύονται ουτοπίες.

Τα “θηρία” με καλυμμένα τα πρόσωπα τους, απειλούν και καταστρέφουν.

Οι αδικημένοι του κόσμου (οι πρόσφυγες) σταυρωμένοι κι ίδιοι, πεταμένοι στα λασπόνερα περιμένουν άδικα την Ευρώπη να δώσει έλεος .

Ποιος νοιάζεται πια για τους φτωχούληδες του Κόσμου.Περισεψαν τα λόγια. Ψάχνω την Ευρώπη του ουμανισμού που διδάχθηκε τάχα απο τους ποταμούς αιματων ,που το ναζιστικό θηρίο δημούργησε με τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι δανειστές μας ζητούν τα πάντα,χωρίς έλεος.

Οι πανηγυριώτες “γλεντάνε” αμέριμνοι δίπλα στα λασπόνερα της Ειδομένης.

Άλλοι θέλουν την δραχμή ,οι γείτονες θέλουν τα νησιά, άλλοι τραγουδάνε φάλτσα τις ρεμούλες.Κόλαση αμεριμνησίας.

Υπάρχει αραγε ελπίδα μετά εξη χρόνια στην κόλαση ;

Φαίνεται ομως πως ηττηθήκαμε,βιώνουμε τον οικονομικό μας μαρασμό ενω η γεωπολιτική σημασία της περιοχής εχει αποτρέψει τον άμεσο κίνδυνο ,χωρίς να σημαίνει οτι η απειλή δεν υφίσταται, το αντίθετο μάλιστα.

Το τίμημα είναι παρα πολύ υψηλό ή μάλλον δυσβάστακτο.Σήμερα αργά αλλά σταθερά βιώνουμε “δύο” Ελλάδες κι αυτό είναι ο μέγιστος κίνδυνος.

Ο εχθρός ευρίσκεται εντός των πυλών ;Πολύ θα ήθελα στου θέματος αυτού την περίσταση να θυμίσω εκείνα τα ματωμένα λόγια του στρατηγού Μακρυγιάννη: “Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε· τρώνε από ’μάς και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν· κι’ όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση οπού ειμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη· και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς.”

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

25/4/2016

Οι Eσταυρωμένοι που δεν Πενθήσαμε ουτε θα Πενθήσουμε

Οι Eσταυρωμένοι που δεν Πενθήσαμε ουτε θα Πενθήσουμε

Την αλλη εβδομάδα η Ορθόδοξη Ελλάδα τιμά στα πάθη και τη Σταύρωση του Θεανθρώπου και προσμένει με λαχτάρα την Ανάσαταση . Δισεκατομμύρια πιστοί σε όλο τον κόσμο υποβάλλονται κάθε χρόνο σε περιβάλλον κατάνυξης και πένθους σε ανάμνηση των φριχτών παθών του Θεανθρώπου.

Σήμερα, δυο χιλιάδες χρόνια αργότερα, στον πολλά υποσχόμενο 21ο αιώνα πληροφορούμαστε εναν νέο Αρμαγεδώνα στη ζωή μας .

Κανείς ομως δεν θα λογοδότησει για τη σταύρωση αυτή.

Τους εσταυρωμένους του παρόντος γιατί δεν τους πενθούμε ουτε θα Πενθήσουμε

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΟΥ

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΟΥ

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΓΕΛΟΥ

“ ήσουν το φως. Και στο τέλος το φως πάντα νικά το σκοτάδι. "

Την τελευταία του πνοή, μετά από μακρά μάχη με τον καρκίνο, άφησε ο Γιάννης Αγγέλου.

Στο πλάι του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή από τα πρώτα του πολιτικά βήματα, ο δικηγόρος Γιάννης Αγγέλου, αποτέλεσε τον πιο στενό του συνεργάτη και επί της ουσίας διευθυντή του πολιτικού του γραφείου, τόσο στα χρόνια του Μαξίμου όσο και μετά.

Ο Γιάννης Αγγέλου, 65 ετών, ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα με την οποία έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, ενώ στη κηδεία του στον Αγιο Διονύσιο της Αθήνας,το επικήδειο εκφώνησε ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής που μεταξύ άλλων είπε: "Φίλε σε χαιρετώ με αισθήματα σεβασμού και θαυμασμού. Για τη δύναμη της ψυχής σου να αντιμετωπίσεις με υπερηφάνεια και καρτερικότητα όλες τις αντιξοότητες. Που στάθηκες όρθιος, ακόμα και απέναντι στο ψέμα και την συκοφαντία. Που δεν λύγισες απέναντι στην κατάφωρη και μεθοδευμένη αδικία που στήθηκε σε βάρος σου. Που πάλεψες παλικαρίσια και δικαιώθηκες.

Γιατί ήσουν το φως. Και στο τέλος το φως πάντα νικά το σκοτάδι. "

Ο Γιάννης Αγγέλου,υπήρξε έντιμος,φεύγει φτωχός και ταλαιπωρημένος γιατί διώχθηκε άδικα και ανέντιμα και οδηγήθηκε σε άδικη δίωξη από την οποία αθωώθηκε. Έζησα από κοντά την δοκιμασία του που τελικά τον οδήγησε στον θάνατο .Στάθηκε πιστός πάντα στο Κώστα Καραμανλή η απώλεια για τον οποίο είναι τεράστια.

Εζησε με μια σπάνια διακριτικότητα και με μια ακόμα πιο σπάνια εντιμότητα, ενσαρκώνοντας τις αρετές μιας σύγχρονης πολιτικής βασισμένης στον εκσυγχρονισμό της Θα τον θυμόμαστε πάντα. Αντίο φίλε Γιαννη.

"Φεύγεις περήφανα αϊτέ, μα οι φίλοι δεν ξεχνούνε, πως στην αντάρα του καιρού, μόνον οι αϊτοί πετούνε"...

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ

ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ .

• ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ EΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ EΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

TO MEΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ EΛΕΥΘΕΡΙΑ  ΚΑΙ Η  ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Του Αντώνη Π. ΑΡΓΥΡΟΥ

«Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.»

ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ  ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΠΝΥΚΑ[1]

Οι νόμοι της ιστορίας και της φυσικής τηρούν κάποια αναλογία στη πλοκή των αιτίων και των αποτελεσμάτων .

Στην Εθνική μας Ιστορία  χάνεται η αλληλουχία της αναλογίας αυτής.

Έτσι πρέπει να παραδεχθούμε ότι παράλληλα με τους νόμους αυτούς κινούνται και κάποιοι άλλοι νόμοι μυστηριώδεις  ανεξήγητοι με τα ανθρώπινα κριτήρια ,αλλά  ερμηνευτοί  .

Στη περίπτωση αυτή οι ρεαλιστές αποκρούουν  τα ανεξήγητα αυτά γεγονότα που κινούνται και συνεργάζονται αρμονικά με το θείο και το ανθρώπινο  για σκοπούς και ιδανικά που είναι σωστές κοσμογονικές αναδημιουργίες

Είναι τα «θαύματα».

Από τέτοια θαύματα ιστορικά είναι γεμάτη η Ελληνική ιστορία.

Έτσι  σαν «θαύμα», είδαν οι αγωνιστές τη Λευτεριά του Γένους το 1821.

Έτσι   σαν «θαύμα», είδε τη Απελευθέρωση ο Εθνικός μας Ποιητής Διονύσιος Σολωμός

«Νύχτα γεμάτη θάματα

νύχτα σπαρμένη μάγια»

Έτσι σαν "θαύμα", έγινε το έπος του 1940-1941. Έτσι οι Έλληνες νίκησαν την αυτοκρατορία του φασισμού.

Στις 23.3.1821 στο πρώτο επίσημο (μετά την έναρξη) επαναστατικό έγγραφο που συντάσσεται, την περίφημη «προειδοποίηση εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς», που εκδίδει η νεοσύστατη Μεσσηνιακή Σύγκλητος και απευθύνεται στους Ευρωπαίους, αναφέρεται ότι: «...Να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον ελληνικόν γένος μας. Δικαίω τω λόγω η μήτηρ μας Ελλάς, εκ της οποίας και υμείς εφωτίσθητε,..." Αλλά οι «φωτισμένοι» γρήγορα λησμόνησαν..

Τρία εκατομμύρια Έλληνες  χάθηκαν  κατά τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Οι συμμαχητές μας και οι ηττημένοι  λησμονήσαν γρήγορα τις θυσίες και  τους ποταμούς αίματος  και θα στιγματιστούν από   αδέκαστο δικαστήριο της Ιστορίας .

Όμως  και σήμερα κάποιοι « ξεχνούν» και δεν αποδίδουν δικαιοσύνη.

Ο Αυστριακός πρίγκιπας Κλήμης Μέτερνιχ υπήρξε φανατικός πολέμιος και ορκισμένος εχθρός της Επανάστασης του 1821,οι συμπτώσεις καμιά φορά είναι συνταρακτικές.  Ακόμα το αίμα των  Ελλήνων θυμάτων του ναζισμού δεν δικαιώθηκε και κάποιοι που στη Ιστορία χρωστάνε εξηγήσεις, λησμονούν την  φρικτή πραγματικότητα.

Από «θαύμα» και με τις θυσίες των παιδιών της Ελλάδας προκόψαμε ,ώσπου η αμεριμνησία μας έφερε την νέα μας συμφορά.

Η τραγωδία ξέρετε είναι Ελληνική υπόθεση.

Και ίσως είναι θαύμα  το 1821 πως οι λίγοι Έλληνες νικούν τους πολλούς ,οι άοπλοι τους ενόπλους, οι αδύνατοι τους ισχυρούς, οι ασύντακτοι τους συντεταγμένους, οι πιστοί τους απίστους ,οι ξεβράκωτοι τους χορτασμένους.

Το μυστικό του θαύματος βρίσκεται στο βάθος της Ελληνικής ιστορίας

Το μυστικό είναι η ΠΙΣΤΗ.[2]

Η Πίστη στην Ελευθερία .

Η  Πίστη στο Έθνος και στην Εθνική κοινότητα . Το φρόνημα του ελληνικού λαού ήταν αδούλωτο καθ’ όλη τη διάρκεια του ζοφερού σκότους και όχημα αυτού του φρονήματος ήταν η γλώσσα μας, η παιδεία μας.

Στη ΠΙΣΤΗ οφείλονται όλα τα μεγαλουργήματα του Έθνους  και της φυλής μας. Από τη ΠΙΣΤΗ άντλησε τη δύναμη της η Ελληνική φυλή να  υπομείνει τις δοκιμασίες της σκλαβιάς από αυτήν πήρε θάρρος ,δύναμη ,παρηγοριά και  όταν πίπτει να εγείρεται και εγειρομένη να στήνει τρόπαια και να καταπλήσσει με θριάμβους.

Στη Πίστη οφείλεται το μεγαλούργημα της Απελευθερώσεως του Έθνους μετά δουλεία τεσσάρων αιώνων, που κατέπληξε τον κόσμο ,το απαράμιλλο αυτό θαύμα της Εθνικής μας Αναστάσεως. Όμως, ας μη κολακευόμαστε  με τα θετικά στοιχεία της Ιστορίας, έτσι φτάσαμε στα σύγχρονα εθνικά αδιέξοδα   

Ζούμε μια τρομακτική και περίεργη εποχή, φυσούν μανιασμένοι οι άνεμοι του πολέμου  και μείς στη μέση της θύελλας, προσμένουμε εναγώνια την λύτρωση που αργεί νάρθει .

Περάσαμε  εκατόν ενενήντα πέντε χρόνια ζωής μεστής  από θανάσιμες περιπέτειες  της ελευθερίας μας και της εθνικής μας ακεραιότητας και της κοινωνικής μας διαδρομής.

Ο διάλογος  μας με την Ιστορία συνάπτεται ουσιαστικά  μονάχα σε καιρούς κινδύνου ,όπως αυτοί που περνάμε σήμερα. Η ώρα αυτή που ζούμε είναι κρισιμότατη  για το Έθνος.

Η Ευρώπη γίνεται  «φρούριο», λόγω του τρόμου που προκάλεσαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, οι απειλές  και τα «ανατολιτικά παζάρια» εντείνονται και η «πίστη» στα νοήματα του νέου Ελληνισμού δυστυχώς  χάνεται. Η «πτωχευμένη» Ελλάδα έχει εγκαταλειφθεί μόνη της, μέσα σε μία ολοένα και περισσότερο κλιμακούμενη ανθρωπιστική κρίση, τα ευχολόγια δεν αρκούν πια. Κανένα έθνος όμως δεν επέζησε με οικονομικά ισοζύγια, παρά μόνο τους αγώνες και το αίμα  των παιδιών του  με τους μύθους, τους θρύλους και τις παραδόσεις του. Το δραματικά επείγον είναι να χαλυβδώσουμε  γενναίες ,ελεύθερες και άγρυπνες δημοκρατικές συνειδήσεις στον τόπο μας.

Είναι καιρός να θυμηθούμε την πάντα επίκαιρη  Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας (Α' Εθνοσυνέλευση Επίδαυρος 1822) που ξεκινά ως εξής: «Aπόγονοι του σοφού και φιλανθρώπου έθνους των Eλλήνων» και στη δεύτερη παράγραφο αναφέρει ότι: «O κατά των Tούρκων πόλεμος ημών... είναι πόλεμος εθνικός, πόλεμος ιερός».

Η 25η Μαρτίου 1821 είναι το σύμβολο της διαχρονικής Αντίστασης των Ελλήνων  ενάντια στην Τυραννία, από  την μεγαλύτερη απελπισία, γεννήθηκε η μεγαλύτερη Ελπίδα:

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ.

---

[1] Εφημερίς “Ο Αιών”, 13 Νοεμβρίου 1838

[2] Βλ Αποστολου Βακαλόπουλου « Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ» 1966

ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΡΓΑ ΤΩΡΑ

Η Ελλάδα σε πτώχευση το Κράτος σε αφασία

Η Ελλάδα σε πτώχευση το Κράτος σε αφασία : Απολύθηκαν επτά υπάλληλοι της Βουλής λόγω πλαστών πτυχίων!!!

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ 

Η Ελλάδα σε πτώχευση το Κράτος σε αφασία.

Οταν ενάς Λαός στενάζει η “μονίμως παρανομούσα” δημόσια διοίκηση καθεύδει στις δάφνες του κομματικού Κράτους. Οι πάντες ήξεραν ότι υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι-κολλητοί που διορίσθηκαν και εξελίχθηκαν μέ πλαστά δικαιολογητικά.Ομως εις το “βασίλειον της Δανιμαρκείας “επικρατεί ή”σιωπή των αμνών”.Δηλαδή μήν μιλάτε “μπόρα είναι θα περάσει”.Τα πειθαρχικά συμβούλια καθεύδουν(καιρό εχω ν’ακούσω κάτι ενδιαφέρον) και οι “τιμητές του δημοσίου συμφέροντος” σιωπούν.Δεν θα μιλήσω για την Δικαιοσύνη,αυτή πλέον “καθεύει” δια της μεθόδου του βραδυδρομείου.Κάτι που μας ενδιαφέρει “τα αδικαιολογήτως” εισπραχθέντα θα επισταφούν ; ή μήπως ο “πλουτισμός” δεν σωζεται ;

Κατά τα λοιπά φταίει η κακή μας τύχη !

Επτά εργαζόμενοι της Βουλής που είχαν πλαστά ή ανύπαρκτα πτυχία απολύθηκαν - Μια υπάλληλος διορίστηκε και μονιμοποιήθηκε στη Βουλή, με απολυτήριο Λυκείου που δεν ανήκε σε αυτήν

Τον δρόμο της απόλυσης πήραν επτά υπάλληλοι της Βουλής, που εντοπίστηκαν με πλαστούς τίτλους σπουδών σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις του Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα της κυβερνήσεως στις 14.1.2016.

Ο πρώτος εργαζόταν ως επιστημονικός σύμβουλος στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και σύμφωνα με την σχετική απόφαση, διαπιστώθηκε ότι «σύμφωνα με έγγραφο του ΔΟΑΤΑΠ, δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός στο αρχείο, αίτηση αναγνώρισης καθώς και ο ατομικός φάκελος στο όνομα του εν λόγω υπαλλήλου και ως εκ τούτου η πράξη αναγνώρισης του τίτλου της αλλοδαπής από το τέως ΔΙΚΑΤΣΑ νυν ΔΟΑΤΑΠ, την οποία προσκόμισε εν γνώσει του και για ίδιον όφελος προκαλώντας δολίως και υποβοηθώντας την παράνομη πρόσληψή του…». Ο εν λόγω υπάλληλος προσελήφθη το 2011.

Η επόμενη ανάκληση απόφασης διορισμού αφορά σε τεως συνεργάτη βουλευτή που μονιμοποιήθηκε σε προσωποπαγή θέση του κοινοβουλίου (διοικητικό – λογιστικό) το 2003. Σε αυτή την περίπτωση διαπιστώθηκε ότι είχε πλαστό απολυτήριο Λυκείου.

Απίστευτη και όμως ελληνική είναι και η τρίτη περίπτωση. Πρόκειται για υπάλληλο που διορίστηκε στην Βουλή, αρχικά ως μετακλητή (1996) για να μονιμοποιηθεί τρία χρόνια αργότερα σε κενή οργανική θέση ως δακτυλογράφος. Σύμφωνα με την απόφαση διαπιστώθηκε ότι το απολυτήριο Λυκείου που προσκόμισε δεν άνηκε στην ίδια!

Οι τέσσερις τελευταίες περιπτώσεις αφορούν στελέχη της ειδικής φρουράς της Βουλής που μετά από διασταύρωση των στοιχείων που είχαν προσκομίσει με τα στοιχεία που διατηρούνται στις διευθύνσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης διαπιστώθηκε ότι είχαν πλαστογραφήσει το απολυτήριο Λυκείου (σ.σ. οι δύο πλαστογράφησαν τον βαθμό και οι άλλοι δύο δεν είχαν καν απολυτήριο Λυκείου). Οι δύο είχαν προσληφθεί το 2003 και άλλοι δύο το 2007. Σύμφωνα, δε με την σχετική απόφαση «διαπιστώθηκε ότι ο τίτλος σπουδών που προσκόμισαν, εν γνώσει τους και για ίδιον όφελος, είναι πλαστός και δη ανύπαρκτος, προκαλώντας δολίως και υποβοηθώντας τον παράνομο διορισμό τους, καθόσον σύμφωνα με τις ισχύουσες τότε διατάξεις, το εν λόγω απολυτήριο λυκείου αποτελούσε απαραίτητο τυπικό προσόν διορισμού».

ΠΗΓΗ: PROTOTHEMA

“…. Θεμέλιο τη ζωή μας βάζομε – και την καρδιά μας αγκωνάρι…….”

AΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

“…. Θεμέλιο τη ζωή μας βάζομε – και την καρδιά μας αγκωνάρι…….”

********************************************************************

 

“…. Θεμέλιο τη ζωή μας βάζομε – και την καρδιά μας αγκωνάρι…….”

Ένας ακόμα χρόνος αγωνίας και αγώνα πέρασε και μείς εδώ στο τόπο μας πουναι διάχυτη η μουσική και το φώς ,η μελωδία των κυμάτων ζούμε την λειτουργία των ήχων και τα πάθη και των πόνο των ψυχών που προσμένουνε καρτερικά, αλλά με πάθος την Ανάσταση. Το αφάνταστο μεγαλείο των βουνών, οι μοσχοβολημένοι κάμποι, τα βελάσματα των αρνιών, γλυκοί κελαηδισμοί των πουλιών κρυμμένων στα βαθύσκιωτα, σύδενδρα. Χαρμονή όταν με τα καράβια απολαμβάνουμε την απεραντοσύνη της θάλασσας, το μυρισμένο απαλό αέρα της, τα γλυκορόδινα πρωινά, το καταπόρφυρο φημισμένο ζωηρό χρώμα του ηλιογέρματος.

«Σταυρώθηκε» ο Λαός μας στην ανάγκη του χρέους ,τον ταπείνωσαν στη διαδρομή του μαρτυρίου ,τον φώναξαν “ζήτουλα” ,”ζητιάνο” και κείνος σέρνοντας τα βήματα Του στο ταπεινό λιθόστρωτο, δεν θέλησε ν’ ανταποδώσει τα ραπίσματα.

Ο Παύλος στο όγδοο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους, αναφέρει περιγράφοντας το δράμα” Πάσα η κτίσις συστενάζει και συνωδίνει αχρι του νύν “.

Παρ’ όλα αυτά τα πάθη και τα παθήματα, καθώς φαίνεται η Ελλάδα μας βρίσκεται νομοτελειακά, αναπόφευκτα και αναπότρεπτα στην αγκαλιά της φανταστικής της “ευρωπαϊκής οικογένειας” που φαίνεται όμως να ξεχνά προσωρινά το ουμανιστικό παρελθόν της και ν’ αφήνει ανεπίτρεπτα να “λοιδωρούν” τους πεινασμένους..

«Χαρές και πλούτη να χαθούν, και τα βασίλεια, κι όλα ,τίποτε δεν είναι, αν στητή, μέν’ η ψυχή κι ολόρθη» λέει ο  Δ. Σολωμός

Σήμερα ήλθαν τα παιδιά να που τα κάλαντα.

Φωνές χαρούμενες ελπιδοφόρες γεμάτες μελωδικότητα και ελπίδα .

Το ξέρω το βλέπω, ο Ελληνισμός είναι φυγόκεντρος και κεντρομόλος ,μετά την λύπη της συμφοράς, μετά τον Γολγοθά, μας περιμένει μια άνοιξη της Ανάστασης ,φτάνει να την πιστέψουμε και να την αποφασίσουμε μ’ αλήθειες :

“…. Θεμέλιο τη ζωή μας βάζομε – και την καρδιά μας αγκωνάρι…….” είπε η ποιήτρια ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΙΖΗ-ΖΩΓΡΑΦΟΥ (1911–1996)

ΥΓ:  Ο Προμηθέας, ο φιλάνθρωπος ήρωας κονταροκτυπιέται με το Δία για χάρη των ανθρώπων. Οι ακροτελεύτιοι όροι του Αριστοτελικού ορισμού της τραγωδίας. «… δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν». Όχι συγχωρήστε με, δεν επαγγέλλομαι κάτι ,όχι δεν αναζητώ την ουτοπία ,ελπίζω και αναζητώ και θυμούμαι το ποίημα του Πολέμη «προφητικά τα λόγια του δασκάλου με μία φωνή βαριά.

«Μὴ σκιάζεστε στὰ σκότη! Ἡ λευτεριὰσὰν τῆς αὐγῆς τὸ φεγγοβόλο ἀστέριτῆς νύχτας τὸ ξημέρωμα θὰ φέρει».

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ