19 Ιουλίου 2018

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΑ ΤΟΥ ΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΑ ΤΟΥ ΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Αριθμός 199/2018
Η Επιτροπή Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας
(άρθρο 52 του π.δ/τος 18/1989, όπως ισχύει)
-----------------------
 Συνεδρίασε σε συμβούλιο στις 13 Ιουλίου 2018, με την εξής σύνθεση: Αθ. Ράντος, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύων, ελλείποντος Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, Δ. Σκαλτσούνης, Β. Ραφτοπούλου, Σύμβουλοι. Γραμματέας η Ελ. Γκίκα.
Για να αποφασίσει σχετικά με την από 28ης Ιουνίου 2018 αίτηση:
των: 1. Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων ***
κατά του Υπουργού Εξωτερικών, **
Με την αίτηση αυτή οι αιτούσες επιδιώκουν να ανασταλεί η εκτέλεση της από 17.6.2018 διοικητικής πράξεως υπογραφής από τον Υπουργό Εξωτερικών της Τελικής Συμφωνίας για την επίλυση των διαφορών, οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την εδραίωση στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των μερών και κάθε άλλης, αμέσως ή εμμέσως, συναφούς προγενέστερης ή μεταγενέστερης πράξεως ή παραλείψεως, καθώς και πράξεως εκτελέσεως.
Κατέθεσαν: α) το από 13 Ιουλίου 2018 υπόμνημά του ο *, ατομικά και ως νόμιμος εκπρόσωπος 1) του συνασπισμού πολιτικών κομμάτων και κινήσεων με την επωνυμία * και β) το από 16 Ιουλίου 2018 υπόμνημά της * .
Κατά τη συνεδρίασή της η Επιτροπή άκουσε τον εισηγητή, Σύμβουλο Δ. Σκαλτσούνη.
Κατόπιν η Επιτροπή άκουσε την πληρεξούσια των αιτουσών, η οποία ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και την αντιπρόσωπο του Υπουργού, η οποία ζήτησε την απόρριψή της.
Επίσης, άκουσε τις απόψεις που εξέθεσαν οι παρατηρητές, εκ μέρους των αιτουσών: ***
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο
1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο *, ζητείται να ανασταλεί η εκτέλεση «1. της από 17.6.2018 διοικητικής πράξεως υπογραφής από τον Υπουργό Εξωτερικών της Τελικής Συμφωνίας για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την εδραίωση στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των μερών [όπου αναφερόμενο μέρος η Ελληνική Δημοκρατία και μη αναφερόμενο, αλλά περιγραφόμενο, μέρος η «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (πΓΔΜ)], 2. Κάθε άλλης, αμέσως ή εμμέσως, συναφούς προγενεστέρας ή μεταγενεστέρας πράξεως ή παραλείψεως, καθώς και πράξεως εκτελέσεως και ιδίως: α. της κατατεθείσας στη Βουλή διοικητικής πράξεως με την μορφή επιστολής προς τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ με την οποία ο Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι συναινεί στην έναρξη διαδικασίας διαπραγμάτευσης για την ένταξη της πΓΔΜ στη Συμμαχία, β. της κατατεθείσας στη Βουλή διοικητικής πράξεως με την μορφή επιστολής προς τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της ΕΕ με την οποία ο Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι συναινεί στην έναρξη διαδικασίας διαπραγμάτευσης για την ένταξη της πΓΔΜ στην ΕΕ». Κατά των ανωτέρω έχει ασκηθεί και αίτηση ακυρώσεως, για την εκδίκαση της οποίας ορίστηκε δικάσιμος ενώπιον της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας η 7η.12.2018.
2. Επειδή, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, μετά τη διάλυση της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, η πρώην Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ζήτησε να ενταχθεί στον ΟΗΕ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Από την ελληνική κυβέρνηση εκφράσθηκαν αντιρρήσεις σχετικά με την ονομασία αυτή. Με την απόφαση 817 (1993) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, αφού ελήφθη υπόψη η διαφωνία που προέκυψε σε σχέση με το όνομα του υπό ένταξη κράτους, προτάθηκε στη Γενική Συνέλευση να γίνει αποδεκτή η αίτηση ένταξης στα Ηνωμένα Έθνη του εν λόγω κράτους, αναφερομένου προσωρινά και για όλους τους σκοπούς εντός του ΟΗΕ ως «Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» [πΓΔΜ], μέχρι την οριστική διευθέτηση του ζητήματος της ονομασίας. Με την απόφαση 845 (1993), το Συμβούλιο Ασφαλείας προέτρεψε τις δύο πλευρές να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους για ταχεία διευθέτηση του ζητήματος. Στο πλαίσιο αυτό, στις 13 Σεπτεμβρίου 1995 υπεγράφη στη Νέα Υόρκη από τους Υπουργούς Εξωτερικών των δύο κρατών Ενδιάμεση Συμφωνία, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 13 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, σύμφωνα με το άρθρο 23 αυτής. Με τη συμφωνία αυτή επιβεβαιώθηκαν τα υπάρχοντα διεθνή σύνορα μεταξύ των δύο κρατών ως διαρκή και απαραβίαστα (άρθρο 2), απαγορεύθηκε η χρήση του συμβόλου του ήλιου της Βεργίνας στη σημαία της πΓΔΜ (άρθρο 7 παρ. 2, σε συνδυασμό με την συνημμένη στο κείμενο της συμφωνίας από 13 Σεπτεμβρίου 1995 επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας), συμφωνήθηκε η συνέχιση των διαπραγματεύσεων σχετικά με την ονομασία του κράτους της πΓΔΜ (άρθρο 5) και ανέλαβε η Ελληνική Δημοκρατία να μην αντιταχθεί σε αίτηση εισδοχής ή στη συμμετοχή της πΓΔΜ ως μέλους σε διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς οργανισμούς και θεσμούς στους οποίους η Ελληνική Δημοκρατία είναι μέλος, εκτός εάν -και στο μέτρο που- η πΓΔΜ πρόκειται να αναφέρεται στους οργανισμούς αυτούς με άλλο όνομα από το ορισθέν στην 817 (1993) απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (άρθρο 11 παρ. 1). Τέλος, τα μέρη συμφώνησαν ότι η εξελισσόμενη οικονομική ανάπτυξη της πΓΔΜ θα πρέπει να υποστηριχθεί μέσω της διεθνούς συνεργασίας, όσο το δυνατόν περισσότερο μέσω στενής σχέσης της πΓΔΜ με τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και την Ευρωπαϊκή Ένωση (άρθρο 11 παρ. 2). Στη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού της Συνθήκης του Βόρειου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ) στις 2 και 3 Απριλίου 2008 στο Βουκουρέστι, η Ελληνική Κυβέρνηση δεν συναίνεσε στην υποψηφιότητα της πΓΔΜ, γεγονός που κρίθηκε αντίθετο προς το άρθρο 11 παρ. 1 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (απόφαση της 5.12.2011).
3. Επειδή, στις 17 Ιουνίου 2018 υπεγράφη στις Πρέσπες από τους Υπουργούς Εξωτερικών των δύο κρατών κείμενο «Τελική[ς] Συμφωνία[ς] για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την εδραίωση στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των μερών». Με τη συμφωνία αυτή ορίζεται ως επίσημο όνομα του δεύτερου μέρους το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», εν συντομία δε «Βόρεια Μακεδονία», ως ιθαγένεια η «Μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» και ως γλώσσα η «Μακεδονική Γλώσσα» (άρθρο 1 παρ. 3), επιβεβαιώνεται δε το υφιστάμενο κοινό σύνορο ως ισχυρό και απαραβίαστο διεθνές σύνορο (άρθρο 3). Για τη θέση σε ισχύ της συμφωνίας, αποφασίστηκε να ακολουθηθούν ορισμένα στάδια, πρώτα από το δεύτερο μέρος (κύρωση της συμφωνίας από το κοινοβούλιο, ενημέρωση της Ελληνικής Δημοκρατίας, δημοψήφισμα, εφόσον τούτο αποφασιστεί, συνταγματικές τροποποιήσεις μέχρι το τέλος του 2018, ενημέρωση της Ελληνικής Δημοκρατίας επί όλων των ανωτέρω) και στη συνέχεια από την Ελληνική Δημοκρατία (κύρωση της συμφωνίας) [άρθρο 1 παρ. 4]. Τα μέρη μετά την ολοκλήρωση των εσωτερικών τους διαδικασιών οφείλουν να ενημερώσουν σχετικά το ένα το άλλο γραπτώς εντός δύο εβδομάδων (άρθρο 20 παρ. 3). Η συμφωνία τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία λήψεως της τελευταίας γνωστοποίησης από το οικείο μέρος (άρθρο 20 παρ. 3). Στο άρθρο 20 παρ. 4 προβλέπονται τα εξής: Το άρθρο 8 παρ. 5 θα εφαρμόζεται προσωρινά, ενόσω εκκρεμεί η θέση σε ισχύ της παρούσας Συμφωνίας. Εάν η Συμφωνία δεν τεθεί σε ισχύ, αυτή, στο σύνολό της και ως προς τις διατάξεις της ξεχωριστά, δεν θα έχει περαιτέρω ισχύ ή εφαρμογή, προσωρινή ή άλλη, και δεν θα δεσμεύει οποιοδήποτε από τα μέρη με οποιονδήποτε τρόπο. Στο εν λόγω άρθρο 8 παρ. 5 προβλέπεται η συγκρότηση Κοινής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων προκειμένου να εξεταστούν και να αναθεωρηθούν, εφόσον θεωρηθεί κατάλληλο, σχολικά εγχειρίδια και βοηθητικό σχολικό υλικό. Τέλος, αναφορικά με τις διαδικασίες ένταξης του δεύτερου μέρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, η Ελληνική Δημοκρατία ανέλαβε, με τη λήψη της γνωστοποίησης της κύρωσης της συμφωνίας από το κοινοβούλιο του δεύτερου μέρους, να γνωστοποιήσει αφενός στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της ΕΕ αφετέρου στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ ότι υποστηρίζει την έναρξη ενταξιακών στην ΕΕ διαπραγματεύσεων και την πρόσκληση ένταξης του δεύτερου μέρους στο ΝΑΤΟ, αντίστοιχα, επιφυλασσόμενη να φέρει προς κύρωση το Πρωτόκολλο για την ένταξη του δεύτερου μέρους στο ΝΑΤΟ μετά την ολοκλήρωση και των συνταγματικών τροποποιήσεων στο Σύνταγμα του δεύτερου μέρους (άρθρο 2 παρ. 4).
4. Επειδή, στο άρθρο 52 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8), όπως ισχύει, ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «4. Με εντολή του Προέδρου ή του εισηγητή της υποθέσεως αντίγραφα της αιτήσεως αναστολής, της αιτήσεως ακυρώσεως και της πράξεως ορισμού δικασίμου, κοινοποιούνται, με επιμέλεια του αιτούντος, σε εκείνον που έχει δικαίωμα να παρέμβει στην ακυρωτική δίκη. Ο τελευταίος δικαιούται να υποβάλει ενώπιον της Επιτροπής υπόμνημα και πριν ακόμη ασκήσει παρέμβαση. Το υπόμνημα υπόκειται στα τέλη της αίτησης αναστολής. … 6. Η αίτηση αναστολής εκτέλεσης γίνεται δεκτή, όταν κρίνεται ότι η άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης θα προκαλέσει στον αιτούντα βλάβη ανεπανόρθωτη ή δυσχερώς επανορθώσιμη σε περίπτωση ευδοκίμησης της αίτησης ακυρώσεως. Η αίτηση όμως μπορεί να απορριφθεί, αν κατά τη στάθμιση της βλάβης του αιτούντος, των συμφερόντων τρίτων και του δημόσιου συμφέροντος κρίνεται ότι οι αρνητικές συνέπειες από την αποδοχή θα είναι σοβαρότερες από την ωφέλεια του αιτούντος. 7 … [Η] αίτηση αναστολής μπορεί να απορριφθεί ακόμη και σε περίπτωση ανεπανόρθωτης ή δυσχερώς επανορθώσιμης βλάβης, αν η Επιτροπή [Αναστολών] εκτιμά ότι η αίτηση ακυρώσεως είναι προδήλως απαράδεκτη ή προδήλως αβάσιμη».
5. Επειδή, ο δικηγόρος *, ατομικά και ως νόμιμος εκπρόσωπος, κατά τα αναγραφόμενα στο δικόγραφο, 1) του συνασπισμού πολιτικών κομμάτων και κινήσεων με την επωνυμία *, 2) της ένωσης προσώπων με την επωνυμία *και 3) της ένωσης προσώπων με την επωνυμία *, με το από 13.7.2018 υπόμνημά του, το οποίο απευθύνεται στην Επιτροπή Αναστολών, στρέφεται κατά των προσβαλλόμενων πράξεων. Σύμφωνα, όμως, με το άρθρο 49 παρ. 1 του π.δ. 18/1989 παρέμβαση ασκείται, κατ’ αρχήν, μόνο υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης. Επομένως, εφόσον ο ανωτέρω δικηγόρος δεν επικαλείται δικαίωμα παρέμβασης στην ακυρωτική δίκη υπέρ του κύρους των προσβαλλόμενων πράξεων, ώστε κατά το άρθρο 52 παρ. 4 του π.δ. 18/1989 να νομιμοποιείται εξ αυτού του λόγου στην κατάθεση υπομνήματος στην Επιτροπή Αναστολών, αλλά ζητεί την αποδοχή της κρινόμενης αίτησης, το προαναφερθέν υπόμνημα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη (ΕΑ 528/2013). Περαιτέρω, δεν μπορεί, για τον αυτό λόγο, να ληφθεί υπόψη το, κατατεθέν άλλωστε μετά τη συζήτηση ενώπιον της Επιτροπής Αναστολών, υπόμνημα της *.
6. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, όπως αναπτύχθηκε γραπτώς με το από 11.7.2018 υπόμνημα και προφορικά ενώπιον της Επιτροπής, οι αιτούντες προβάλλουν ότι η προσωρινή εφαρμογή του άρθρου 8 παρ. 5 της συμφωνίας θα έχει ως άμεση συνέπεια την αναθεώρηση των σχολικών εγχειριδίων προς την κατεύθυνση της παραποίησης της ελληνικής ιστορίας. Η βλάβη όμως αυτή παρίσταται μελλοντική και αβέβαιη, προεχόντως διότι από την ανωτέρω διάταξη δεν προκύπτει ότι επίκειται οπωσδήποτε η αναθεώρηση των σχολικών εγχειριδίων, πολύ περισσότερο δε, προς ποιά κατεύθυνση θα κινηθεί αυτή, εφόσον κριθεί αναγκαία από τη Διεπιστημονική Επιτροπή που θα συγκροτηθεί δυνάμει του εν λόγω άρθρου. Εξάλλου, η νομιμότητα των πράξεων κατάρτισης του σχολικού προγράμματος είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας σε μεταγενέστερο στάδιο (πρβλ. ΣτΕ 660/2018 Ολ.). Όσον αφορά το άρθρο 2 παρ. 4 της συμφωνίας, οι αιτούντες προβάλλουν ότι ήδη από τη γνωστοποίηση προς το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση του ότι η Ελληνική Δημοκρατία υποστηρίζει την ένταξη της πΓΔΜ στους οργανισμούς αυτούς, θα δημιουργηθεί μια κατάσταση, η οποία θα φέρει το ελληνικό κοινοβούλιο προ τετελεσμένου γεγονότος, όταν κληθεί να κυρώσει τις οικείες πράξεις ένταξης, διότι θα ελλοχεύει ο κίνδυνος της διεθνούς ευθύνης της χώρας, αν δεν το πράξει. Το ίδιο ισχυρίζονται ότι ισχύει και για την ένταξη της πΓΔΜ σε άλλους τριάντα (33) διεθνείς οργανισμούς. Όμως, ανεξαρτήτως του εννόμου συμφέροντος των αιτούντων προς προβολή της βλάβης αυτής ως λόγου χορήγησης της αναστολής (πρβλ. ΕΑ 283/2000, 311/1999), από το ανωτέρω άρθρο 2 παρ. 4 δεν προκύπτει ότι οι εν λόγω διαδικασίες θα έχουν ολοκληρωθεί, πριν από τη θέση της συμφωνίας σε ισχύ κατά τους όρους του άρθρου 20 παρ. 3 ούτε ότι θα έχουν δημιουργηθεί μη αντιστρεπτές νομικές καταστάσεις. Εξάλλου, σε περίπτωση που η συμφωνία δεν τεθεί σε ισχύ, προβλέπεται στο άρθρο 20 παρ. 4 εδ. β΄ ότι αυτή στο σύνολό της και ως προς τις διατάξεις της ξεχωριστά δεν θα δεσμεύει οποιοδήποτε από τα μέρη με οποιονδήποτε τρόπο. Τέλος, οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι είναι άμεσος ο κίνδυνος απώλειας της ονομασίας «Μακεδονικός» για τα ελληνικά προϊόντα, οι δε οικονομικές συνέπειες στα προερχόμενα από τη Μακεδονία ελληνικά προϊόντα θα είναι δυσθεώρητες και είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν αμφισβητήσεις ελληνικών σημάτων και επωνυμιών προϊόντων και επιχειρήσεων. Ο ισχυρισμός αυτός, αναφερόμενος, μάλιστα, σε ενδεχόμενες, μελλοντικές και αβέβαιες καταστάσεις, που άλλωστε δεν προκαλούνται ευθέως από το κείμενο της συμφωνίας, είναι, εν πάση περιπτώσει, απορριπτέος -πέραν της αοριστίας του- ως προβαλλόμενος εκ συμφέροντος τρίτου, δεδομένου ότι οι αιτούντες ούτε προβάλλουν ούτε προκύπτει ότι έχουν ορισμένο νομικό δεσμό με συγκεκριμένο προϊόν, σήμα ή επιχείρηση που πλήττεται άμεσα από την εφαρμογή των όρων της συμφωνίας (πρβλ. ΕΑ 1147/2006, 384/2004, 74/2001).
7. Επειδή, συνεπώς, και ανεξαρτήτως αν οι προσβαλλόμενες πράξεις συνιστούν εκτελεστές πράξεις της διοίκησης υπαγόμενες στην ακυρωτική δικαιοδοσία του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 95 παρ. 1 εδ. α΄ του Συντάγματος και 45 παρ. 1 και 5 του π.δ. 18/1989, είτε με την εκδοχή ότι δεν συνιστούν μονομερείς εκτελεστές διοικητικές πράξεις είτε με την εκδοχή ότι συνιστούν κυβερνητικές πράξεις [πρβλ. ΣτΕ 1209/2014, 22/2007 Ολ., 3669/2006 Ολ., 2637/2006, 1393-5/2004, 4156/2000, 3235/1967 Ολ., 878/1934 Ολ., 796/1931 Ολ., CE Sect. 1.6.1951, Société des étains et wolfram du Tonkin,, CE Ass. 23.11.1984, Association «Les Verts»], με συνέπεια να τίθεται ζήτημα απαραδέκτου της αίτησης ακυρώσεως, η κρινόμενη αίτηση είναι, εν πάση περιπτώσει, απορριπτέα, κατά τα εκτεθέντα στις προηγούμενες σκέψεις.
Απορρίπτει την αίτηση.

..ΣΑΡΑΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ-Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ….

ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ ΕΜΕΙΝΑΝ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ.....ΣΑΡΑΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ-Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ….


«Αν αυτοί οι άνθρωποι παραμείνουν ατιμώρητοι, τότε η έννοια του νόμου θα έχει χάσει το νόημά της και η υπόλοιπη ανθρωπότητα θα πρέπει να ζήσει στον φόβο»

Αυτά ήταν τα λόγια του Μπένζαμιν Φεράντζ, ενός από τους κατηγόρους στη δίκη της Νυρεμβέργης.

Αυτοί που αφήσαν τον ΑΤΤΙΛΑ  να περάσει στα οδυνηρά και τραγικά γεγονότα του Αττίλα Ι και ΙΙ του 1974 ,οι παρόμοιοί τους της 15ης του Ιούλη 1974 παρέμειναν εντελώς ατιμώρητοι, για την δεύτερη μεγάλη εθνική τραγωδία, μετά την καταστροφή της Σμύρνης το 1922.

Με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ( αριθμός 45/ 7-3-75) αποκλείστηκε η δικαστική έρευνα και δίωξη των υπευθύνων της τραγωδίας. Και αυτή η  Πράξη εξακολουθεί και σήμερα να ισχύει  αφήνοντας το έγκλημα χωρίς τιμωρία για τα τραγικά γεγονότα, εισβολής και –συνεχιζόμενης κατοχής – των Τουρκικών στρατευμάτων στο 36.6% της Κύπρου.

Άνοιξαν δήθεν οι φάκελοί της τραγωδίας και ξανάκλεισαν, χωρίς ποτέ να μάθουμε την πλήρη αλήθεια. Ο  φάκελος της Κύπρου , άνοιξε για λίγο  το 1986, με σημαντική καθυστέρηση και μετά από πολλές αναβολές (12 ολόκληρα χρόνια μετά την τραγωδία) κι έκλεισε χωρίς κανείς να διωχθεί και να τιμωρηθεί.

Συνολικά 3.500 απώλειες, ο  συνολικός αριθμός των εξαφανισθέντων κατά την τουρκική εισβολή εκτιμάται σε 1.619, ανάμεσα στους οποίους οι 83 είναι Ελλαδίτες. Οι Αποφάσεις του Ευρωπαϊκού ΔικαστηρίουΑνθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) και εκθέσεις της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης επέρριπταν ευθύνες στην Τουρκία για την τύχη των αγνοουμένων, ενώ τεκμηρίωναν περιπτώσεις κρατουμένων για τους οποίους η Τουρκία δεν είχε δώσει εξηγήσεις. Η επίσημη τουρκική θέση ωστόσο ήταν και παραμένει έως σήμερα ότι δεν κρατά αιχμαλώτους και ότι δεν γνωρίζει τι απέγιναν αυτά τα πρόσωπα. Να μην ξεχνάμε, πως κάποιοι πολέμησαν στην Κύπρο. Και πολέμησαν γενναία και κράτησαν τις γραμμές, που τους είχαν εμπιστευθεί. Ο ΄΄Φάκελος της Κύπρου΄΄ δεν ανοίγει, γιατί θα αποκαλυφθεί  ο εγκληματικός ρόλος των προδοτών.



Από την άλλη πλευρά η Άγκυρα από το 1974 μέχρι σήμερα διαρκώς προωθεί τις διεκδικήσεις της με πράξεις που δημιουργούν μικρότερα ή μεγαλύτερα πολιτικά τετελεσμένα. Τα τελευταία χρόνια προωθεί συστηματικά μία στρατηγική αεροναυτική κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Επισήμανε, επίσης, το γεγονός ότι πέραν των διεκδικήσεων και προκλήσεων στο Αιγαίο, η Άγκυρα θέλει την Ανατολική Μεσόγειο «τουρκική λίμνη



Είναι γενικότερα αποδεκτή η θέση του Hans Morgenthau στο έργο «Πολιτική μεταξύ των Εθνών», ότι βιώσιμο είναι το κράτος, το οποίο δύναται να εφαρμόσει τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου που αφορούν την επικράτειά του.

Η  εθνική μας ταπείνωση του Ιούλη του 1974, οδηγεί τα βήματα της Ελλάδας μέχρι σήμερα .

Δεν μας φταίνε μόνο οι Κασσάνδρες και οι Εφιάλτες, πάντα υπήρχαν παντού ,μάς φταίει το κακό μας το κεφάλι και όχι μόνον .Ας μην ξεχνάμε το εθνικό μας σπορ ,την διχόνοια.

Το ζήτημα είναι  τελικά «ποιος πληρώνει το βαρκάρη» ;.

Περπατούμε στην κόψη του ξυραφιού, νοιώθουν  αυτόν τον κίνδυνο του βηματισμού μας οι σύγχρονοι Έλληνες;  Ήδη γίναμε «πολιορκημένοι  από παντού» από στεριά και θάλασσα!

Ελπίζω πως σύντομα θα το διαπιστώσουμε.

Γιατί ο νόμος της ζούγκλας δεν έχει ολότελα αποδυναμωθεί .

"Tο ψωμί σώθηκε, τα βόλια σώθηκαν, γεμίζουν τώρα τα κανόνια τους μόνο με την καρδιά τους. Tόσα χρόνια πολιορκημένοι από στεριά και θάλασσα όλοι πεινάνε, όλοι σκοτώνονται και κανένας δεν πέθανε - πάνου στα καραούλια λάμπουνε τα μάτια τους, μια μεγάλη σημαία, μια μεγάλη φωτιά κατακόκκινη και κάθε αυγή χιλιάδες περιστέρια φεύγουν απ' τα χέρια τους για τις τέσσερις πόρτες του ορίζοντα."  (Ρωμιοσύνη Ρίτσος Γιάννης)





ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ  19/7/2018


22 Ιουνίου 2018

ΌΤΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ


ΌΤΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ
Ο ΜΑΡΙΑΝΟ ΡΑΧΟΙ ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΑΣ: ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΤΟΥ ΔΟΥΛΕΙΑ

 Αποτελεί έκπληξη  πως ότι ο πρώην Πρωθυπουργός της Ισπανίας  ξαναγύρισε  στην παλιά του εργασία από την  οποία είχε πάρει άδεια αορίστου χρόνου άνευ αποδοχών από το Υποθηκοφυλακείο της Σάντα Πόλα πριν από 28 χρόνια προκειμένου να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στην πολιτική .Ο Ραχοι  γύρισε στο Υποθηκοφυλακείο της Σάντα Πόλα, ενός μικρού, παραθαλάσσιου τουριστικού θερέτρου με μόλις 35.000 κατοίκους στην επαρχία Αλικάντε. Ο πρώην Ισπανός πρωθυπουργός αντιμετώπισε με επιτυχία  το  πολιτικό θρίλερ  που επικράτησε στην Ισπανία μετά την απόφαση του Κάρλες Πουτζδεμόντ να διεξάγει δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, παρά ταύτα μέσα στα πλαίσια των δημοκρατικών διαδικασιών βρέθηκε εκτός εξουσίας αλλά και πολιτικής,
Είναι αλήθεια πως η δημόσια προσφορά σε αρκετούς θεωρείται καθήκον και όταν αυτή τελειώνει επιστρέφουν, όπως ο Λεύκιος Κόιντος Κιγκινάτος ,που τρείς φορές κλήθηκε να σώσει την Ρώμη και αφού το έπραξε αποσύρθηκε στα κτήματά του
Είναι αλήθεια ότι όπου λειτουργούν οι θεσμοί ,όλοι οι πολίτες χωρίς διάκριση αξιώματος, βρίσκονται το ίδιο απέναντι στον Νόμο  . Υπό κράτηση βρέθηκε πρόσφατα ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, στο πλαίσιο έρευνας που διενεργεί η γαλλική δικαιοσύνη εδώ και πέντε χρόνια για παράνομη χρηματοδότηση προεκλογικής εκστρατείας του 2007 από ξένη χώρα και συγκεκριμένα από τη Λιβύη του Μουαμάρ αλ Καντάφι, πράγμα που αντιμετωπίσθηκε ψύχραιμα από την Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.
Αυτές τις μέρες και μέσα στη κορύφωση της μνημονιακής κρίσης,  περνάμε  και μια νέα Εθνική κρίση, σχετικά με το «όνομα της Μακεδονίας» Σήμερα, υπό νέες συνθήκες και με ισχυρή την πίεση της επιδιωκόμενης από τις μεγάλες δυνάμεις διεύρυνσης του ΝΑΤΟ αλλά και της ΕΕ προς τα δυτικά, κρατούν στα χέρια τους μια συμφωνία εύθραυστων ισορροπιών όχι μόνο με όρους καλής γειτονίας αλλά και ρόλων στη γεωστρατηγική σκακιέρα. Μια «συμφωνία» που άρχισε να έχει συνέπειες μέσα κι έξω από τη Ελλάδα και που απειλεί η αξιολόγηση της, την πολύτιμη εθνική μας ενότητα. Ομως πρεπει να προσέξουμε πολύ και  μέσα στα πλαίσια λειτουργίας των Δημοκρατικών θεσμών πρέπει να αντιμετωπίσουμε, νηφάλιοι  κατά το δυνατόν την νέα αυτή πρόκληση. Η υπόθεση αυτή μόλις άρχισε και η εικόνα διαφαίνεται σκοτεινή μεν ,αβέβαιη  δε και έπονται πολλά επεισόδια της.
 Τις ημέρες αυτές βρήκαν κάποιοι την λαμπρή ευκαιρία να σηκώνουν το δάχτυλο προς την δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος και να ζητούν την αντικατάσταση του συνόλου του πολιτικού κόσμου από κάποιον άλλο εφευρέτη που μπορεί να κάνει τα πράγματα καλύτερα για τη ζωή των Ελλήνων. Αυτοί καπηλεύονται το εθνικό πρόβλημα που ανέκυψε  και με τις υβρεις των  προσβάλουν την ίδια τη Δημοκρατία. Δεν υπάρχει άλλος εκτός από την πολιτική που να μπορεί να ορίσει με συντεταγμένο τρόπο το μέλλον του Έθνους και των πολιτών.
Η δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος  έστειλε τον Ραχοι στο υποθηκοφυλακείο και τον Σαρκοζύ στον Ανακριτή
Sic transit gloria mundi.Έτσι παρέρχεται η δόξα του κόσμου.
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

21 Απριλίου 2018

Το “Φιλανδικό σύνδρομο, αλλά η Ελλάδα δεν είναι Φιλανδία”


Το “Φιλανδικό σύνδρομο, αλλά η Ελλάδα δεν είναι Φιλανδία”
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ·

«Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση», ανακαλούσε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, «δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πώς δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις..» «Ό,τι κάμομε θα το κάμομε μοναχοί και δεν έχομε ελπίδα καμμία από τους ξένους» 
Η εξωτερική πολιτική της Άγκυρας μετα το 1974, είναι σταθερά προσανατολισμένη στην μείωση της ελληνικής ισχύος, και αποβλέπει τελικά στη «φινλανδοποίηση» της Ελλάδος, ώστε ν' αποκτήσει χωρίς πολεμο, τον έλεγχο στο Αιγαίο και στην Θράκη.
Ο όρος είναι αυτός της «φιλανδοποίησης» (finlandization), περιγράφει και κωδικοποιεί το ιστορικό των σχέσεων της Φιλανδίας με την τσαρική Ρωσία και αργότερα με την Σοβιετική Ένωση μέχρι και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Ευρύτερα περιγράφει τη διαδικασία κατά την οποία μια μικρή σε μέγεθος χώρα που συνορεύει με μια μεγαλύτερη, αποκτά με συγκεκαλυμένο τρόπο (τόσο συνειδητά όσο και ασυνείδητα) εξάρτηση από την ισχυρότερη, αντιδρώντας αυτόματα και πάντοτε θετικά σε κάθε αίτημα του ισχυρού γείτονα.

Η Άγκυρα επιθυμεί να αναλάβει ηγετικό ρόλο ως περιφερειακή υπερδύναμη που θα είναι σε θέση να ελέγχει τη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο, ακόμη και την νοτιοανατολική Ευρώπη. Οι πρόσφατες εξελίξεις με την εμπλοκή των Τούρκων στη βόρεια Συρία, η ίδρυση βάσεων σε τρίτες χώρες , καθώς και η εμπρηστική ρητορική και προφανής καθημερινη επιθετικότητα κατά της Ελλάδος, δεν αφήνουν περιθώρια παρανόησης ως προς τις προθέσεις της γείτονος. Το 1996, η Ελλάδα υπέστη μια μεγάλη γεωπολιτική ήττα -χωρίς να πέσει σφαίρα- με την ανεπίσημη «αναγνώριση» γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο (ΙΜΑΙΑ 1) από τη διεθνή κοινότητα. Συνεχίζει ΠΛΕΟΝ και κορυφώνει τις προκλήσεις της η Άγκυρα, που μετά την έκθεση – καταπέλτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και την παρενόχληση του Chinook που μετέφερε τον Ελληνα Πρωθυπουργό, το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία τονίζει πως: «Οι βράχοι των Ιμίων, τα χωρικά τους ύδατα και ο εναέριος χώρος βρίσκονται αποκλειστικά υπό την τουρκική κυριαρχία». Ο Τούρκος πρόεδρος ισχυρίστηκε στις 21/4/2018 ότι Τούρκοι κομάντος κατέβασαν την ελληνική σημαία από τη βραχονησίδα Μικρός Ανθρωποφάς, όπως μεταδίδουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης (περιστατικό το οποίο είχε διαψεύσει η ελληνική κυβέρνηση)

Αξίζει ν’ αναφέρουμε τα λόγια ενός μεγάλου διανοητή του Παναγιώτη Κονδύλη, για το πώς πρέπει να αντιμετωπισουμε αμεσα τον κίνδυνο της Φιλανδοποιήσης : “Πράγματι, το σημερινό δίλημμα είναι αντικειμενικά τρομακτικό και ψυχολογικά αφόρητο: η ειρήνη σημαίνει για την Ελλάδα δορυφοροποίηση και ο πόλεμος σημαίνει συντριβή. Η υπέρβαση του διλήμματος αυτού, η ανατροπή των σημερινών γεωπολιτικών και στρατηγικών συσχετισμών απαιτεί ούτε λίγο ούτε πολύ την επιτέλεση ενός ηράκλειου άθλου, για τον όποιο η ελληνική κοινωνία, έτσι όπως είναι, δεν διαθέτει τα κότσια.” “ Εµένα µου έρχεται στον νου η τετριµµένη, αλλά πάντοτε ευθύβολη θυµοσοφία: όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιµάται. “ ( Το άρθρο “Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου” του Π.ΚΟΝΔΎΛΗ αποτελεί το επίμετρο του βιβλίου Θεωρία του πολέμου, Εκδόσεις Θεμέλιο, 1997 )
Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα δεν είναι Φιλανδία. Και η Τουρκία δεν είναι Σοβιετική Ένωση. Ούτε βρισκόμαστε στο 1945, στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου,αλλωστε καθεστώς «περιορισμένης κυριαρχίας» επιβλήθηκε στη Φιλανδία για σαράντα πέντε χρόνια. Τους το επέβαλαν χωρίς να τους ρωτήσουν.Δεν το επέλεξαν οι ίδιοι οι Φιλανδοί πανηγυρίζοντας… Και τελικά το αποτίναξαν! Υπάρχει όμως και το δημοσιευμα “Greece and Turkey Are Inching Toward War” του έγκριτου σε διεθνή ζητήματα περιοδικού Foreign Policy. Η Τουρκία βρίσκεται σε πλήρη επιθετική διάταξη. Έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο κινήσεων που στοχεύει στη συντήρηση ενός κλίματος έντασης από το Αιγαίο μέχρι και την Κύπρο, έχοντας βασική επιδίωξη τους υδρογονάνθρακες της κυπριακής ΑΟΖ. Κρατώντας στην πρίζα την Αθήνα με τις προκλήσεις, τις αμφισβητήσεις, θα επιχειρήσει να διευκολύνει τις δράσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο . Η αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας μπορεί να γίνει σε ένα ενιαίο μέτωπο Ελλάδος και Κύπρου στη βάση του λησμονημένου ενιαίου αμυντικού δόγματος . Η ιστορία του λαού του Ισραήλ μας διδάσκει πολλά. Κυρίως διδάσκει πως τίποτε δεν προσφέρεται εάν δεν διεκδικηθεί. Ούτε η ελευθερία ούτε η δημοκρατία ούτε και το έδαφος, να έχεις πατρίδα .Ας θυμηθούμε λίγο τον Μακρυγιαννη: “ «Εκεί οπούφκιαχνα τις θέσες εις τους Μύλους (Κοντά στο Ναύπλιο) ήρθε ο Ντερνυς (Derigny Anri Gautier, Γάλλος ναύαρχος) να με ιδή. Μου λέγει. ‘Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες. Τι πόλεμον θα κάνετε με τον Μπραϊμη αυτού;’ – Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κι’ εμείς, όμως είναι δυνατός ο θεός όπου μας προστατεύει. Και θα δείξωμεν την τύχη μας σ’ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραϊμη, παρηγοριόμαστε μ’ ένα τρόπον, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Κι όταν κάνουν αυτήνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν»
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ


12 Απριλίου 2018

Ματαιοπονείτε...


Ματαιοπονείτε...

Και πάλιν η Ηρωδιάς μαίνεται... Και πάλιν όπως ανέκαθεν,  ξαναχτυπάνε. Και ποιον βάλθηκαν να ξεκάνουν; Μα τον ακατανίκητο εχθρό τους, κείνον που δεν τους αφήνει να ησυχάσουν, κείνον που παλεύει ακούραστα κι ακατάπαυστα από το ακλόνητο μετερίζι του για το δίκιο.  Αδικος κόπος! Το φλάμπουρο του δουλευτή της φάμπρικας, του ξωμάχου της γης, της υφάντρας, του νεολαίου κυματίζει και θα κυματίζει περήφανα κρατημένο στο ροζιασμένα, μα ηθικά και καθαρά χέρια εκείνων που εδωσαν και δίνουν την μάχη εις τον αιώνα...Με καταδιώξατε,με συκοφαντησατε,με διασυρατε,με καταμηνυσατε, χρόνια τώρα ασχολείστε με την ταπεινότητα μου,διώκετε την γνώμη και την ψήφο μου στο μισθοδικείο,γιατι λέτε ούτε λιγο ουτε πολύ είμαι ο συνεργός στο μνηνομιακό έγκλημα κι αυτό είναι υβρις,συκοφαντία,αλλά εγω δεν θα σας μηνύσω αφήνω σ' αυτους που έμαθαν λίγα κολυβογραμματα να καταλάβουν και εχουν καταλάβει . Ποσο σας λυπάμαι δεν σας βρήκα ποτε σε καμμιά μάχη κατα του Μνημονίου,ουτε στο ΕΔΔΑ,ούτε στο ΣτΕ  σας είδα ,ούτε στους δρόμους,ούτε στις μάχες. Κάνετε κριτική επικαλούμενος τον ΛΑΟ,αλλα λησμονείτε την υποχρεωση όλων μας να τηρούμε την ΕΣΔΑ ,το Σύνταγμα ή τα ανθρωπινα δικαιώματα. Οσο για τα νομικά σας επιχειρήματα δεν αξίζουν απάντηση.Ουτε μπορεί να διαλεχθεί κανείς μαζύ σας ,μπορείτε να με καταμηνυσετε για την ψήφο μου δικαιώμα σας,αλλωστε ο Σταλιν έλεγε " λίγο δηλητηριο κανει την δουλειά μας" για σας δεν φταίνε οι κλέφτες που ρίμαξαν την Ελλάδα φταίνε οι Δικαστές.


29 Δεκεμβρίου 2017

«ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟ Ο ΧΡΟΝΟΣ»….2018 ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

«ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟ Ο ΧΡΟΝΟΣ»….2018 ΧΡΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ


Μια ανάσα από το 2018. Δεν είναι μόνο ότι το 2017 πέρασε σαν το νεράκι που τρέχει, αλλά ήταν ένας πολύ δύσκολος χρόνος. Ο παλιός χρόνος φεύγει, αφήνοντας πίσω του χρόνια άλυτα προβλήματα και ανεπούλωτες πληγές, όπως και οι προηγούμενοι. Παράλληλα διεθνώς απειλούνται έντονα  πλέον οι αρχές και αξίες του ανθρωπισμού, της κοινωνικής δικαιοσύνης, ακόμα και της Δημοκρατίας  και είναι χρέος όλων μας να επαγρυπνούμε για την περιφρούρησή τους. Κανείς, βέβαια δεν θα περίμενε  να λυθούν -ως δια μαγείας- τα δραματικά προβλήματα που η χρόνια πολιτιστική κρίση και μια πρωτόγνωρη κοινωνικοοικονομική λαίλαπα έφερε στον τόπο μας. Απ’ ότι φαίνεται η Ελληνική Πολιτεία, θα πρέπει  περιμένει αρκετά ακόμη……για να λυθούν κάποια βασικά μακροχρόνια ζητήματα της, όπως μεταξύ άλλων η πολλά  υποσχόμενη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ίσως το 2018 να είναι μια νέα αισιόδοξη Αρχή για τον Τόπο μας ,αυτό ελπίζουμε, αυτό περιμένουμε ,αυτό προσδοκούμε, σ’ ένα διεθνές περιβάλλον που ασφυκτιά από τις καθημερινές απειλές ,την τρομοκρατία κα την αύξουσα επιθετικότητα του γείτονα, που φαίνεται πως επιδιώκει πια την «λύση  της εισόδουστο τρελοκομείο». Η  πραγματικότητα μας θυμίζει την ιστορία του Δαυίδ απέναντι στον Γολιάθ.  Είναι στιγμές  συνήθως στην αλλαγή του χρόνου, που κάνουμε τους απολογισμούς μας… που σε πιάνει βαθιά μελαγχολία, όταν διαπιστώνεις, ότι  με το βάρος της κρίσης δεν είμαστε ακόμη  έτοιμοι να δούμε τα πράγματα κατάματα και να σκεφτούμε πως θέλει πίστη,  χρόνο μα και κουράγιο και υπομονή, για να σκοτώσουμε τον «Μνημονιακό Μινώταυρο»  και  βγούμε ξανά στον ήλιο ,όπως ο Θησέας που  μπήκε στο λαβύρινθο, σκότωσε τον Μινώταυρο και διέφυγε από την Κρήτη παίρνοντας μαζί του την Αριάδνη. Ο «μίτος της Αριάδνης» είναι ετούτη η δύσκολη στιγμή, η ολοκλήρωση της φάσης αυτής, που ίσως το ξετύλιγμα του να μας  επαναφέρει στο δρόμο της ανάπτυξης και της ελπίδας, της επιστροφής στην κανονικότητα. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και τις επιφυλάξεις του αέναου κυνηγητού της ελπίδας που χρόνια τώρα επιδιδόμαστε.  Ας ελπίσουμε στις διεθνείς επενδύσεις που θα μπορούσαν να φέρουν ζεστό χρήμα και την περίφημη πολυαναμενόμενη «ανάπτυξη».για να γυρίσουν σπίτι τους τα ξενιτεμένα νιάτα μας και να χαμογελάσουμε όλοι.
Όμως,  στην προσπάθεια που καταβάλλεται, δεν πρέπει να μας  διαφεύγει  ο κίνδυνος η «συντριβής» της κοινωνίας. Οι φορολογούμενοι, «πνιγμένοι» στα χρέη και τις υποχρεώσεις και εξοντωμένοι από τα απανωτά φορολογικά χτυπήματα που έχουν υποστεί, βρέθηκαν το 2017 σε οικονομικό αδιέξοδο, αδυνατώντας να πληρώσουν τις δόσεις τους. Με την επιβολή ποινικών διώξεων και αναγκαστικών μέτρων είσπραξης απειλούνται 1.652.508 οφειλέτες. Κατασχέσεις σε τραπεζικές καταθέσεις, μισθούς, συντάξεις, ενοίκια και σε άλλα εισοδήματα επιβλήθηκαν σε 971.508 οφειλέτες.  Οι διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημόσιων Εσόδων, σύμφωνα με τις οποίες οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί ακινήτων επιτρέπεται να επιβάλλονται για ποσά ληξιπρόθεσμων οφειλών άνω των 500 ευρώ, άφησε ουσιαστικά απροστάτευτη την πρώτη κατοικία. Ο ελεγκτικός μηχανισμός προχωρεί –σε καθημερινή βάση– σε περισσότερες από 900 κατασχέσεις και δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών, με στόχο να διασφαλίσει τα συμφέροντα του Δημοσίου! Το θέμα είναι αν μπορεί και ποσό  ν’ αντέξει σ’ αυτή την  «Σισύφεια προσπάθεια» η Ελληνική κοινωνία. Η αντοχή του Έλληνα στις δύσκολες στιγμές  είναι δεδομένη και μάλιστα αυτή η υπομονή  αποδείχθηκε περίτρανα την τελευταία οκταετία της μνημονικής θύελλας, αλλά πρέπει να προσέξουν οι αρμόδιοι να μην φτάσει ο τόπος σε ατραπούς αδυναμίας.
 Τον Ιούνιο του 2008, σεένα πρωτοσέλιδο της «Wall Street Journal» που είχε ως κεντρικό τίτλο «Κουλτούρα των αρπακτικών», η πρώτη οικονομική εφημερίδα στον κόσμο τάχθηκε κατά των κατασχέσεων και πλειστηριασμών που είχαν ξεσπιτώσει εκατομμύρια Αμερικανούς, οδηγώντας τους σε τροχόσπιτα και σε παράγκες. Η εφημερίδα, μάλιστα, κατηγόρησε ευθέως τα funds –και όχι μόνο– που έπεφταν σαν τα κοράκια στα ακίνητα των υπερχρεωμένων Αμερικανών αποκτώντας τα με ψίχουλα. Το ζήτημα των κατασχέσεων, που είναι κεντρικό ζήτημα  στον τόπο μας, θα πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί με συναίνεση  και διακομματική ει δυνατόν συμφωνία, ώστε να μην οδηγηθούμε σ’ ένα κοινωνικό «Βατερλώ». Ας μην λησμονούμε ότι ο αυτουργός του Ελληνικού  εγκλήματος είναι  κυρίως οι τράπεζες. Ο ελληνικός λαός μάτωσε στην «κλίνη του Προκρούστη» από τις ανακεφαλαιοποιήσεις και την επιβολή κεφαλαιακών δεσμεσμεύσεων για την προστασία των Τραπεζών. Ούτε οι  τράπεζες,  αλλά ούτε οι τραπεζίτες –δυστυχώς-  δεν τιμωρήθηκαν για τα θαλασσοδάνεια που έδωσαν χωρίς τις νόμιμες προϋποθέσεις, ενώ σήμερα  οι άνθρωποι χάνουν ή έχασαν τα σπίτια τους για προστατευθούν και σήμερα τα κεφάλαια  των Τραπεζών,ενώ κάποιοι οπαδοί των όρων  «μαύρης προπαγάνδας» κατά καιρούς  εμμέσως εξαπολύουν δήθεν ειδήσεις  για να τρομοκρατήσουν τους αθώους καταθέτες με «Bail In» . Είναι πολύ κακό, και μπορεί κατά τις περιστάσεις ν’ αποβεί και ολέθριο, το να μη λέγεται σ’ έναν ώριμο λαό η αλήθεια. 'Ολόκληρη η  αλήθεια, όσο σκληρή και αν είναι. Ώστε να μπορεί καλύτερα ο  λαός να συνειδητοποιεί την πραγματικότητα. Και έτσι να κινητοποιεί όλα τα αποθέματα των ψυχικών του δυνάμεων, πού θα του επιτρέψουν την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση αυτής της πραγματικότητας. Σήμερα, εκτός από την γνωστή καθημερινότητα της απειλής από τα Σουλτανικά καμώματα, ανεφάνη στον ορίζοντα εκ νέου  η υπόθεση του ονόματος των Σκοπίων, ζητήματος που πολλά δεινά έφερε στον τόπο μας. Ελπίζουμε  το 2018 σε μια Εθνική και διακομματική αντιμετώπιση του θέματος μέσα στα πλαίσια του εθνικού συμφέροντος. Η Εθνική συνεννόηση είναι πλέον εθνική επιταγή για όλα τα μεγάλα ζητήματα του Τόπου.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
 Ανάμεσα στα σημαντικά της χρονιάς που πέρασε  είναι  ότι, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) συμπληρώσε φέτος 180 χρόνια συνεχούς λειτουργίας και προσφοράς στη Γνώση και στην Επιστήμη. Θριαμβεύει παραμένοντας σταθερό στη θέση 501-600 ανάμεσα στα καλύτερα Πανεπιστήμια του Κόσμου (Times Higher Education World University Rankings για το έτος 2017-2018).Είναι μια εντελώς αισιόδοξη νότα ανάμεσα στη κατήφεια και στα μεγάλα προβλήματα της Πατρίδας . Σε τρία χρόνια το 2021, θα γιορτάσουμε τα διακόσια χρόνια της Εθνικής Παλιγγενεσίας, ελεύθεροι και περήφανοι. Η ιστορική συνείδηση, η αίσθηση του ιστορικού μας βάθους αποτελεί ένα από τα τελευταία αναχώματα στην παρακμή που μας απειλεί.
Καλή χρονιά να έχουμε.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ



Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ…

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ  ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ… Προσφυγιά σημαίνει απώλεια της πατρίδας, της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας κ...