31 Μαρτίου 2017

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ 


   Πάνω από 500.000 ευρώ συνολικά καλείται να καταβάλει η Ελλάδα στους 42  εργαζόμενους στην καλλιέργεια φράουλας της Μανωλάδας οι οποίοι  προσέφυγαν εναντίον της χώρας μας  μετά την επίθεση που δέχθηκαν από  τους εργοδότες τους.
Το Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  στο Στρασβούργο, έπειτα από την εξέταση της προσφυγής, αποφάσισε να  καταδικάσει την Ελλάδα για εμπορία ανθρώπων και εξαναγκαστική εργασία.
 «Οι φράουλες στην Ηλεία, ο "κόκκινος χρυσός" της Μανωλάδας και της Βάρδας, κρύβει ανθρώπους πρωτοπόρους, αναπτύχθηκε εκστατικά », έλεγε κάποιος επίσημος. Η χώρα μας θα πρέπει να καταβάλει σε κάθε έναν από τους 42 εργαζόμενους από 12.000 έως 16.000 ευρώ επειδή απέτυχε να εμποδίσει την ανθρώπινη εμπορία και να υπερασπιστεί τα θύματα.
Σημειώνεται ότι το 2014 το δικαστήριο Πάτρας είχε απαλλάξει όλους τους κατηγορουμένους από την κατηγορία για τράφικινγκ γι' αυτό και οι Μπαγκλαντεσιανοί προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Υπενθυμίζεται ότι στις 18 Απριλίου του 2013, 42 εργαζόμενοι δέχθηκαν επίθεση με όπλα στο αγρόκτημα που εργάζονταν παράνομα στην Μανωλάδα Ηλείας επειδή ζήτησαν τα δεδουλευμένα τους.
Εκεί λοιπόν έγιναν τα σκλαβοχώραφα που αποκαλύφθηκαν στον κόσμο και βάφτηκαν με το αθώο αίμα των θυμάτων, για να ντραπούμε τελικά όλοι μας.
Εκεί ήταν το πραγματικό θύμα «Ο αληθινός Χριστός περπατάει και αγωνίζεται μαζί με τους ανθρώπους», που λέει κι ο Καζαντζάκης .
Εξοπλισμένοι με τρόπο που παραπέμπει στην εποχή της δουλείας στις φυτείες της Αμερικής ήταν οι «ανθρωποφύλακες», που πυροβόλησαν περίπου 200 μετανάστες από το Μπαγκλαντές, τραυματίζοντας 28 από αυτούς, επειδή διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους.
Αλήθεια «και λεγόμαστε άνθρωποι με μυαλό και με αισθήματα» και ζούμε σε μια Χώρα που διεκδικεί για τους πολίτες της Ανθρώπινα Δικαιώματα, αλλά σ' αυτήν υπάρχουν ακόμη δούλοι!!!
Δεν μπορούσα να φαντασθώ πως δίπλα σ' αυτούς που αγωνίζονται , «σαν σύγχρονοι δούλοι» για ένα κομμάτι ψωμί, υπάρχουν και «ανθρωποφύλακες» που δεν διστάζουν να στρέψουν, ναι, τα όπλα, στον αδύναμο συνάνθρωπο τους.
Αυτές οι κτηνώδεις ενέργειες στοχεύουν στο σπάσιμο κάθε έννοιας ηθικής ή δικαίου σε αδύναμους φτωχούς και πονεμένους ανθρώπους, αλλά και σε σ' όλους μας που θέλουμε να πιστεύουμε πως ζούμε σε μια κοινωνία, με Αξιοπρέπεια .
Πώς μπορούσα να φαντασθώ πως υπάρχει ένα ακόμα « θλιβερό και επώδυνο ταξίδι στη φρίκη...», δίπλα μας.
Είναι πόνος καρδιάς, πως η τοπική κοινωνία βίωνε τον βιασμό του ανθρωπισμού μας, χωρίς να αντιδράσει.
Έτσι λοιπόν γίναμε «θηρία» οι άνθρωποι, μπροστά στο κέρδος και έτσι περιφρονούμε αδίστακτα την ανθρώπινη ζωή κι αξιοπρέπεια.
Οι πάσης φύσεως Αρχές του Τόπου δεν άκουγαν, δεν έβλεπαν, δεν ασκούσαν τα καθήκοντα τους, σιωπούσαν, όλοι στη Μανωλάδα. Γι' αυτούς δεν μιλάει κανείς, ούτε για το Συνταγματικό «καθήκον» που έχουν να προστατεύουν την ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ.
Μια σιωπή θανάτου.
Υπήρχαν άραγε κάποιοι που προειδοποιούσαν και ποιοι κώφευαν;
Φοβήθηκαν κάποιοι να πάρουν αποφάσεις: και οι αρμόδιοι άφησαν τη βραδυφλεγή βόμβα εξελιχθεί σε σύγχρονη τραγωδία;
Όλοι όμως ήξεραν και όλοι σιωπούσαν, αφού η τραγική ιστορία επαναλαμβάνεται, λέγεται ότι ένας από τους θύτες είχε διαπληκτιστεί και πάλι με αλλοδαπούς εργάτες, γιατί δεν τους πλήρωναν. Όταν ένας Αιγύπτιος εργάτης προσπάθησε να σταματήσει το αυτοκίνητο, με το οποίο επιχείρησαν να φύγουν, δύο Έλληνες που επέβαιναν στο όχημα έκλεισαν το παράθυρο πιάνοντας το χέρι του μετανάστη και τον έσυραν για αρκετή απόσταση με αποτέλεσμα να τραυματιστεί.
Ελάχιστα πράγματα, από όσα συμβαίνουν στους χώρους της σύγχρονης σκλαβιάς έρχονται στην επιφάνεια -κι αυτό αν τα χαλάσουν στο μοίρασμα και αλληλοκαρφωθούν οι ανθρωποφύλακες, ή συμβούν αιματηρά επεισόδια - για όλο αυτό το αλισβερίσι, που οδηγεί τους σκλάβους στον θάνατο -αργό ή ακαριαίο δεν έχει και τόση σημασία- και τους αφεντάδες τους να θησαυρίζουν αλλά και την κοινωνία μας στην ηθική σήψη και παρακμή . Το «κράτος της Μανωλάδας» επιβάλλεται να τελειώσει οριστικά και αμετάκλητα... κι αυτό πρέπει να γίνει άμεσα σ' όλη τη Χώρα: να σταματήσει ΤΩΡΑ η διαρκής ασύδοτη εκμετάλλευση ανυπεράσπιστων μεταναστών και όχι μόνο, που αναζητούν λίγα ψίχουλα επιβίωσης, από μερικές δεκάδες θρασύτατους αλήτες, με την ανοχή και της τοπικής κοινωνίας, αλλά και της λεγομένης κρατικής εξουσίας.
Ευτυχώς η κοινωνία  ευαισθητοποιήθηκε ,το ΕΔΔΑ έπραξε το αυτονόητο  ελπίζουμε να γίνει το κεντρικό ζήτημα η αντιμετώπιση αυτής της κρίσης αξιών.
Άλλωστε, εμείς οι Έλληνες και οι μετανάστες «Μπορεί να έχουμε έρθει όλοι με διαφορετικά καράβια, αλλά είμαστε όλοι στην ίδια βάρκα τώρα» είπε ο μάρτυρας Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ 

08 Μαρτίου 2017

Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν....


Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν....
- Μπορείς να μου δώσεις κάτι να φάω;
Συνηθισμένο να το ακούς πια, στους αφιλόξενους δρόμους της Πρωτεύουσας.
Να βλέπεις νέα παιδιά να ζητιανεύουν για την δόση τους, να βλέπεις γέροντες να παρακαλούν για ένα πιάτο φαγητό, να βλέπεις νεαρά κορίτσια να παρακαλούν, να ικετεύουν....να ζητάνε βοήθεια. Να βλέπεις τους περισσότερους μ’ αποστροφή, να τρέχουν να προσπεράσουν. Προσπερνιέται η πείνα ,η αρρώστια, η δυστυχία  άραγε;
Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τον πόνο, την δυστυχία ,την μοναξιά.
Μπροστά σου ο θάνατος, η αδιαφορία ,η αρρώστια ,η απελπισία.
Σήμερα  δεν πρέπει, ούτε αξίζει στην περίσταση  να ψάξουμε φταίχτες  και εγκληματίες. Σήμερα θα πρέπει να πούμε μιαν μικρή  αληθινή ιστορία πόνου.
Όχι δεν ήταν η περίσταση.
Μπροστά μου ένα ερείπιο της ζωής  γνωστός ,λαμπρός άνθρωπος και επιστήμονας με εξαιρετική πελατεία και γνωριμίες. Αγωνιστής σε όλους τους  αγώνες, μπροστάρης στους αγώνες για τη κοινωνική δικαιοσύνη. Τίμιος, ευθύς ανιδιοτελής. Μελετημένος, επιφανής επιστήμονας ,τώρα σχεδόν τυφλός ,άρρωστος .δυστυχισμένος, απόκληρος. Ο άνθρωπος μας ,ο σπουδαίος νομικός  στο παρελθόν, πάμπτωχος τώρα, με την εικόνα του ζωντανού νεκρού να ζητιανεύει για λίγο φαγητό. Δεν σπατάλησε την περιουσία του, δεν χάλασε το τελευταίο  του Ευρώ στα γλέντια. Όχι έπεσε στην ανάγκη ,η δουλειά είναι πλέον ανύπαρκτη, οι πελάτες δεν έχουν να πληρώσουν ,έκλεισε το γραφείο, πούλησε ότι είχε να πληρώσει τις υποχρεώσεις του, αρρώστησε οδεύει στην έσχατη ταπείνωση, στην φτώχεια. Τι είναι άραγε ο Γολγοθάς που μαρτυρούν οι Ευαγγελικές περικοπές; Είναι το μαρτύριο του Θεού στο πρόσωπο του καθημερινού ανθρώπου «….πενασα γρ κα οκ δκατ μοι φαγεν, δψησα κα οκ ποτσατ με, ξνος μην κα ο συνηγγετ με, γυμνς κα ο περιεβλετ με, σθενς κα ν φυλακ κα οκ πεσκψασθ με.» (Ματθ. κε' 42-43)
Πόσοι τέτοιοι περήφανοι και τίμιοι άνθρωποι έχουν φτάσει στην απόγνωση της φτώχειας; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει ,γιατί είναι άνθρωποι περήφανοι που σπάνια εξωτερικεύουν την δυστυχία τους. Οχι και στην φτώχια μέσα δεν προσκυνάνε ,υπομένουν καρτερικά ως το τέλος και κτυπούν πόρτες που ξέρουν πώς μπορεί ν’ανοίξουν.
 Οι  δύσκολες οικονομικές συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί στην Ελλάδα, μας  έχουν επηρεάσει όλους και ακόμα περισσότερο την ευπαθή ομάδα των  ηλικιωμένων, οι οποίοι είδαν τις συντάξεις τους να μειώνονται δραματικά.  Είδαν δραστικές περικοπές στο κοινωνικό κράτος και εντεινόμενη βία με  αποτέλεσμα την – σε πολλές περιπτώσεις – πλήρη αίσθηση μοναξιάς και  αδυναμία . Είναι η εποχή του άφατου πόνου του συνεχούς μαρτυρίου . 
Αυτό το δράμα έζησα μόλις χθες . Πιστεύω όμως στην σιωπηλή αγάπη για όλους που  είναι ο σκοπός….. Και το γνώρισμα της  αγάπης είναι το έλεος, η ευσπλαχνία, το άνοιγμα  της  καρδιας για όλο τον κόσμο.
ΥΓ :Παρακαλώ μην λοιδορήσετε το γραφτό μου, κανείς δεν μπορεί  να ξέρει αν θα βρεθεί στην θέση αυτού του δυστυχισμένου συνανθρώπου μας...Ας με συγχωρήσει ο  πρωταγωνιστής που αποκάλυψα την ιστορία του, ίσως πρέπει να μιλήσουμε . Αξίζει να θυμίσουμε τι είπε ο Κουσνέρ: «Δεν αρκεί να είμαστε ανθρωπιστές. Η ανθρωπιστική παρέμβαση πάντα έρχεται πολύ αργά, αφού αρχίσει να πεθαίνει ο κόσμος».
«Ο σιωπών δοκεί συναινείν»
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ
8/3/2017

05 Μαρτίου 2017

ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ

ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ


ΑΞΙΟΛΌΓΗΣΗ: Γιατί μας  πάει μακριά η βαλίτσα της αβεβαιότητας ;

 

          1.-Το κρεβάτι του Προκρούστη της Μυθολογίας συμβολίζει διαχρονικά τη βίαιη προσαρμογή ενός ατόμου, μιας ομάδας ατόμων ή ενός λαού σε προκαθορισμένα πλαίσια. Τα πλαίσια αυτά καθορίζονται αυθαίρετα από κάποια εξουσία με γνώμονα δικούς της σχεδιασμούς, οι οποίοι συνήθως δεν συμπίπτουν με τα συμφέροντα αυτού ή αυτών στους οποίους εφαρμόζονται. Το κρεβάτι του Προκρούστη :Έτσι έγινε η ζωή μας μετά την πτώχευση του 2010 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα αμείωτα. Κάθε τόσο ζούμε «το μαρτύριο της σταγόνας», την νέα αξιολόγηση, τις ύβρεις, τις λοιδορίες  και τις προσβολές των εντύπων της Ευρώπης. Η κοινή γνώμη βυθίζεται  πια στην απελπισία. Το χρέος έφτασε το 179,6% του ΑΕΠ και ανήλθε σε 311,16 δισεκατομμύρια ευρώ. μετά από επτά χρόνια!  Η φτώχεια στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 40% στο διάστημα 2008-2015, ποσοστό το οποίο αποτελεί το υψηλότερο στην Ευρώπη και η ανεργία στους νέους έφρασε 23% - 50% . Από την άλλη τρέχουμε να καλύψουμε τις αδυσώπητες ανάγκες για συντάξεις ,καρκινοπαθείς ,άμυνα, φτώχια. Από που όμως  να καλύψει κανείς την ανάγκη αφού στέρεψε η δύναμη μας « Τόσα χρόνια πολιορκημένοι από στεριά και θάλασσα, όλοι πεινάνε, όλοι σκοτώνονται και κανένας δεν πέθανε» που λέει κι ο  μέγας ποιητής της Ρωμιοσύνης.
Μετά από επτά χρόνια μνημονίων, σκληρής λιτότητας και αφαίμαξης των εισοδημάτων του ελληνικού λαού, οι περιβόητες θυσίες δεν έχουν πιάσει ακόμα τόπο… Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως  το μέτρο των πραγμάτων για τους Έλληνες στην πορεία της ιστορίας ήταν πάντα ο άνθρωπος. Σήμερα που όλα έχουν κομμάτια ,η διεθνής ασφάλεια είναι συζητήσιμη, η Ευρώπη ταλανίζεται ,η Αμερική σχοινοβατεί, η ελευθερία υπονομεύεται και απειλείται από κάθε μορφής «παράφρονα», οι Έλληνες μέσα στον βαθύ πόνο τους και την λαχτάρα τους να φύγει το «κακό» που σημάδεψε τον τόπο μας ελπίζουν και αγωνίζονται και πιστεύουν ακόμα στο αύριο. Οι  δανειστές μας και πάλι μας  ζητούν τα πάντα ,οι ελεύθεροι επαγγελματίες και επιχειρηματίες βρίσκονται τώρα με τον ΕΦΚΑ στο κρεβάτι του  Προκρούστη και μετά οι συνταξιούχοι μισθωτοί όλοι μας. Οι  ξένοι πρόσφυγες, οι δικοί  μας  άστεγοι, οι σκηνίτες βιώνουν την αφόρητη δοκιμασία της φτώχιας .
2.-Την ίδια  ώρα ο «Σουλτάνος» απειλεί «θερμά επεισόδια» .Τρείς χιλιάδες χρόνια στην ιστορία μας ,υπήρξαμε φτωχοί ,είμαστε πάντα λιγότεροι αλλά μείναμε ελεύθεροι και χωρίς αμφιβολία και οι άλλοι (φίλοι, εχθροί και σύμμαχοι) ξέρουν ότι είναι πολύ επικίνδυνο για όλους να ανοίξουν την πόρτα του τρελλοκομείου γιατί   όπως είπε και ο Γεώργιος Παπανδρέου, «Αν οι Τούρκοι ανοίξουν την πόρτα του τρελοκομείου, θα εισέλθουμε κι εμείς.» Άλλωστε ο λαός αυτός αποζητά πάντοτε την ειρήνη, μακριά από υστερίες και φανατισμούς,  είναι η μοναδική ήρεμη και ασφαλής περιοχή στην Μεσόγειο και γνωρίζει καλά την απάντηση που έστειλε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος[1] στο Μωάμεθ  το 1453:
"Το δε την πόλιν σοι δούναι ουτ' εμόν εστίν ουτ' άλλου των κατοικούντων εν αυτή, κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών".
 
Για μια ακόμα φορά ,ο Τόπος βρίσκεται στον Γολγοθά του μαρτυρίου και προσμένει με αγωνία την Ανάσταση .Οι Έλληνες μ’ όλα τα πάθη τους  «… κρατάνε της καμπάνας το σκοινί προσμένουν να σημάνουν την Ανάσταση…»    
 
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ  
5/3/2017                                                                             
 
 

[1] Τα παραπάνω αποτελούν την απάντηση του Αυτοκράτορα Κων/νου ΙΑ΄ Παλαιολόγου στον Μωάμεθ Β΄ που πολιορκούσε την Κων/πολη το 1453, όταν του ζήτησε να παραδώσει την πόλη και να αποχωρήσει σώος.


17 Ιανουαρίου 2017

Η Ελλάδα υπήρξε πάντα το τελευταίο φυλάκιο της Ελευθερίας

Η Ελλάδα υπήρξε πάντα το τελευταίο φυλάκιο της Ελευθερίας

Η Μεσόγειος «φλέγεται»  κυριολεκτικά.
Η κρίση στη Συρία, η αναταραχή στο Ιράκ  οδήγησαν στην εμφάνιση και προέλαση του ισλαμικού χαλιφάτου που απειλεί πλέον τη διεθνή ισορροπία και έχει αποσταθεροποιήσει πλήρως ολόκληρη την περιοχή .
Η σύγχρονη Τουρκία είναι ένα περίπλοκο μόρφωμα, που επιδιώκει να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο στον 21ο αιώνα, έτσι η Τουρκία παίζει  ένα εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στην υπόθεση του αναπτυσσόμενου Ισλαμικού φονταμενταλισμού. Στο εσωτερικό της γείτονος υπάρχουν αρκετά καθημερινά στοιχεία για την ανησυχητική αύξηση του ισλαμικού εξτρεμισμού.
Την ίδια ώρα η Τουρκία έχει ν’ αντιμετωπίσει το σοβαρότατο εσωτερικό της πρόβλημα, που φαίνεται ότι οδηγεί με τις ευλογίες των ισχυρών του Κόσμου στην δημιουργία Κουρδικού Κράτους κι αυτό το ζήτημα «την οδηγεί» στην εξαγωγή της κρίσης στη Μεσόγειο και ιδίως στο Αιγαίο. Σε κάθε περίπτωση η κρίση που ταλανίζει ολόκληρο τον Αραβικό Κόσμο έχει  φθάσει μέχρι την Τουρκία σε πλήρη έξαρση. Ο παλιός  «χωροφύλακας» της περιοχής οδηγείται με βεβαιότητα πλέον σε μια τεράστια περιπέτεια αποσταθεροποίησης Όταν τον Ιούνιο του 2006 η «Επιθεώρηση Ενόπλων Δυνάμεων» (AFJ, Armed Forces Journal) των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίευσε το περιβόητο άρθρο και κυρίως χάρτες που κινούνται προς τη δημιουργία νέων κρατών στη περιοχή, του Αντισυνταγματάρχη εα Ράλφ Πήτερς "Blood Borders: How a Middle East Would Look" («Ματωμένα σύνορα: Πως θα μπορούσε να μοιάζει μία καλύτερη Μέση Ανατολή») ο πανικός στην Τουρκία ήταν τέτοιος ώστε να δημιουργηθεί μείζον διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ των κυβερνήσεων των δύο χωρών και κυρίως μεταξύ των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Τώρα τα σχέδια έχουν τεθεί σε υλοποίηση φαίνεται .Τα τελευταία γεγονότα και  η συμπεριφορά του νεοσουλτάνου, η δήθεν προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού με προφανέστατους στόχους το φυσικό  αέριο της περιοχής, μας κάνουν πολύ ανήσυχους, όπως  και οι “κούφιες” απειλές Ερντογάν κατά των ΗΠΑ για το Ιντσιρλίκ και το Κυπριακό.
Η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στη Ανατολική Μεσόγειο έχει μεταβάλει άρδην τα δεδομένα και η Τουρκία πλέον επιδεικνύει την απόφαση της να διεκδικήσει  ακόμη και με την απειλή πολέμου μέρος απ’ αυτούς, κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου( το όποιο έχει γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της).
Ένας νέος διεθνής παίκτης επανήλθε δυναμικά  στην διεθνή σκακιέρα η Ρωσία κι αυτή αξιώνει τον δικό της στρατηγικό ρόλο. Τα γεγονότα της Συρίας της  Ουκρανίας και ιδίως της Κριμαίας το επιβεβαιώνουν και εκεί η κατάσταση εξελίσσεται. Οι συμφωνίες μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας αποτελούν τρομερά σοβαρή απειλή για ολόκληρο το δυτικό οικοδόμημα. Τη ιδία ώρα κρίση φαίνεται νάρχεται στις σχέσεις Ευρώπης και ΗΠΑ . Η καγκελάριος της Γερμανίας έκανε ένα «καταστροφικό λάθος» με τη μεταναστευτική πολιτική υποστήριξε ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στην εφημερίδα Times του Λονδίνου. Η Ευρώπη κρατάει στα χέρια της το πεπρωμένο της, δήλωσε η Καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ απαντώντας με αυτόν τον τρόπο στη συνέντευξη  κατά τη διάρκεια της οποίας  ο Τραμπ είπε πως πιστεύει ότι και άλλες χώρες θα αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη Βρετανία. Γεγονότα ανήκουστα σε άλλες εποχές ανάμεσα σε φίλους και συμμάχους.
Η σημερινή αναμφισβήτητη παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ συνδυάζεται με την παγκόσμια ναυτική της κυριαρχία. Το Ανατολικό Ζήτημα έχει ανοίξει ξανά και οι αλλαγές συνόρων είναι ορατές στην περιοχή. Οι Κούρδοι ξέρουν πολύ καλά γιατί πολεμούν τώρα, πολεμούν για να φτιάξουν το δικό τους Κράτος και οι Τούρκοι ξέρουν τι σημαίνει αυτό για την εθνική τους κυριαρχία.
Σήμερα η Ελλάδα της επτάχρονης κρίσης (δημοσιονομικής αλλά κυρίως πνευματικής)  , βρίσκεται εντελώς μόνη να αντιμετωπίσει την πλημμυρίδα της Ανατολής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αδύναμη και διαιρεμένη δυστυχώς απουσιάζει, ως ισχυρός παίχτης από τα δρώμενα. Στην περίπλοκη αυτή κατάσταση, η μόνη Χώρα που με μεγάλο κόστος να εξασφαλίζει σταθερότητα στη περιοχή είναι η Ελλάδα. Γι αυτό όλοι οι «παίχτες» που θέλουν πράγματι  την ειρήνη στη περιοχή πρέπει να υποστηρίξουν έμπρακτα (πράγμα μη ορατό όμως μέχρι σήμερα) την άμεση ανόρθωση της Ελλάδας, απομακρύνοντας παράλληλα άμεσα  κάθε απειλή πολέμου σε βάρος της. Η Ελλάδα υποβαθμίζεται συνεχώς και «σπρώχνεται» να μετατραπεί σε «δορυφόρο» της Άγκυρας και δευτερευουσα «επαρχία» της ΕΕ. Για το ζήτημα αυτό όμως στο εσωτερικό μέτωπο χρειάζεται, ισχυρή αμυντική μηχανή,ενότητα,αποφασιστικότητα, νηφαλιότητα, σοβαρότητα και προς Θεού όχι πολιτικές κορώνες. Η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο πολιτικής καπηλείας.
«Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του.», όπως είπε ο Γιάννης Ρίτσος
Σύμφωνα με τον Μαρκ Μαζάουερ (Mark Mazower), καθηγητή ιστορίας του πανεπιστημίου Κολούμπια, «κατά τα τελευταία 200 έτη, η Ελλάδα στάθηκε στην πρώτη γραμμή των ευρωπαϊκών εξελίξεων». Κινδυνεύει, επομένως, να θιγεί πρώτη από όσα αναφέρονται ανωτέρω, ήδη το πληρώνει ακριβά. Η Ελλάδα υπήρξε και θα παραμένει  πάντα το τελευταίο φυλάκιο της Ελευθερίας και πάντα δίπλα στους σταθερούς υπερασπιστές της . Η Τουρκία φαίνεται ότι βρίσκεται στο τέλος του Κεμαλισμού και στο σφιχταγκάλιασμα του Ισλάμ . Η έκβαση της τρέχουσας «αναταραχής» θα έχει ιδιαίτερη σημασία και για την Ελλάδα. Ολα αλλάζουν γύρω μας και μείς ακόμα διαφωνούμε για όλα!
ΥΓ Θα ήθελα να αναφέρω ότι ο μέγας φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης έγραψε(14 Δεκεμβρίου 1997):» «Αν η αναζήτηση μιας νηφάλιας εθνικής στρατηγικής καταπνιγεί από παροξυσμούς εθνικιστικής ή ειρηνιστικής υστερίας, τότε σίγουρα το μέλλον του τόπου μας δεν προδιαγράφεται ευοίωνο.» Αξιοσημείωτες είναι οι παρατηρήσεις-επισημάνσεις του ιδίου στο άρθροτου «Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου» (24/11/ 2008) που κλείνουν:
«Όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται.»

17/1/2016

02 Ιανουαρίου 2017

180 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

180 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

" Το πανεπιστήμιο υπάρχει και θριαμβεύει 180 χρόνια"




Η ιδέα για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Αθηνών ανήκε στον Ιωάννη Καποδίστρια και η υλοποίηση της στον βασιλιά Όθωνα. Ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 14 Απριλίου του 1837 και εγκαινιάστηκε στις 3 Μαΐου του ίδιου χρόνου. Πρωτοστεγάστηκε στην κατοικία του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη, επί της οδού Θόλου, στη βορειοανατολική πλευρά της Ακρόπολης. Ήταν το πρώτο Πανεπιστήμιο, όχι μόνο του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους Το «Αθήνησιν Πανεπιστήμιο», υπήρξε το πρώτο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα στη σύγχρονη εποχή και μοναδικό για πολύ καιρό στη Χερσόνησο του Αίμου, μετά την κατάργηση της «Ιονίου Ακαδημίας» το 1865 .
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε προφητεύσει όταν κτιζόταν το πανεπιστήμιο ότι «το σπίτι τούτο ‘δώ θα φάει το σπίτι εκείνο» και εννοούσε το παλάτι και την Αυλή του Όθωνα με τον αυταρχισμό των οποίων θα ερχόταν σύντομα σε ρήξη το Πανεπιστήμιο ως φορέας καινοτόμων ιδεών και αντιλήψεων.
Το κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών θεμελιώθηκε το 1839, βάσει σχεδίων του Δανού αρχιτέκτονα Hans Christian Hansen (1803-1883), ο οποίος, χωρίς να απομακρυνθεί από τις βασικές αρχές του κλασικισμού, δημιούργησε μια σύνθεση η οποία συνδυάζει τη μεγαλοπρέπεια του μνημείου με την απλότητα της ανθρώπινης κλίμακας, υποδηλώνοντας μια απόπειρα προσαρμογής στο τοπικό περιβάλλον Τον Νοέμβριο του 1841 το ίδρυμα μεταφέρθηκε στο κτίριο που γνωρίζουμε σήμερα, έργο του Δανού αρχιτέκτονα Hans Christian Hansen με διακόσμηση του ζωγράφου Karl Rahl, ενώ στο οίκημα Κλεάνθη στεγάζεται πλέον το Μουσείο του Πανεσπιτημίου. Το Οθώνειον Πανεπιστήμιον αποτελούνταν από τέσσερις σχολές αρχικά: Θεολογίας, Νομικής, Ιατρικής και Τεχνών (η οποία περιλάμβανε τότε τις Εφαρμοσμένες Επιστήμες και τα Μαθηματικά).
Σήμερα το Πανεπιστήμιο Αθηνών αποτελεί ένα σύγχρονο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα με 2.200 μέλη διδακτικού προσωπικού, 1.210 διοικητικά στελέχη, περίπου 110.000 προπτυχιακούς φοιτητές και 12.000 μεταπτυχιακούς, 33 Τμήματα, 99 Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών, 241 Εργαστήρια, 66 Κλινικές (ανεπτυγμένες σε 4 Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία, τα 2 αμιγή, και σε αρκετά Νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας), 6 μεγάλες Κεντρικές Βιβλιοθήκες και πολλά νέα σύγχρονα αναγνωστήρια, καταλαμβάνει σημαντική θέση στην έρευνα και την παραγωγή νέας γνώσης ανάμεσα στα Πανεπιστήμια της Ευρώπης και υψηλή θέση στη διεθνή κατάταξη των καλύτερων πανεπιστημίων. Σε παγκόσμιο επίπεδο το Πανεπιστήμιο Αθηνών κατατάχθηκε στην 177η θέση των 200 καλύτερων πανεπιστημίων στο κόσμο για το 2009, ενώ το 2008 έλαβε τη 200, σύμφωνα με τον δείκτη του περιοδικού Times Higher Education, ενώ ο δείκτης Academic Ranking of World Universities το κατατάσσει στις θέσεις 200-300 για το 2008.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π. ΑΡΓΥΡΟΣ


ΠΗΓΗ:http://www.chronosmag.eu/index.php/...
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών και η ιστορία του (1837-1937)
Κώστας Γαβρόγλου, Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Χάιδω Μπάρκουλα
Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2014
Σελίδες 416, σχήμα 21 Χ 29, ISBN 978-960-524-413-2