17 Ιανουαρίου 2017

Η Ελλάδα υπήρξε πάντα το τελευταίο φυλάκιο της Ελευθερίας

Η Ελλάδα υπήρξε πάντα το τελευταίο φυλάκιο της Ελευθερίας

Η Μεσόγειος «φλέγεται»  κυριολεκτικά.
Η κρίση στη Συρία, η αναταραχή στο Ιράκ  οδήγησαν στην εμφάνιση και προέλαση του ισλαμικού χαλιφάτου που απειλεί πλέον τη διεθνή ισορροπία και έχει αποσταθεροποιήσει πλήρως ολόκληρη την περιοχή .
Η σύγχρονη Τουρκία είναι ένα περίπλοκο μόρφωμα, που επιδιώκει να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο στον 21ο αιώνα, έτσι η Τουρκία παίζει  ένα εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στην υπόθεση του αναπτυσσόμενου Ισλαμικού φονταμενταλισμού. Στο εσωτερικό της γείτονος υπάρχουν αρκετά καθημερινά στοιχεία για την ανησυχητική αύξηση του ισλαμικού εξτρεμισμού.
Την ίδια ώρα η Τουρκία έχει ν’ αντιμετωπίσει το σοβαρότατο εσωτερικό της πρόβλημα, που φαίνεται ότι οδηγεί με τις ευλογίες των ισχυρών του Κόσμου στην δημιουργία Κουρδικού Κράτους κι αυτό το ζήτημα «την οδηγεί» στην εξαγωγή της κρίσης στη Μεσόγειο και ιδίως στο Αιγαίο. Σε κάθε περίπτωση η κρίση που ταλανίζει ολόκληρο τον Αραβικό Κόσμο έχει  φθάσει μέχρι την Τουρκία σε πλήρη έξαρση. Ο παλιός  «χωροφύλακας» της περιοχής οδηγείται με βεβαιότητα πλέον σε μια τεράστια περιπέτεια αποσταθεροποίησης Όταν τον Ιούνιο του 2006 η «Επιθεώρηση Ενόπλων Δυνάμεων» (AFJ, Armed Forces Journal) των Ηνωμένων Πολιτειών δημοσίευσε το περιβόητο άρθρο και κυρίως χάρτες που κινούνται προς τη δημιουργία νέων κρατών στη περιοχή, του Αντισυνταγματάρχη εα Ράλφ Πήτερς "Blood Borders: How a Middle East Would Look" («Ματωμένα σύνορα: Πως θα μπορούσε να μοιάζει μία καλύτερη Μέση Ανατολή») ο πανικός στην Τουρκία ήταν τέτοιος ώστε να δημιουργηθεί μείζον διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ των κυβερνήσεων των δύο χωρών και κυρίως μεταξύ των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Τώρα τα σχέδια έχουν τεθεί σε υλοποίηση φαίνεται .Τα τελευταία γεγονότα και  η συμπεριφορά του νεοσουλτάνου, η δήθεν προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού με προφανέστατους στόχους το φυσικό  αέριο της περιοχής, μας κάνουν πολύ ανήσυχους, όπως  και οι “κούφιες” απειλές Ερντογάν κατά των ΗΠΑ για το Ιντσιρλίκ και το Κυπριακό.
Η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στη Ανατολική Μεσόγειο έχει μεταβάλει άρδην τα δεδομένα και η Τουρκία πλέον επιδεικνύει την απόφαση της να διεκδικήσει  ακόμη και με την απειλή πολέμου μέρος απ’ αυτούς, κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου( το όποιο έχει γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της).
Ένας νέος διεθνής παίκτης επανήλθε δυναμικά  στην διεθνή σκακιέρα η Ρωσία κι αυτή αξιώνει τον δικό της στρατηγικό ρόλο. Τα γεγονότα της Συρίας της  Ουκρανίας και ιδίως της Κριμαίας το επιβεβαιώνουν και εκεί η κατάσταση εξελίσσεται. Οι συμφωνίες μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας αποτελούν τρομερά σοβαρή απειλή για ολόκληρο το δυτικό οικοδόμημα. Τη ιδία ώρα κρίση φαίνεται νάρχεται στις σχέσεις Ευρώπης και ΗΠΑ . Η καγκελάριος της Γερμανίας έκανε ένα «καταστροφικό λάθος» με τη μεταναστευτική πολιτική υποστήριξε ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στην εφημερίδα Times του Λονδίνου. Η Ευρώπη κρατάει στα χέρια της το πεπρωμένο της, δήλωσε η Καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ απαντώντας με αυτόν τον τρόπο στη συνέντευξη  κατά τη διάρκεια της οποίας  ο Τραμπ είπε πως πιστεύει ότι και άλλες χώρες θα αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη Βρετανία. Γεγονότα ανήκουστα σε άλλες εποχές ανάμεσα σε φίλους και συμμάχους.
Η σημερινή αναμφισβήτητη παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ συνδυάζεται με την παγκόσμια ναυτική της κυριαρχία. Το Ανατολικό Ζήτημα έχει ανοίξει ξανά και οι αλλαγές συνόρων είναι ορατές στην περιοχή. Οι Κούρδοι ξέρουν πολύ καλά γιατί πολεμούν τώρα, πολεμούν για να φτιάξουν το δικό τους Κράτος και οι Τούρκοι ξέρουν τι σημαίνει αυτό για την εθνική τους κυριαρχία.
Σήμερα η Ελλάδα της επτάχρονης κρίσης (δημοσιονομικής αλλά κυρίως πνευματικής)  , βρίσκεται εντελώς μόνη να αντιμετωπίσει την πλημμυρίδα της Ανατολής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αδύναμη και διαιρεμένη δυστυχώς απουσιάζει, ως ισχυρός παίχτης από τα δρώμενα. Στην περίπλοκη αυτή κατάσταση, η μόνη Χώρα που με μεγάλο κόστος να εξασφαλίζει σταθερότητα στη περιοχή είναι η Ελλάδα. Γι αυτό όλοι οι «παίχτες» που θέλουν πράγματι  την ειρήνη στη περιοχή πρέπει να υποστηρίξουν έμπρακτα (πράγμα μη ορατό όμως μέχρι σήμερα) την άμεση ανόρθωση της Ελλάδας, απομακρύνοντας παράλληλα άμεσα  κάθε απειλή πολέμου σε βάρος της. Η Ελλάδα υποβαθμίζεται συνεχώς και «σπρώχνεται» να μετατραπεί σε «δορυφόρο» της Άγκυρας και δευτερευουσα «επαρχία» της ΕΕ. Για το ζήτημα αυτό όμως στο εσωτερικό μέτωπο χρειάζεται, ισχυρή αμυντική μηχανή,ενότητα,αποφασιστικότητα, νηφαλιότητα, σοβαρότητα και προς Θεού όχι πολιτικές κορώνες. Η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο πολιτικής καπηλείας.
«Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του.», όπως είπε ο Γιάννης Ρίτσος
Σύμφωνα με τον Μαρκ Μαζάουερ (Mark Mazower), καθηγητή ιστορίας του πανεπιστημίου Κολούμπια, «κατά τα τελευταία 200 έτη, η Ελλάδα στάθηκε στην πρώτη γραμμή των ευρωπαϊκών εξελίξεων». Κινδυνεύει, επομένως, να θιγεί πρώτη από όσα αναφέρονται ανωτέρω, ήδη το πληρώνει ακριβά. Η Ελλάδα υπήρξε και θα παραμένει  πάντα το τελευταίο φυλάκιο της Ελευθερίας και πάντα δίπλα στους σταθερούς υπερασπιστές της . Η Τουρκία φαίνεται ότι βρίσκεται στο τέλος του Κεμαλισμού και στο σφιχταγκάλιασμα του Ισλάμ . Η έκβαση της τρέχουσας «αναταραχής» θα έχει ιδιαίτερη σημασία και για την Ελλάδα. Ολα αλλάζουν γύρω μας και μείς ακόμα διαφωνούμε για όλα!
ΥΓ Θα ήθελα να αναφέρω ότι ο μέγας φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης έγραψε(14 Δεκεμβρίου 1997):» «Αν η αναζήτηση μιας νηφάλιας εθνικής στρατηγικής καταπνιγεί από παροξυσμούς εθνικιστικής ή ειρηνιστικής υστερίας, τότε σίγουρα το μέλλον του τόπου μας δεν προδιαγράφεται ευοίωνο.» Αξιοσημείωτες είναι οι παρατηρήσεις-επισημάνσεις του ιδίου στο άρθροτου «Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου» (24/11/ 2008) που κλείνουν:
«Όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται.»

17/1/2016

02 Ιανουαρίου 2017

180 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

180 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

" Το πανεπιστήμιο υπάρχει και θριαμβεύει 180 χρόνια"




Η ιδέα για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Αθηνών ανήκε στον Ιωάννη Καποδίστρια και η υλοποίηση της στον βασιλιά Όθωνα. Ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 14 Απριλίου του 1837 και εγκαινιάστηκε στις 3 Μαΐου του ίδιου χρόνου. Πρωτοστεγάστηκε στην κατοικία του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη, επί της οδού Θόλου, στη βορειοανατολική πλευρά της Ακρόπολης. Ήταν το πρώτο Πανεπιστήμιο, όχι μόνο του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους Το «Αθήνησιν Πανεπιστήμιο», υπήρξε το πρώτο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα στη σύγχρονη εποχή και μοναδικό για πολύ καιρό στη Χερσόνησο του Αίμου, μετά την κατάργηση της «Ιονίου Ακαδημίας» το 1865 .
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε προφητεύσει όταν κτιζόταν το πανεπιστήμιο ότι «το σπίτι τούτο ‘δώ θα φάει το σπίτι εκείνο» και εννοούσε το παλάτι και την Αυλή του Όθωνα με τον αυταρχισμό των οποίων θα ερχόταν σύντομα σε ρήξη το Πανεπιστήμιο ως φορέας καινοτόμων ιδεών και αντιλήψεων.
Το κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών θεμελιώθηκε το 1839, βάσει σχεδίων του Δανού αρχιτέκτονα Hans Christian Hansen (1803-1883), ο οποίος, χωρίς να απομακρυνθεί από τις βασικές αρχές του κλασικισμού, δημιούργησε μια σύνθεση η οποία συνδυάζει τη μεγαλοπρέπεια του μνημείου με την απλότητα της ανθρώπινης κλίμακας, υποδηλώνοντας μια απόπειρα προσαρμογής στο τοπικό περιβάλλον Τον Νοέμβριο του 1841 το ίδρυμα μεταφέρθηκε στο κτίριο που γνωρίζουμε σήμερα, έργο του Δανού αρχιτέκτονα Hans Christian Hansen με διακόσμηση του ζωγράφου Karl Rahl, ενώ στο οίκημα Κλεάνθη στεγάζεται πλέον το Μουσείο του Πανεσπιτημίου. Το Οθώνειον Πανεπιστήμιον αποτελούνταν από τέσσερις σχολές αρχικά: Θεολογίας, Νομικής, Ιατρικής και Τεχνών (η οποία περιλάμβανε τότε τις Εφαρμοσμένες Επιστήμες και τα Μαθηματικά).
Σήμερα το Πανεπιστήμιο Αθηνών αποτελεί ένα σύγχρονο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα με 2.200 μέλη διδακτικού προσωπικού, 1.210 διοικητικά στελέχη, περίπου 110.000 προπτυχιακούς φοιτητές και 12.000 μεταπτυχιακούς, 33 Τμήματα, 99 Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών, 241 Εργαστήρια, 66 Κλινικές (ανεπτυγμένες σε 4 Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία, τα 2 αμιγή, και σε αρκετά Νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας), 6 μεγάλες Κεντρικές Βιβλιοθήκες και πολλά νέα σύγχρονα αναγνωστήρια, καταλαμβάνει σημαντική θέση στην έρευνα και την παραγωγή νέας γνώσης ανάμεσα στα Πανεπιστήμια της Ευρώπης και υψηλή θέση στη διεθνή κατάταξη των καλύτερων πανεπιστημίων. Σε παγκόσμιο επίπεδο το Πανεπιστήμιο Αθηνών κατατάχθηκε στην 177η θέση των 200 καλύτερων πανεπιστημίων στο κόσμο για το 2009, ενώ το 2008 έλαβε τη 200, σύμφωνα με τον δείκτη του περιοδικού Times Higher Education, ενώ ο δείκτης Academic Ranking of World Universities το κατατάσσει στις θέσεις 200-300 για το 2008.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π. ΑΡΓΥΡΟΣ


ΠΗΓΗ:http://www.chronosmag.eu/index.php/...
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών και η ιστορία του (1837-1937)
Κώστας Γαβρόγλου, Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Χάιδω Μπάρκουλα
Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2014
Σελίδες 416, σχήμα 21 Χ 29, ISBN 978-960-524-413-2

24 Δεκεμβρίου 2016

Καλά Χριστούγεννα .Η γέννηση του Χριστού ας φέρει την ελπίδα.

Καλά Χριστούγεννα .Η γέννηση του Χριστού ας φέρει την ελπίδα.
Μέσα μας γίνεται η Γέννηση.
Έξω στέκει το σχήμα της –
Μας φανερώνεται…
(Γιώργος Θέμελης, ΙΙΙ. Φάτνη)

Τη γέννηση του θεανθρώπου γιορτάζουν σήμερα οι όπου γης Χριστιανοί. Το μήνυμα της αγάπης αναγεννάται και η ελπίδα αναπτερώνεται.
Υπάρχουν πολλοί  άνθρωποι που γιορτάζουν την γέννηση του Θεανθρώπου, μέρα χαράς ελπίδα για το αύριο, ενώ  κάποιοι άλλοι θρηνούν στην δυστυχία τους, άλλοι στο κρεβάτι  του πόνου, άλλοι στην αγωνία του αύριο, στην αναλγησία του σήμερα, άλλοι στέκονται ασάλευτοι  στις  προφυλακές φυλάνε Θερμοπύλες.
Όλα δεν είναι πολιτική γιασυτό δεν ασχολούμαι μέρα πούνε με την εσωτερική και την παγκόσμια κατάσταση. Όμως αυτή η  τραγωδία του διεθνούς περιβάλλοντος  και εσωτερικού προβλήματος ,πολλές φορές  μας έχει κάνει να ξεχάσουμε τον άνθρωπο και τον αγώνα του.
Τα προβλήματα μας  αγγίζουν, σχεδόν όλους.
Συνάντησα σήμερα στην ηλιόλουστη Αθήνα αρκετούς πολίτες με τις οικογένειες τους  που με γέλια και χαρές απολάμβαναν την μεγάλη αυτή Παραμονή. Χάρηκα αληθινά να βλέπω χαρούμενα πρόσωπα .
Συνάντησα  τις μέρες αυτές κάποιους που ενώ στην ζωή τους  υπηρέτησαν  με αυταπάρνηση την αρετή, την εντιμότητα  και το δίκαιο βρίσκονται στην έσχατη απόγνωση από την αδικία που δέχτηκαν, την κρίση και την κρατική αναλγησία  και περιμένουν απελπισμένοι ακόμα τα  χειρότερα.
Συνάντησα στο χρόνο που πέρασε κάποιους που ελπίζουν ακόμη και μουδωσαν και μένα ελπίδα γιατί την χρειάζομαι.
Είδα  μετά λεβέντες νέους , να αγωνιούν  δικαιολογημένα για αύριο τους Άκουσα και  τα συνήθη μηνύματα,  τα μηνύματα τους  χαιρετισμούς αλλά και   τις κραυγές, δεν άκουσα  όμως ένα αληθινά  καλό λόγο, ένα χάδι στην γιαγιά τον παππού, στον άπορο, στον σκηνίτη που περνάνε μαύρα Χριστούγεννα. Καλά τα ρεβεγιόν  υπάρχουν όμως οι πονεμένοι που χρειάζονται στοργή ,ένα χάδι και την αγάπη μας.
Μια συγγνώμη βρέ παιδιά, από κάποιον που θεωρεί ότι την οφείλει  .
Ο "μικρός" Χριστός να δώσει σε όλους την δύναμη να αλλάξουμε όλα όσα μας "μαυρίζουν" την ζωή μας. Σ’ολους αυτούς που πονάνε σήμερα παρηγοριά στον πόνο τους .  
Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος
να ’ν’ ήμερος να ’ναι άκακος
λίγο φαΐ λίγο κρασί
Χριστούγεννα κι Ανάσταση.

(Από τη συλλογή του Οδυσσέα Ελύτη (1911 – 1996) «Ο Ήλιος ο ηλιάτορας» (1971)

03 Δεκεμβρίου 2016

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ

«Οπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται»
Παναγιώτης Κονδύλης

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ



Επιμένει στη πάγια  θέση της ότι τα Ίμια αποτελούν τουρκικό έδαφος η Τουρκία καθώς σήμερα το υπουργείο Εξωτερικών προχώρησε σε νέα απάντηση προς την ελληνική πλευρά. Την ιδία στιγμή  μάθαμε ότι επανάληψη των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό και εντατικοποίηση του διαλόγου, με κορύφωση το τριήμερο 9 με 11 Ιανουαρίου στη Γενεύη, αποφάσισαν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί στο χθεσινό τους δείπνο .Αποφάσισαν, επίσης, στις συναντήσεις της Γενεύης να παρουσιαστούν χάρτες επί του εδαφικού, ενώ στις 12 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί πολυμερής διάσκεψη.  Ενώ ο  «παράφρονας»  Ερντογάν «κουράστηκε» να…κυνηγά την Ευρώπη!!! Και να απειλεί την μισή υφήλιο με πόλεμο. Μήπως να  θυμηθεί κανείς,  ότι στις 29 Σεπτέμβρη 1938 αρχίζει στο Μόναχο η τετραμερής διάσκεψη. Τη Γερμανία εκπροσωπεί ο Χίτλερ, την Αγγλία ο Τσάμπερλεν, τη Γαλλία ο Νταλαντιέ και την Ιταλία ο Μουσολίνι. Αντικείμενο της διάσκεψης είναι το μέλλον της Τσεχοσλοβακίας, την οποία ο Χίτλερ κατηγορούσε για καταπίεση των Γερμανών της Σουδητίας. Με την κατάπτυστη «Συμφωνία του Μονάχου», οι κυβερνήσεις της Αγγλίας και της Γαλλίας με την προτροπή της κυβέρνησης των ΗΠΑ, ικανοποίησαν όλες τις απαιτήσεις του Χίτλερ και μετά ήλθε ο Πόλεμος!
Ώστε θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι οι Έλληνες και ο  ο Ερντογάν που αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία της Ελλάδος στο  Αιγαίο και θα «συζητήσουνι» για την λύση του Κυπριακού με την Ελλάδα .Τούτη την ώρα που έχει ανατραπεί το σύνολο του γεωπολιτικού σκηνικού  και της διεθνούς πολιτικής ασφάλειας, που ξεκινάει ένας νέος γεωπολιτικός πυρετός εμείς θα σπεύσουμε να λύσουμε τον Κυπριακό και το Αιγαίο ; μήπως οδηγούμεθα σε διάλογο Μηλίων Αθηναίων ;

Δουλεία ή πόλεμος!


 Οι Αθηναίοι το Μάρτιο του 416 π.Χ. εμφανίστηκαν στη Μήλο, έχοντας ως στόχο να πείσουν τους Μηλίους να προσχωρήσουν στη συμμαχία τους.
Σε κάποια φάση των «διαπραγματεύσεων», όταν οι Μήλιοι επέμεναν να επικαλούνται τις αρχές του διεθνούς δικαίου και της ηθικής (στον Θουκυδίδη οι πιο αδύναμοι αναφέρονται σε υψηλά ιδανικά!), οι Αθηναίοι απαντούν: «Απαίτησή μας είναι να επιτύχουμε όσα θεωρούμε δυνατά από εκείνα που έχουμε πράγματι στο μυαλό και οι δύο μας, αφού γνωρίζουμε καλά κι εσείς κι εμείς ότι σύμφωνα με την κρίση των ανθρώπων το δίκαιο λαμβάνεται υπόψη μόνο όταν και τα δύο αντίπαλα μέρη κατέχουν ίση δύναμη για την επιβολή του, και ότι όταν αυτό δεν συμβαίνει οι ισχυροί υλοποιούν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους...».

Δυστυχώς η Ιστορία επαναλαμβάνεται με την επίκληση του δικαίου του ισχυρού που δεν κερδίζει πάντοτε στις μάχες που δίνει, αλλά ηττάται από τον αδύνατο ενιότε και αυτό η Τουρκία το γνωρίζει. Άς μην ξεχνάμε ,:"Διότι κατοικούμε αυτήν την χώρα, χωρίς ούτε να εκδιώξουμε άλλους εξ αυτής ούτε να την καταλάβουμε έρημο ούτε να εγκατασταθούμε σε αυτήν ως ανάμεικτος ομάδα από διάφορα ανόμοια φύλα, απεναντίας είναι τόσον ευγενές και γνήσιο το γένος μας, ώστε τη χώρα, στην οποίαν είδαμε το πρώτο φως, εξακολουθούμε συνεχώς να κατοικούμε, διότι είμεθα Αυτόχθονες και μόνον εμείς από όλους τούς άλλους έχουμε το δικαίωμα να προσφωνούμε την πόλη μας με τις ίδιες λέξεις, δια των οποίων προσαγορεύομε τούς πλέον γνωστούς συγγενείς". (Ισοκράτης, «Πανηγυρικός», 24 -25) 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ :
 Και να θυμάσαι:
Αν εθελούσια δεν γονατίσεις,
ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν»
ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ





16 Νοεμβρίου 2016

Παναγιώτης Κονδύλης: όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται

Παναγιώτης Κονδύλης: όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται

.
Τις τελευταίες ημέρες επανέρχεται το όνομα του Παναγιώτη Κονδύλη, με αιτία αφιέρωμα του τελευταίου τεύχους του Γερμανικού Περιοδικού Φιλοσοφίας, με αναφορά στην εκτενή συνέντευξη που είχε δώσει ο Έλληνας φιλόσοφος στο Σπύρο Κουτρούλη και είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό «Νέα Κοινωνιολογία”.

Δίνονται αποσπάσματα από τη συνέντευξη αυτή, τα οποία είναι συγκλονιστικά. Για να κατανοήσουμε τη σημασία των λεγόμενών του, παίζει σημαντικό ρόλο το γεγονός ότι ειπώθηκαν πριν το 1998 που απεβίωσε. Τα γεγονότα των τελευταίων ετών επιβεβαιώνουν τα όσα διατύπωσε αυτό το θηριώδες μυαλό .
Ένα εξ΄αυτών είναι το παρακάτω : 
  • «Αν ο Ελληνισμός θέλει να επιβιώσει ως διακεκριμένη ταυτότητα, το πρώτο που θα έπρεπε να κάνει θα ήταν να παράγει όσα τρώει. Δεν εννοώ διόλου κάποιαν οικονομική αυτάρκεια με την παλιά έννοια, αλλά την απαλλαγή από την πολιτική και την πρακτική του παρασιτικού καταναλωτισμού.Ένα βιώσιμο συλλογικό υποκείμενο οφείλει να εξάγει τουλάχιστον τόσα, όσα εισάγει, σ’ έναν ανοικτότερο κόσμο.Ειδάλλως είναι αναπόφευκτη:

η πτώση στα κατώτερα σκαλιά του διεθνούς καταμερισμού της εργασίας,
η καταχρέωση και
η πολιτικοστρατιωτική εξάρτηση.
Τις τελευταίες δεκαετίες ο Ελληνισμός προχώρησε γρήγορα προς αυτή την κατεύθυνση.
Η αναστροφή της απαιτεί
γενναία παραγωγική προσπάθεια,
προηγμένη τεχνογνωσία και
ριζική θεσμική εξυγίανση, καθώς και
ένα εκπαιδευτικό σύστημα εντελώς διαφορετικού επιπέδου

Το απόσπασμα αυτό ήταν μία εκλαΐκευση της κεντρικής ιδέας των Γεωπολιτικών και Στρατηγικών παραμέτρων ενός Ελληνοτουρκικού πολέμου.  Πρόκειται για μια συγκλονιστική ανάλυση με προφητικά στοιχεία εφάμιλλα του πατρός Παίσιου . Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε το 1997.


Σας παραθέτω ένα απόσπασμα από το κείμενο αυτό :

H τιθάσευση της Τουρκίας μέσω της ένταξής της στην «Ευρώπη» συνδέεται στενά με τις ελπίδες και με τα σφάλματα της ελληνικής πολιτικής. …….. Τα σφάλματα, πάλι, προκύπτουν από μιαν κακή εκτίμηση της σημασίας της «Ευρώπης» για την ανερχόμενη Τουρκία. Επειδή η Ελλάδα, αδυνατώντας να σταθεί μοναχή στα πόδια της, περιμένει τα πλείστα ή τα πάντα από άλλους τείνει εύλογα να προβάλλει τη δική της κατάσταση και διάθεση στην κατάσταση και διάθεση άλλων, νομίζοντας π.χ. ότι η «Ευρώπη» έχει για την Τουρκία την ίδια απόλυτη σημασία όσο για την Ελλάδα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Τουρκία θα επιδιώξει να πάρει από την Ευρωπαϊκή Ένωση ό,τι περισσότερο μπορεί· όμως για την ευρασιατική Τουρκία η Ευρώπη είναι μόνον ένα πεδίο δραστηριότητας ανάμεσα σε άλλα, ενώ για την Ελλάδα αποτελεί ουσιαστικά το μοναδικό· γιατί στα Βαλκάνια δεν έχει ούτε την οικονομική ούτε τη στρατιωτική δύναμη να παίξει ηγεμονικό ρόλο, κι αυτός βέβαια δεν επιτυγχάνεται επειδή δέκα ή είκοσι μικρομεσαίοι κάνουν κέρδη στη Ρουμανία ή τη Σερβία. Με άλλα λόγια, η σχέση της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πιο σύνθετη απ’ ό,τι η σχέση της Ελλάδας προς αυτήν και μπορεί να συγκεφαλαιωθεί ως εξής: η Ευρωπαϊκή Ένωση εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα μιας Τουρκίας σήμερα 62 και αύριο 100 εκατομμυρίων κατοίκων, παράλληλα όμως τα ζωτικά της συμφέροντα δεν της επιτρέπουν να απογοητεύσει πλήρως την τουρκική πλευρά· η Τουρκία παραμένει σε σημαντικό βαθμό ανεξάρτητη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, παράλληλα όμως τα δικά της ζωτικά συμφέροντα τής υπαγορεύουν να διατυπώνει προς την Ένωση ποικίλα, κυρίως οικονομικά αιτήματα.
 Μέσα στη διελκυστίνδα αυτή θα διεξάγεται στις επόμενες μία ή δύο δεκαετίες ένα συνεχές παζάρι, με εντάσεις και με υφέσεις, όπου τα τουρκικά αιτήματα συχνά θα υποστηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες άλλωστε μόλις πρόσφατα ζήτησαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδεχθεί την Τουρκία ως πλήρες μέλος. Κατά πασά πιθανότητα, τα σπασμένα αυτού του παζαριού θα τα πληρώσει η Ελλάδα. Γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση (και πάντως τα ισχυρότερα μέλη της), μη μπορώντας να δώσει στην Τουρκία όλα όσα επιθυμεί, θα επιδιώκει να την κατευνάσει με ελληνικά έξοδα, πιέζοντας δηλαδή την Ελλάδα να δεχθεί τις τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Αν αυτό πράγματι συμβεί, όπως φοβούμαι εντονότατα, τότε θα δούμε μια ακόμη από τις τραγικές εκείνες ειρωνείες, τις όποιες τόσο συνηθίζει η Ιστορία.
 Ενώ δηλαδή η Ελλάδα προσανατολίσθηκε ψυχή τε και σώματι στην «Ευρώπη» για να διασφαλισθεί από τον τουρκικό κίνδυνο, ακριβώς ο ευρωπαϊκός της προσανατολισμός θα μεταβληθεί σε όργανο de facto μετατροπής της σε δορυφόρο της Τουρκίας. Η τουρκική επιρροή θα ασκείται πάνω στην Ελλάδα όχι άμεσα, αλλά – κάπως μετριασμένη – μέσω των ευρωπαϊκών και των αμερικανικών αγωγών, και δεν αποκλείεται η ελληνική πλευρά, ανίσχυρη κι αναζητώντας παρηγοριές ή εκλογικεύσεις, ν’ αρχίσει κάποτε να θεωρεί κι η ίδια τις υποχωρήσεις έναντι της Τουρκίας ως αυτονόητο μέρος και αυτονόητο καθήκον του «εξευρωπαϊσμού» της αφού μάλιστα οι «πολιτισμένοι άνθρωποι», που έχουν ξεπεράσει τους «εθνικιστικούς αταβισμούς», δεν ξεκινούν πολέμους για πράγματα τόσο απαρχαιωμένα μέσα στον εκλεπτυσμένο μας κόσμο όσο είναι δα τα κυριαρχικά δικαιώματα. 

 Μήπως αυτά σημαίνουν ότι η Ελλάδα οφείλει να ξεκόψει από τις σημερινές της συμμαχίες; Βεβαίως όχι, καθώς εναλλακτική λύση δεν υπάρχει. Αλλά η ελληνική πλευρά πρέπει να κατανοήσει έμπρακτα, κι όχι μόνον λεκτικά, ότι η αξία μιας συμμαχίας για ένα της μέλος καθορίζεται από το ειδικό βάρος του τελευταίου μέσα στο σύνολο της συμμαχίας.Πιο λιανά: οι σύμμαχοι αξίζουν για σένα τόσο, όσο αξίζεις εσύ γι’ αυτούς. Καμιά συμμαχία και καμιά προστασία δεν κατασφαλίζει όποιον βρίσκεται μαζί της σε σχέση μονομερούς εξάρτησης. Τα «δίκαια» της Ελλάδας δεν εντυπωσιάζουν κανέναν, όσο πίσω τους βρίσκεται ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις και «προγράμματα στήριξης».


…..Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες, που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους, ίσως να καταρρεύσουν ακόμα και στην περίπτωση όπου θα βρεθούν μπροστά στη μεγάλη απόφαση να διεξαγάγουν έναν πόλεμο γιατί, αν ο πόλεμος είναι συνέχεια της πολιτικής, ποιος πόλεμος θα συνεχίσει μια σπασμωδική πολιτική;


Οι ευρύτερες μάζες, καθοδηγούμενες από το ίδιο ένστικτο της βραχυπρόθεσμης αυτοσυντήρησης, έχουν βρει τη δική τους ψυχολογικά βολική λύση:
το έθνος το υπηρετούν ανέξοδα περιβαλλόμενες γαλανόλευκα ράκη, οπότε το καλεί η περίσταση, και έχοντας κατόπιν ήσυχη συνείδηση το κλέβουν μόνιμα με παντοειδείς τρόπους: από τη φοροδιαφυγή, την αισχροκέρδεια και τα «αυθαίρετα» ίσαμε τα ευκολοαπόκτητα πτυχία, τη χαμηλή παραγωγικότητα εργασίας (ούτε το 50% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης!) και την κραυγαλέα ανισότητα ανάμεσα σ’ ό,τι παράγεται και σ’ ό,τι καταναλώνεται, με αποτέλεσμα την καταχρέωση και την πολιτική εξάρτηση του τόπου.


Αν λάβουμε υπ’ όψιν μας μόνον όσα πράττονται και αφήσουμε εντελώς στην άκρη την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους οι πράττοντες, τότε φαίνεται να βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας, υπό τον όρο να σκηνοθετηθούν έτσι τα πράγματα, ώστε κανείς να μην έχει την άμεση ευθύνη, και επίσης υπό τον όρο να τεχνουργηθούν απροσμάχητες ανακουφιστικές εκλογικεύσεις («ελληνοκεντρικές» ή «εξευρωπαιστικές», αδιάφορο). Τις τραγωδίες ή τις κωμωδίες, που μπορούν να περιγράψουν με τις αρμόζουσες αποχρώσεις αυτήν την ιδιαίτερη κοινωνική και ψυχολογική κατάσταση, θα τις γράψουν ίσως άλλοι. Εμένα μου έρχεται στον νου η τετριμμένη, αλλά πάντοτε ευθύβολη θυμοσοφία: όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται.”

12 Νοεμβρίου 2016

ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΟΙ ΛΑΟΙ

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ: να σκεφτούμε μήπως επιτελους τις πολιτικές να τις καθορίζουν οι εκλεγμένοι αρχοντες μας(δηλαδή οι λαοι ) και όχι οι αγορές ;(δηλαδή οι τραπεζίτες)