"sic transit gloria mundi"

Η λατινική φράση "sic transit gloria mundi" σημαίνει "έτσι περνά η δόξα του κόσμου". Για να δηλωθεί η τελική ματαιότητα της  εξουσίας,  Είναι γνωστό ότι στο Κοινοβουλευτικό μας Πολίτευμα κυρίαρχο στοιχείο είναι ότι   «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». 

Είναι ακόμα γνωστό ότι ο νικητής των εκλογών  λαμβάνει την εντολή και την παραδίδει όταν ο κυρίαρχος λαός με την ψήφο του το αποφασίζει.

Στο δημοκρατικό μας πολίτευμα, έχουμε ζήσει την άνοδο και την πτώση μεγάλων πολιτικών όπως του Χαριλάου Τρικούπη, του Ελευθερίου Βενιζέλου, του Γεωργίου Παπανδρέου, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του Γεωργίου Ράλλη, του Ανδρέα Παπανδρέου. 

Όλοι προσέφεραν στον Τόπο με τον  τρόπο τους ,αλλά τελικά πολλοί έφυγαν πικραμένοι από την ετυμηγορία του Λαού.

"sic transit gloria mundi"

Ευτυχώς οι δημοκρατικοί κανόνες επιβάλουν την σωστή εναλλαγή των Κυβερνόντων σύμφωνα με την επιθυμία του κυριάρχου Λαού. Ο Τόπος ζει δέκα χρόνια τη τραγωδία της νομισματικής κρίσης, της ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ κι αυτή την τραγωδία την πληρώσαμε όλοι σε όλα τα κοινωνικά στρώματα .Οι πληγές είναι βαθύτατες και άσκηση της εξουσίας πολλές φορές είναι δραματική όπως και «το μαρτύριο  της σταγόνας» που ήταν τα βασανιστικά μέτρα για την πληρωμή της δόσης κάθε φορά. Ο κόσμος κουράστηκε, απαύδησε μπορώ να  πω. Τα παιδιά ξενιτεύτηκαν  για να βρουν δουλειά .Χρειαζόμαστε ένα χαμόγελο ,λίγη ελπίδα, όχι διχασμούς ,όχι άλλη μιζέρια κι ένα συγγνώμη για τα λάθη και τις παραλείψεις. Χρειαζόμαστε ενότητα, αλήθειες, μια αγκαλιά. Όχι ΕΡΗΜΗΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ  ψευτονταιλίκια, μικροπολιτικές, λαϊκισμούς και βρισιές, ας το καταλάβουν όλοι: «Από τον θρίαμβο στον όλεθρο είναι ένα φινάλε δρόμος»

"sic transit gloria mundi"

Ο επόμενος στόχος : Η ΕΛΛΑΔΑ ;

Ο Β´ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η μεγαλύτερη και η πιο καταστροφική σύγκρουση στην ιστορία. Ο Αδόλφος Χίτλερ και το ναζιστικό καθεστώς οραματίστηκαν μια τεράστια και νέα αυτοκρατορία «ζωτικού χώρου» (Lebensraum) για τους Γερμανούς στην ανατολική Ευρώπη με την απομάκρυνση των υπαρχόντων πληθυσμών. Τα κράτη της Ευρώπης διαισθανόμενα καλύτερα τον κίνδυνο που απειλούσε την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή, έστρεφαν µε αγωνία τα βλέµµατα στις Μεγάλες ∆υνάµεις της εποχής(Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ), εκείνες παρέμεναν αδρανείς. Αφού διασφάλισε την ουδετερότητα της Σοβιετικής Ένωσης (μέσω του Γερμανοσοβιετικού Συμφώνου Μη Επίθεσης του Αυγούστου του 1939), η Γερμανία ξεκίνησε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο εισβάλλοντας στην Πολωνία την 1η Σεπτεμβρίου 1939. Τα επόμενα χρόνια, η Γερμανία εισέβαλε σε 11 χώρες.

Σήμερα το μεγαλύτερο σφάλμα που διέπραξαν οι Ηγέτες του Κόσμου ήταν να υποτιμήσουν τις ικανότητες του Ερντογάν ,ο οποίος ενεργεί με τους ίδιους στρατηγικούς στόχους ,όπως ο Χίτλερ . Η πολιτική κατευνασμού του Βρετανού πρωθυπουργού Νέβιλ Τσάμπερλεν προς τον Αδόλφο Χίτλερ (1937-1940), που συνοψίστηκε στη φράση «ειρήνη στην εποχή μας» (“peace for our Timor”), με την οποία ανακοίνωσε τη Συμφωνία του Μονάχου, οδήγησε στο ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Για την ανθρωπότητα, αναμφίβολα, πρόκειται για ένα πραγματικά ιστορικό ατύχημά η προσπάθεια του Ερντογάν να ανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία . Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με συνέπεια υλοποιεί τον «Όρκο του Έθνους» (Mîsâk-ı Millî), δηλαδή τη διακήρυξη που ψήφισε το τελευταίο οθωμανικό κοινοβούλιο στις 28 Ιανουαρίου 1920, που έθετε τα ελάχιστα αποδεκτά σύνορα μιας μελλοντικής τουρκικής δημοκρατίας.

Σύμφωνα με αυτόν, τουρκικά εδάφη πρέπει να είναι ολόκληρη η Θράκη, δηλαδή, εκτός από την ανατολική, η δυτική που σήμερα ανήκει στην Ελλάδα και η βόρεια που ανήκει στη Βουλγαρία, τα Δωδεκάνησα, η Κύπρος, η περιοχή της Αντιόχειας (σημερινό Χατάι της Τουρκίας), τα βόρεια εδάφη των σημερινών συριακών επαρχιών Χαλεπιού, Ράκκα και Χασάκα, δηλαδή το συριακό Κουρδιστάν, ολόκληρο το βόρειο Ιράκ, δηλαδή το ιρακινό Κουρδιστάν, η Μοσούλη και το Κιρκούκ, μέρος από την ιρανική επαρχία του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, ο σημερινός αζέρικος θύλακα του Νακχιβάν στα νότια της Αρμενίας και η Αζαρία (Κολχίδα) της σημερινής Γεωργίας.

Το 2016 ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν άρχισε να αμφισβητεί με δημόσιες δηλώσεις τη Συνθήκη της Λωζάνης («επικαιροποίηση») του 1923 αναφερόμενος και στον «Όρκο του Έθνους».

Ή επιχείρηση ειρήνης» που εξαπέλυσε ο Ερντογάν με την πρόφαση δημιουργίας ζώνης ασφαλείας έκτασης 120Χ35 χιλιομέτρων (ίση σχεδόν με το 50% του εδάφους της Κύπρου) αβίαστα έρχεται στη σκέψη μας η σύγκριση της επεκτατικής πολιτικής του Ερντογάν με την αντίστοιχη του Χίτλερ κατά την περίοδο 1933-1939. Η τελική κατάληξη του Χίτλερ και της Γερμανίας είναι ότι κατέστρεψε όλο τον κόσμο με 45,000,000 νεκρούς.

Ο Ερντογάν εφαρμόζει την ίδια  στρατηγική του «ζωτικού χώρου» αξιοποιώντας το πλεονέκτημα που του δίδει η στρατιωτική υπεροπλία  του και το μειονέκτημα των δυτικών χωρών και της ΕΕ να σταθούν αποφασιστικά απέναντι στην Τουρκική επεκτατικότητα τόσο στην Συρία όσο και στο Αιγαίο και την Α. Μεσόγειο. Έχει η Τουρκία δείξει την διάθεση της απέναντι στην διεθνή νομιμότητα  με την Τουρκική κατοχή της Κύπρου.

Ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ, ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Yeni Safak», σε πανηγυρικό του άρθρο για την τουρκική εισβολή στο συριακό Κουρδιστάν, πολύ σοβαρά και αλαζονικά δηλώνει ότι μετά τη βόρεια Συρία σειρά έχουν το Αιγαίο και η Κύπρος.

Ο επόμενος στόχος της Τουρκίας προφανώς είναι η Ανατολική Μεσόγειος συμπεριλαμβανομένης και της κατεχόμενης Κύπρου και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο τρίτος στόχος η Ελλάδα και το μισό Αιγαίο.

 Η εξωτερική πολιτική της Άγκυρας μετά το 1974, είναι σταθερά προσανατολισμένη στην μείωση της ελληνικής ισχύος, και αποβλέπει τελικά στη «φινλανδοποίηση» της Ελλάδος, ώστε ν' αποκτήσει χωρίς πόλεμο, τον έλεγχο στο Αιγαίο και στην Θράκη. Ο όρος της «φιλανδοποίησης» (finlandization), περιγράφει και κωδικοποιεί το ιστορικό των σχέσεων της Φιλανδίας με την τσαρική Ρωσία και αργότερα με την Σοβιετική Ένωση μέχρι και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Ευρύτερα περιγράφει τη διαδικασία κατά την οποία μια μικρή σε μέγεθος χώρα που συνορεύει με μια μεγαλύτερη, αποκτά με συγκεκαλυμένο τρόπο (τόσο συνειδητά όσο και ασυνείδητα) εξάρτηση από την ισχυρότερη, αντιδρώντας αυτόματα και πάντοτε θετικά σε κάθε αίτημα του ισχυρού γείτονα. Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα δεν είναι Φινλανδία. Και η Τουρκία δεν είναι Σοβιετική Ένωση. Ούτε βρισκόμαστε στο 1945, στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου.

ΥΓ : «Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση», ανακαλούσε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, «δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πώς δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις»...«Ό,τι κάμομε θα το κάμομε μοναχοί και δεν έχομε ελπίδα καμμία από τους ξένους».

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

ΣΤΟΝ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ: Ελπίζω ο αυριανός Πρωθυπουργός……

Η 7^η Ιουλίου πλησιάζει. Ακούω καθημερινά πολλά και διάφορα που υπόσχονται στους πολίτες ακόμη και εκείνοι που δεν έχουν ελπίδα εκλογικής νίκης. Όμως νομίζω σαν πολίτης να έχω τη δυνατότητα να ζητήσω ταπεινά από τους διεκδικητές της Εξουσίας ν’ ακούσουν την ευχή μου:

Να επιστρέψει  η ανάπτυξη. Οι πληγές μας παραμένουν παντού και πρέπει να επουλωθούν. Τα ζητήματα συνεχίζονται για χρόνια, διαβρώνοντας την εμπιστοσύνη μας. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά, μετά από τη μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων επιστημόνων λόγω της κρίσης ότι πρέπει να γυρίσουν τα παιδιά μας πίσω. Η Ελλάδα, που έχει απομείνει με ανεπαρκείς δημόσιες υπηρεσίες, πολύ υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, αδύναμα θεσμικά όργανα και άθλια δημογραφικά στοιχεία, πρέπει να ξαναμπεί στην μάχη της προόδου.

Υπάρχουν ανέξοδες και εύκολες λύσεις που απαιτούν πολιτική βούληση και κυρίως αποφασιστικότητα κι έχουν τεράστιες ευνοϊκές δημοσιονομικές συνέπειες. Δεν είναι όμως πολιτικά ευχάριστες,  γι’ αυτό και δεν ακούγονται, έχω να πω μερικά τέτοια:

Ελπίζω ο αυριανός Πρωθυπουργός να αποφασίσει :

1) Μικρό Υπουργικό Συμβούλιο: να επιλεγούν  για τη διακυβέρνηση της Χώρας, μόνο δέκα πέντε (15) Υπουργούς και Υπουργεία  και όχι 40 και 50 όπως μέχρι σήμερα. Να επιλέξει τους αρίστους, επαγγελματίες που βγάζουν μόνοι τους το ψωμί τους, επιστήμονες καταξιωμένους. Την καθιέρωση μόνιμων Αναπληρωτών Υπουργών ή Υφυπουργών στα Υπουργεία Άμυνας, Εξωτερικών, Παιδείας και επί του Προϋπολογισμού είναι απαραίτητη. Να ληφθούν αυστηρά μέτρα με την τοποθέτηση Υπουργών με τα ανάλογα προσόντα, ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα ασφαλείας ν ασκούν απερίσπαστοι το καθήκον τους  κάτω από την φυσική τους Ηγεσία.

2)Κατάργηση Στρατιάς Κρατικών Αξιωματούχων: να καταργηθούν οι στρατιές των Γενικών και Ειδικών Γραμματέων, Συμβούλων και Παρασυμβούλων ,Συμβουλίων και Ανεξάρτητων Αρχών συγγενών και φίλων. Ένας Γενικός Γραμματέας ανά Υπουργείο. Ανεξάρτητες Αρχές  να διατηρηθούν μόνο εκείνες που προβλέπει το Σύνταγμα.

3) Λογοδοσία-Διαφάνεια: Λογοδοσία σε όλους του Κρατικούς Λειτουργούς και πρώτα απ’ όλα στο Δημόσιο και στους Υπουργούς. Η ώρα του Πρωθυπουργού και των Υπουργών να γίνεται σταθερά ανά μήνα, με την ενημέρωση στη Βουλή ανεξάρτητα από τον Κοινοβουλευτικό έλεγχο .Να επιβληθεί η  ηλεκτρονική τήρηση πρακτικών σε όλα τα συλλογικά όργανα της διοικήσεως, για λόγους διαφάνειας.

4). Την άμεση ψηφιοποίηση  των διαφόρων διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης και η υποχρεωτική  ψηφιακή υπογραφή για την δημόσια διοίκηση.

5)  Την λιτότητα στο κράτος και όχι μόνο  στους πολίτες:  να καταργηθούν άμεσα οι στόλοι των κρατικών αυτοκινήτων, να επιβληθεί η  θέρμανση των κρατικών κτιρίων με φυσικό αέριο, να αξιοποιηθούν τα δημόσια κτίρια έτσι ώστε να γλυτώσει ο τόπος από την Κρατική σπατάλη και τις επιχορηγήσεις σε ανύπαρκτους φορείς.

6)Συνήγορος των πτωχών, να δημιουργηθεί ένα μικρός φορέας προστασίας των αδυνάτων στην Γραμματεία του Πρωθυπουργού, τον «Συνήγορο των Πτωχών» που να επεμβαίνει άμεσα σε ζητήματα ακραίας φτώχιας.

7) Ελπίζω ο αυριανός Πρωθυπουργός, να εντάξει σαν πρώτη προτεραιότητα του την Παιδεία και το δημογραφικό και τη Ανομία, που είναι οι σημερινές πληγές του Έθνους.

8) Πραγματική ενοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών του Κράτους κάτω από τον έλεγχο ανώτατου δικαστικού λειτουργού «Γενικού Επιτρόπου» και όχι κομματικού φίλου, που θα διορίζεται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο με διετή μη ανανεώσιμη θητεία. Η καθιέρωση ενός  ανεξάρτητο δικαστικού ελεγκτή νομιμότητας, για τη διαφύλαξη της σύννομης και χρηστής διοικητικής δράσης που επάγεται δημοσιονομικό αποτέλεσμα και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Στο «Γενικο Επίτροπο» υπάγονται διοικητικά ολοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του Κράτους. Η διαμόρφωση και η συνεπής εφαρμογή ενός αξιόπιστου και αποτελεσματικού συστήματος ελέγχου των πολιτικών δαπανών και χρηματοδοτήσεων μέσω αποκλειστικά της Δικαιοσύνης, με την ευθύνη του «Γενικού Επιτρόπου».Ο έλεγχος της διαφθοράς είναι αποκλειστική δουλειά της δικαιοσύνης,ενώ το Σωφρονηστικό σύστημα είναι ανύπαρκτο.

9) Να καθιερωθεί ανώτατο όριο θητειών για όλα τα αιρετά αξιώματα.

10) Ελπίζω ο αυριανός Πρωθυπουργός, να κάνει πράξη την πραγματική σεισάχθεια» καταργώντας την πολυνομία και κακονομία και κυρίως την νομοθέτηση με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής και να επιβάλλει το προληπτικό έλεγχο συνταγματικότητας των νόμων και Υπουργικών Αποφάσεων από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

11) Διάλογος για όλα τα μεγάλα θέματα να ανοίξει  ένας ευρύτατος διάλογος  με όλα τα μέσα ενημέρωσης και με το διαδίκτυο, όπου όλοι οι Έλληνες πολίτες θα μπορούν να καταθέτουν τις απόψεις τους για τα κρίσιμα ζητήματα της Χώρας, με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης. Η Κυβέρνηση μπορεί και πρέπει ν' ανοίξει ιστοσελίδα στο διαδίκτυο ,όπου οι πολίτες θα γραφούν  την άποψη τους.

12) Το πρώτο όμως κεφαλαιώδες ζήτημα είναι η άμεση ενδυνάμωση της αξιοκρατίας και η απόδοση Δικαιοσύνης σ' εκείνους τους σιωπηλούς, έντιμους και ακεραίους δικαστικούς λειτουργούς που αγόγγυστα τόσα χρόνια, μοχθούν και δικαιούνται άμεσης δικαίωσης. Ο στόχος είναι κάποιοι να τρέξουν «το καράβι» και αυτοί είναι γνωστοί και στην Κοινωνία και στην Πολιτεία. Ας επιλέγουν τους άξιους και ας τους δώσουν τα μέσα, αλλά κυρίως να τους αφήσουν να κάνουν την δουλειά τους. Ας σταματήσει η πολυνομία που οδηγεί στην «ανομία» και οι νόμοι «κουρελού» που κάθε μέρα κατασκευάζονται!

13) Δεν αντιλαμβάνομαι έν όψει Συνταγματικής Αναθεώρησης αν  θα κλείσει η Βουλή το καλοκαίρι , θα ήταν εξαιρετικά κακό σημάδι .

Όπως έχει διατυπώσει με τρόπο κλασσικό ο Montesquieu^[i], «το καλύτερο πολίτευμα είναι εκείνο στο οποίο υπάρχουν θεσμικά όρια στην υπερβολική συγκέντρωση της εξουσίας, και τα καλύτερα όρια είναι όταν τα πράγματα έχουν έτσι διευθετηθεί "ώστε η (μία) εξουσία να αναχαιτίζει την (άλλη) εξουσία». Χαρακτηριστικά της νέας διακυβέρνησης πρεπει να είναι η αμοιβαια λογοδοσία των εξουσιών και η αξιοκρατία και η διαφάνεια λειτουργίας του πολιτεύματος και ο πόλεμος στον λαικισμό.Κανείς απολύτως δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι υπεράνω του νόμου και κανείς δεν θα μπορεί να μένει ατιμώρητος, όπως συμβαίνει δυστυχώς σήμερα,σε πάμπολλες περιπτώσεις

Ο Λαός μας ποθεί την Ανάσταση: «Κρασί δεν είναι, αδέρφια, η λευτεριά μήτε γλυκιά γυναίκα, μήτε και βίος μες στα κελάρια σας μήτε και γιος στην κούνια έρμο τραγούδι 'ναι ακατάδεχτο και σβήνει στον αγέρα!»

(Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ «Οδύσσεια»).

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

  

---

[i] Βλ: σε άρθρο Αντώνη Μακρυδημήτρη: ΒΗΜΑ 04/02/2001«Οι αρμοδιότητες του Προέδρου»« Το καλύτερο πολίτευμα είναι εκείνο στο οποίο υπάρχουν θεσμικά όρια στην υπερβολική συγκέντρωση της εξουσίας» (http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=130421)

Η ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Η ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

«Η ταχύτητα στην απονομή της δικαιοσύνης είναι βασικό σημείο για τη λειτουργία της δημοκρατίας». Με τη φράση αυτή και με το δικό του τρόπο, ο  πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, έθεσε επί τάπητος τις δυσλειτουργίες που υπάρχουν στην απονομή της δικαιοσύνης.

«Αρνησιδικία: η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας»

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι πολλή συζήτηση γίνεται συνεχώς για την επιτάχυνση απονομής της δικαιοσύνης και την ποιότητα της. Είναι αναμφισβήτητο ότι η ποιότητα της απονομής της δικαιοσύνης είναι πολύ ψηλό επίπεδο. Οι Έλληνες  θεωρούν την ελληνική δικαιοσύνη ανεξάρτητη σε μεγαλύτερο βαθμό συγκριτικά με τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο, όπως δείχνει  τελευταία  έρευνα του Ευρωβαρόμετρου. Στο ερώτημα «πώς θα βαθμολογούσατε το σύστημα απονομής δικαιοσύνης στη χώρα σας με βάση την ανεξαρτησία δικαστηρίων και δικαστών» οι Έλληνες πολίτες απαντούν σε ποσοστό 57% θετικά (- 2% σε σχέση με το 2018), με τον μέσο όρο στην ΕΕ να βρίσκεται στο 56%, και 34% αρνητικά (+3% σε σχέση με το 2018), με τον μέσο όρο στην ΕΕ να βρίσκεται στο 33%.

Τα συμπεράσματα είναι παρήγορα, όμως το ζήτημα της πραγματικής επιτάχυνσης απονομής της δικαιοσύνης υπάρχει είναι τεράστιο  και εκτός από την θεσμική υποβάθμιση και παραβίαση της ΕΣΔΑ, αποτελεί και τον κύριο φραγμό στην ανάπτυξη και στην διεθνή εικόνα της Χώρας. Όλοι οι πολίτες της ΕΕ απολαύουν τα ίδια θεμελιώδη δικαιώματα βασισμένα στις αξίες της ισότητας, της μη διακριτικής μεταχείρισης, της κοινωνικής ένταξης, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Οι αξίες αυτές θωρακίζονται και προστατεύονται από το κράτος δικαίου, όπως ορίζουν οι Συνθήκες της ΕΕ και ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.  Κανείς δικαστής ή εισαγγελέας ή δικηγόρος δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχος όσο βλέπει τις κοινωνικές αδικίες να εντείνονται, όσο αντιλαμβάνεται ότι η Δικαιοσύνη που υπηρετεί σαν θεσμός δεν ταυτίζεται με την Δικαιοσύνη στην ιδεατή της μορφή.

Συμβάλλοντας ενδεικτικά στις προσπάθειες να εκσυγχρονίσουμε τον θεσμό της Δικαιοσύνης, πρέπει να εισάγουμε περισσότερη διαφάνεια έτσι ώστε ο κόσμος να νοιώθει ότι πραγματικά απονέμεται αντικειμενική και αμερόληπτη δικαιοσύνη έτσι πρέπει να ληφθούν και όλα τα υπόλοιπα απαραίτητα μέτρα έτσι ώστε η δικαιοσύνη να απονέμεται γρήγορα, γιατί η δικαιοσύνη η οποία απονέμεται με καθυστέρηση νομίζω ότι χάνει εντελώς το νόημά της:

Ι). Το θέμα της δικαστικής εκπαίδευσης :

Υπάρχουν δικαστές δύο ταχυτήτων. Προ ετών έγινε προσπάθεια αναβάθμισης του ρόλου του Ειρηνοδίκη ως δικαστή πρώτου βαθμού. Σήμερα ένας μεγάλος αριθμός υποθέσεων  της Πολιτικής Δικαιοσύνης, έχει μεταφερθεί και δικάζεται από τα Ειρηνοδικεία. Είναι αδιανόητο οι Ειρηνοδίκες να μην είναι απόφοιτοι της Σχολής Δικαστών, ενός καταξιωμένου θεσμού που λειτουργεί από το 1994.Δεν μπορεί να υπάρχουν δικαστές δύο ταχυτήτων και αυτό είναι ζήτημα που αφορά την ποιότητα απονομής της δικαιοσύνης.

ΙΙ).Η Δικαστική Αστυνομία:

Πολλάκις εξαγγέλθηκε, ουδέποτε ιδρύθηκε παρά το γεγονός ότι η λειτουργία της προβλέπεται από του... Οθωνα τα χρόνια με το Β.Δ. 85/31-12-1836 το οποίο ποτέ δεν εφαρμόστηκε, ενώ λειτουργεί με μεγάλη αποτελεσματικότητα στην πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών.  Αποτελεί εμπαιγμό για ένα κράτος δικαίου να μην μπορεί να εφαρμόσει έναν νόμο που ισχύει από το 1993 και είναι η δημιουργία Δικαστικής Αστυνομίας, από εξειδικευμένους επιστήμονες που θα συνδράμουν την  υποστήριξη των ανακριτικών αρχών. Ο λόγος είναι συντεχνιακός και εμποδίζεται από τον φόβο της υποβάθμισης του ρόλου των αστυνομικών Αρχών. Τα ζητήματα αυτά έχουν λυθεί σε άλλες Χώρες από τον περασμένο αιώνα. Η ίδρυσή της να γίνει με αξιοκρατία και ορθολογισμό, να διοικείται από αρεοπαγίτη που θα ορίζεται με απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, να είναι επί της ουσίας ανεξάρτητη και να στελεχωθεί αποκλειστικά από πτυχιούχους Νομικής και άλλους εξειδικευμένους επιστήμονες με γνώσεις ξένων γλωσσών ώστε να βοηθήσουν στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης.

ΙΙΙ).  Το θέμα των εναλλακτικών τρόπων επίλυσης διαφορών:

 Η διαμεσολάβηση και η διαιτησία, αποτελούν λύση για την επιτάχυνση απονομής της δικαιοσύνης, αλλά δυστυχώς υποβαθμίσθηκε η προσπάθεια για τη διαμεσολάβηση που ενεπλάκη σε ατελέσφορες διαδικασίες και μεθοδεύσεις. Υπάρχει λύση με μια προϋπόθεση, να επιδιώξουν όλοι οι εμπλεκόμενοι να ανακτήσει η διαμεσολάβηση το κύρος που προϋποθέτει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Η διαιτησία για να γίνει πιο δελεαστική στους ενδιαφερομένους πρέπει να αναμορφωθούν πλήρως τα ποσά που αφορούν τις αμοιβές των διαιτητών, όταν μάλιστα τα ποσά αυτά αφορούν πόρους του ΤΑΧΔΙΚ και του Δημοσίου.

ΙV). Η αρχή της δικονομικής ισότητας:

 Η αρχή της δικονομικής ισότητας ως ειδικότερη έκφανση της γενικής αρχής της ισότητας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αρχές τόσο της διοικητικής όσο και της ποινικής και της πολιτικής δίκης. Η κατάργηση κάθε δικονομικού ή άλλου προνομίου υπέρ του Δημοσίου και ιδίως των αναλογικών παραβόλων(βλ πχ άρθρο 277ΚΔΔ), ως προϋπόθεση του παραδεκτού ασκήσεως ενδίκων μέσων.

V).H κατάργηση του ν 3900/2010 «Εξορθολογισμός διαδικασιών και επιτάχυνση της διοικητικής δίκης και άλλες διατάξεις»:

 Ιδίως: α) ως προς τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της αιτήσεως αναιρέσεως στο ΣτΕ, β) το περιορισμού των ανέκκλητων ακυρωτικών αποφάσεων και γ) της επαναφοράς της εισήγησης στην ακυρωτική δίκη.

VI.) Η Συμμόρφωση στις δικαστικές Αποφάσεις:

 Σύμφωνα με το άρθρο 95 παρ. 5 του Συντάγματος, «η διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής γεννά ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο όπως νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης της  διοίκησης». Σύμφωνα με το άρθρο 50 παρ. 4 του ΠΔ 18/1989 οι διοικητικές αρχές, σε εκτέλεση της υποχρέωσής τους κατά το άρθρο 95 παρ. 5 του Συντάγματος πρέπει να συμμορφώνονται, κατά  περίπτωση, με θετική ενέργεια προς το περιεχόμενο της απόφασης του ΣτΕ ή να απέχουν από κάθε ενέργεια που είναι αντίθετη προς όσα κρίθηκαν από αυτό. Ο παραβάτης, εκτός από τη δίωξη κατά το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα υπέχει και προσωπική ευθύνη προς αποζημίωση που πρέπει να επιβάλλεται άμεσα σε κάθε όργανο Διοίκησης που αρνείται την συμμόρφωση.

viii). Η Ηλεκτρονική δικαιοσύνη (e-justice):

H επέκταση σε όλα τα στάδια και όλες τις διαδικασίες, αλλά και σε όλα τα δικαστήρια της Επικρατείας της ηλεκτρονικής καταθέσεως δικογράφων και της ηλεκτρονικής τηρήσεως πρακτικών όχι μόνο σε όλα τα δικαστήρια, αλλά και σε όλα τα συλλογικά όργανα της διοικήσεως. Η εφαρμογή της ηλεκτρονικής υπογραφής από όλα τα Όργανα της Δικαιοσύνης και της Διοικήσεως.

ΙΧ).

 Η αναγκαιότητα ύπαρξης ενός Κώδικα Δεοντολογίας για τους δικαστές, τους δικηγόρους και η πλήρης απεμπλοκή του Υπουργείου της Δικαιοσύνης, από την Διοίκηση της Δικαιοσύνης και από τα Οικονομικά της Δικαιοσύνης ,ενώ το ΤΑΧΔΙΚ γίνεται ανεξάρτητη διοικητική αρχή .

Χ. Αναμόρφωση ριζικά της χωροταξίας των δικαστηρίων στην Ελλάδα.

ΧΙ.-  Η άμεση αναμόρφωση και επικαιροποίηση των διατάξεων που σχετίζονται με την ποινική διαδικασία και εναρμονίζεται με μοντέλα άλλων ευρωπαϊκών χωρών και η κατάργηση διατάξεων που δημιουργούν τεράστια ζητήματα όπως ο  Νόμος 1608/50. Είναι αναγκαίες δράσεις εντατικοποίησης της κωδικοποίησης της νομοθεσίας, αλλά και της διάσπαρτης, δυσεύρετης και δύσχρηστης πολυνομίας.

ΧΙΙ. Πρέπει σε πρώτη προτεραιότητα να κλείσει η πληγή ενός ισχύοντος απαράδεκτου σωφρονιστικού συστήματος.

.

ΧΙΙΙ.- Η Αναμόρφωση της εξέλιξης των δικαστικών λειτουργών:

Η εξέλιξη των δικαστικών  λειτουργών στους Ανώτατους βαθμούς πρέπει να γίνεται και με κριτήριο την ηλικία. Πρέπει να παρατηρήσει κανείς ότι η  Ηγεσία της Δικαιοσύνης(Προέδρος και Αντιπρόεδροι) στον ΑΠ συνήθως  συνταξιοδοτούνται λόγω ορίου ηλικίας, λίγα χρόνια μετά την τελευταία προαγωγή τους και πριν προλάβουν να αποδώσουν. Έτσι πέραν από την τυχόν μετά πολλά χρόνια τροποποίηση του Συντάγματος, που αφορά τα όρια ηλικίας, θα έπρεπε η επιλογή των Αρεοπαγιτών να μην γίνεται από το ΑΔΣ με την αυστηρή τήρηση της επετηρίδας, αλλά κυρίως με τα ουσιαστικά και τυπικά προσόντα άξιων δικαστών Εφετών και Προέδρων Εφετών.

ΧΙV.- Την ριζική αναμόρφωση του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δικαιοσύνης προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας εν γένει.

XV..-Τα φαινόμενα ανομίας  και περιφρόνησης των αποφάσεων των Δικαστηρίων, που παρατηρούνται  παρά την Συνταγματική επιταγή δημιουργούν την πλήρη κοινωνική ανασφάλεια. Η ανομία ποικίλλει και κλιμακώνεται από καθημερινές πρακτικές ευρείας έκτασης ,όπως  η μη παρέμβαση  ή μη έγκαιρη επέμβαση των Αστυνομικών Αρχών σε περιπτώσεις εγκληματικής συμπεριφοράς, χωρίς και την άμεση παρέμβαση των δικαστικών Αρχών για τον κολασμό της ανομίας.

XVI.-Την  καθιέρωση προληπτικού ελέγχου συνταγματικότητας των νόμων και των κανονιστικών πράξεων από το Συμβούλιο της Επικρατείας των δε δημοσιονομικών από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Τροπολογία ή διάταξη που δεν έχει υποστεί τον παραπάνω έλεγχο να θεωρείται άκυρη και ανυπόστατη.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η Πολιτεία με επαχθή μέτρα και τα τεράστια παράβολα και δυσθεώρητα τέλη και μεγάλα δικονομικά εμπόδια, την μεροληπτική νομοθέτηση υπερ. του πανίσχυρου Κράτους με συνεχή προνόμια υπερ. του και σε βάρος των αδυνάτων, εμποδίζει τον αδύναμο πολίτη να καταφύγει στην Δικαιοσύνη και έτσι μαζί με την μακρόχρονη καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης ,την πολυνομία και την κακονομία ,δεν μπορούμε να μιλάμε για την δυνατότητα του πολίτη να βρει το δίκιο του μπορούμε να μιλάμε για γενικευμένη αρνησιδικία. Οι περισσότεροι δεν ασχολούνται με τα μεγάλα ζητήματα της Δικαιοσύνης, τις μεγάλες δίκες και τις πολιτικές αντιδικίες, ασχολούνται με την αδυναμία να βρουν το δίκιο τους. Ας σκεφτούμε την επαχθέστατη θέση των εργαζομένων και συνταξιούχων στην εποχή μας .

«Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα.¨»

Νίκος Καζαντζάκης

«ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ»

«ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ», φράση που αρχικά χρησιμοποιούσαν ως ευχή οι αγωνιστές κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας (για εύστοχη βολή στον πόλεμο) και που μετά το 1864 χρησιμοποιήθηκε ως ευχή για εύστοχη πολιτική επιλογή στην κάλπη των εκλογών. Ο λόγος ήταν πως από εκείνη τη χρονιά και για τον επόμενο μισό αιώνα οι κάλπες στα δημοψηφίσματα ήταν κουτιά χωρισμένα στα δύο που βάφονταν με άσπρο και μαύρο αντίστοιχα για το "ναι" και το "όχι" και στα οποία οι ψηφοφόροι έριχναν σφαιρίδια. Έτσι και τώρα «ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ» εννοούμε και μόνον την εύστοχη επιλογή της ψήφου μας, την υπέρτατη δημοκρατική λειτουργία κάθε πολίτη και την καταδίκη της αποχής απ’ αυτή. Αυτοί που απέχουν στην πραγματικότητα επικυρώνουν αυτό ακριβώς που ήθελαν να απορρίψουν .

Ήρθαν οι ευρωεκλογές και δεν έχουμε ακόμη ξεκάθαρη εικόνα αναφορικά με το ποιους καλούμαστε να ψηφίσουμε. Σε κάθε περίπτωση ομως έμειναν ακόμα πολίτες να ασχολούνται στα σοβαρά και θα αποφασίσουν με νηφαλιότητα για το συμφέρον του Τόπου μας μέσα στην δημοκρατική Ευρωπαϊκή Οικογένεια.

Φθάσαμε πριν από την αναμέτρηση για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το κλίμα που διαμορφώθηκε θυμίζει πλήρως βουλευτικές εκλογές. Τα πρόσφατα γεγονότα που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας καθόρισαν κατά πολύ τη θεματολογία της προεκλογικής συζήτησης και ανέτρεψαν τους κομματικούς σχεδιασμούς. Την Κυριακή  όμως ψηφίζουμε για την Ευρωβουλή και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και δεν ψηφίζουμε τυπικά για την εκλογή νέας Κυβέρνησης, όμως στην πραγματικότητα ψηφίζουμε και για το μέλλον της διακυβέρνησης του Τόπου μας, αφού η εκλογή αυτή γίνεται τέσσερα χρόνια μετά την προηγούμενη εκλογικά αναμέτρηση  και έρχεται λίγο πριν την οριστική και αμετάκλητη κρίση για του Λαού μας και είναι αυθεντική η έκφραση της βούλησης του. Έτσι το αποτέλεσμα της εκλογής της Κυριακής 26 Μαΐου 2019 είναι σημάδι και αφετηρία μιας νέας κατάστασης που θα κορυφωθεί με την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Δυστυχώς για τον τόπο, κάποιοι επιδίδονται σε ένα ανελέητο παιχνίδι εντυπώσεων που εξυπηρετεί αποκλειστικά τα ποσοστά τους ενώ τίποτε σχεδόν δεν ακούσαμε για την Ευρώπη ακόμη και από τους υποψηφίους που ζητούν την ψήφο μας και την εξουσιοδότηση μας να μας εκπροσωπήσουν.

Παράλληλα «απολαύσαμε» μαζί με τις καθημερινές απειλές για πόλεμο των Τούρκων ενω στα κυπριακά παράλια, το «Φατίχ» και το «Μπαρμπαρός» να σουλατσάρουν εντός της Κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, και  η στάση της «φίλης» και συμμάχου Αγγλίας στο ζήτημα ήταν η υπεράσπιση των Τουρκικών θέσεων. Η κρίση που έρχεται μας οδηγεί να  βλέπουμε καθαρά ποιοι μπορεί (;)να είναι δίπλα μας σε κάθε κρίσιμη ώρα! Γι’ αυτά τα θέματα που αφορούν την εθνική μας επιβίωση δεν άκουσα σημαντική ενημέρωση από τους περισσότερους υποψήφιους . Κρίμα.

Η προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές έγινε χωρίς ατζέντα ευρωπαϊκή ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται ενώπιον κρισίμων θεμάτων θα καθορίσουν το μέλλον μας και την ζωή μας. Είναι το λιγότερο αξιοθρήνητο γιατί υποψήφιοι για μια έδρα στην Ευρωβουλή δεν γνωρίζουν και ούτε έκαμαν τον κόπο να μάθουν, ποια είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, πώς λειτουργεί και τι δουλειά θα κάνουν αν ο λαός τους τιμήσει με την ψήφο του!

Αλλά όλα αυτά που συνέβησαν στην προεκλογική εκστρατεία και δεν αλλάζουν, εκείνο που τώρα έχει σημασία είναι η ψήφος μας με την συμμετοχή μας στην εκλογή και η επιλογή του καλύτερου υποψήφιου, όχι του πιο λαλίστατου και προβεβλημένου, μα του άξιου του πετυχημένου επαγγελματία, του εντίμου πολίτη, του ευρωβουλευτή που γνωρίζει να ομιλεί μια ξένη γλώσσα και όχι μόνο την Ελληνική. Αν πράξουμε αυτό μας το καθήκον επιτελούμε άξια την εθνική μας αποστολή ως πολίτες .

Ήταν πολύ βαρύ το κλίμα τις τελευταίες εβδομάδες... Μακριά, όμως, από τον κορνιαχτό και τα λασπόνερα, οι ενεργοί πολίτες «θα πρέπει να αποφασίσουν με ποιον θα παν και ποιον θ’ αφήσουν». Στις ευρωπαϊκές εκλογές ψηφίζουμε πρώτα από όλα για την ψυχή και το μέλλον της Ευρώπης. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έρχονται αλλαγές στην ζωή μας…..η εκλογή της Κυριακής θα φέρει και τις αναμφισβήτητες απαντήσεις του μοναδικού κυριάρχου στο σπίτι του, του ΛΑΟΥ μας.

«ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ»

Η ΑΠΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

  KΑΘΕ  ΨΗΦΟΣ ΕΧΕΙ  ΝΟΗΜΑ!

Σε  λίγες μέρες καλούμεθα να επιτελέσουμε το ύψιστο λειτούργημα κάθε πολίτη να συμμετάσχουμε ενεργά  με την ψήφο μας στην εκλογική διαδικασία. Αυτές οι εκλογές εχουν τεράστια στρατηγική σημασία για το μέλλον της Χώρας και στην Ευρώπη και στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Το πρώτο και μεγάλο διακύβευμα των εκλογών εστιάζεται στο ποσοστό των πολιτών που θα προσέλθουν στην κάλπη. Η αδιαφορία των πολιτών και ιδίως των νέων και η επιλογή τους να μην ψηφίσουν, δεν είναι πρωτοφανής είναι όμως επικίνδυνη.

Οι έρευνες και οι στατιστικές λένε ότι πολλά από τα άτομα που αρνούνται να πάνε στις κάλπες , προέρχονται από τις τάξεις των νέων ανθρώπων. Βεβαίως, η αδιαφορία των πολίτων  νέων να ψηφίσουν δεν σημαίνει ότι δεν έχουν άποψη σε ό,τι συμβαίνει γύρω μας και θα ήταν μεγάλο λάθος μια τέτοια προσέγγιση.

Υπάρχει μια διάχυτη πίκρα στην κοινωνία, για την αναποτελεσματικότητα του Κράτους και των Ευρωπαϊκών θεσμών, στην αντιμετώπιση των δύσκολων συνεπειών που προκάλεσε στα νοικοκυριά η Ελληνική Πτώχευση.

Υπάρχει διάχυτη αμφισβήτηση, για την στάση φίλων και συμμάχων απέναντι στην αντιμετώπιση των εθνικών κινδύνων και απειλών και ιδίως απέναντι στην νεοσουλταμική απειλή που φαίνεται να εντείνεται εν όψει σχεδιασμένης από καιρό με αφορμή τους υδρογονάνθρακες την επιδίωξη άμεσης επίλυσης του Κυπριακού, αλλά και του καθεστώτος του Αιγαίου.

Είναι ακόμα κρίμα που και αυτή η προεκλογική περίοδος αναλίσκεται στα μικρά και  όχι στα σπουδαία, όπως η θέση μας στην Ευρώπη, όπως η απειλή για εθνική Ανεξαρτησία , όταν σε λίγο θα γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από το 1821!

Η αποχή εκφράζει διαμαρτυρία, αγανάκτηση και έλλειψη εμπιστοσύνης και δίνουν οι πολίτες  ένα σαφές μήνυμα για αλλαγές στην πολιτική ζωή και στο σύστημα. Κραυγάζουν οι πολίτες  και ιδίως οι νέοι με την αποχή τους ότι κανένας δεν νοιάζεται γι’ αυτούς. Όμως αυτή η συμπεριφορά είναι εγκληματική για την ομαλή δημοκρατική μας ζωή και απειλή για το μέλλον. Δεν μπορεί ν’ αφήσουμε μικρές και αντιδημοκρατικές ενίοτε μειοψηφίες να αποφασίζουν για το μέλλον του Τόπου και ιδίως μετά την καθιέρωση της αναλογικής στις τοπικές υποθέσεις. Στην πραγματικότητα η αποχή από την ψηφοφορία σε τίποτε δεν μετράει και δεν μετριέται στο αποτέλεσμα . Η Ευρωβουλή–χωρίς να θέλω να ξεπλύνω τα προβλήματά της - είναι ένα κομβικό σημείο της Ευρώπης. Δυστυχώς ελάχιστα ακούστηκαν για την Ευρώπη και για το πόσο σημαντικοί είναι οι ευρωβουλευτές για την ζωή μας ,αφού ψηφίζουν για το μέλλον μας. Εκείνο που πρωτίστως ενδιαφέρει τον απλό πολίτη είναι κατά πόσο μπορεί η Ε.Ε. να του προσφέρει κάτι πρακτικά στην καθημερινότητά του. Δεν αρκεί να ψηφίσουμε χρειάζεται να επιλέξουμε άξιους και καταξιωμένους, επιστήμονες και αγωνιστές του καθημερινού μόχθου και πολύφερνους τηλεοπτικούς αστέρες και πρόσωπα χωρίς περιεχόμενο. Να επιλέξουμε αυστηρά και με κριτήριο το ήθος. Με το χέρι στην καρδιά επιλέξουμε τους υποψηφίους μας αυτοί θα πάρουν τις αποφάσεις που θα κρίνουν την τύχη μας. Κάθε μεγάλη κρίση εμπεριέχει και μια μεγάλη ευκαιρία, ας την αδράξουμε.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΛΥΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ

ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΛΥΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ

• Ο πυρήνας της άσκησης κάθε εξουσίας και πολύ περισσότερο αυτής της πολιτικής που συμπλέκεται άμεσα με την καθημερινότητα κάθε πολίτη, είναι ασφαλώς η προσπάθεια για την αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων της κοινωνίας. Κάθε φωνή στο δημόσιο διάλογο για τα ζητήματα της Κοινωνίας,  της Πόλης, είναι όχι απλά ευπρόσδεκτη, αλλά αναγκαία για την προώθηση λύσεων των προβλημάτων και για την άσκηση χρηστής διοίκησης, ανεξάρτητα από το βαθμό σύμπτωσης στις επί μέρους αναφορές που μπορεί να επιχειρεί κάποιος. Σε απόσταση αναπνοής από τις εκλογές και το σκηνικό στήνεται στους γνωστούς γνώριμους ρυθμούς. Με τις στροφές ν’ ανεβαίνουν συνεχώς. Η απαξίωση του δημόσιου διαλόγου  φαίνεται ν’ αποτελεί τον υπ’ αριθμό ένα βραχνά στην προσπάθεια άγρας ψήφων, που είναι και το ποθούμενο.

•  Η επικείμενη εκλογική αναμέτρηση φέρνει καθημερινά νέες εντάσεις, νέες αντιπαραθέσεις, η λάσπη έχει μπει στον ανεμιστήρα και η απειλή για την εθνική ενότητα είναι μέγιστη. Πολλοί αναζητούν, επιδιώκουν και προωθούν «αίμα στην αρένα», τους μονομάχους να αντιπαρατίθενται στα δικαστήρια, καθημερινές απειλές για φυλακίσεις και διώξεις ακούγονται και έτσι κάποιοι ανοήτως  πιστεύουν πώς θα απαντήσουν στα μεγάλα προβλήματα του Τόπου που η κρίση τα έφερε.
• Ένα είναι βέβαιο  ότι τα προβλήματα της Χώρας δεν λύνονται με τη σκανδαλολογία ούτε με το πολιτικό λιντσάρισμα  .
• Η αλήθεια είναι ποτέ κανένα πολιτικό πρόβλημα δεν λύθηκε ποτέ στα δικαστήρια, όπως σφαλερά νομίζουν μερικοί. Αντίθετα στα δικαστήρια θύτες και θύματα μπαίνουν στους λαβύρινθους του μιντιακού μινώταυρου και τελικά όλα τα ζητήματα καταλήγουν στην λήθη .

 Η πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση δεν λύνεται ούτε στις αίθουσες των δικαστηρίων, ούτε στα γραφεία των εισαγγελέων, εκτός της εξαιρετικής περίπτωσης που τα χτυπήματα είναι «κάτω από την ζώνη» και αφορούν τα ευαίσθητα δεδομένα της προσωπικής ζωής και της ιδιωτικής σφαίρας κάθε πολίτη, οπότε η καταφυγή στη δικαιοσύνη για να υπερασπιστεί κάποιος τα ατομικά του δικαιώματα είναι πλέον μονόδρομος για ένα δημόσιο ιδίως πρόσωπο.

•  Η Χώρα μας έχει καταδικασθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  πάνω από  360 περιπτώσεις καθυστέρησης απονομής της δικαιοσύνης,  σε όλα τα δικαστήρια, πολιτικά, ποινικά, διοικητικά. Υπάρχει υπόθεση, για την οποία καταδικασθήκαμε λόγω καθυστέρησης έκδοσης της απόφασης επί 27 ολόκληρα χρόνια. Έτσι η καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης ματαιώνει ή αποδυναμώνει  κάθε προσπάθεια τιμωρίας των υπαίτιων για το κατάντημα του τόπου για τους οποίους δεν μπορεί ομως να  τίθεται ζήτημα ατιμωρησίας. Φτάνει οι υποθέσεις να εκκαθαρίζονται άμεσα και μην γίνονται σημαίες εύκαιρης πολιτικής αντιπαράθεσης και τελικά η λήθη να σκεπάζει κάθε προσπάθεια κάθαρσης όπως και το αβέβαιο βήμα της υπό εξέλιξη συνταγματικής Αναθεωρήσεως.

Η Ελληνική  κοινωνία αλλοιώνεται συνεχώς. Περιμένει με ανυπομονησία το βραδινό τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων όπου Ειδήμονες” ξεστομίζουν ό,τι «γουστάρουν» ατεκμηρίωτα, άλλοι τα σερβίρουν ανεξακρίβωτα και το κοινό τα καταπίνει αμάσητα. Δέχεται  η κοινωνία μας αλλεπάλληλα χτυπήματα από το 2010,το έτος της μεγάλης καταστροφής. Μια κοινωνία  που οδηγήθηκε στο Γολγοθά  και έτσι να  να μετασχηματιστεί σε κάτι ξένο βλέπουμε  έντονα τα συμπτώματα της αλλοτρίωσης, τα συμπτώματα της διαφθοράς, της απάθειας και της αδράνειας, της έκπτωσης από αξίες όπως και η απώλεια εννοιών, αξιών και ιδανικών, όπως η  εντιμότητα, η λεβεντιά, το φιλότιμο, ο πατριωτισμός και η προσήλωση στο σωστό και το δίκαιο.

• Σε κάθε περίπτωση  τα πολιτικά θέματα πρέπει να λύνονται στις αίθουσες του δημόσιου διαλόγου  και όχι των δικαστηρίων. Θέλει όμως μεγάλη τόλμη για να σταματήσει το κακό . Μια αρετή που επίσης φαντάζει σήμερα  δυσεύρετη. Όπως έγραφε «προφητικά» το 1967, ο φιλόσοφος Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος: «Οι Έλληνες είναι άλλως τε, χρεωμένοι από την ιστορίαν, η οποία κρατάει τα βιβλία της ζωής και του θανάτου των λαών, να επιτύχουν πλήρην κάθαρσιν της ( …) μεγάλης τραγωδίας της ζωής των».

«θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»

Α.Κάλβος